Kruid · Apiaceae
Dille
Anethum graveolens
Stop het zaad rechtstreeks in de grond, houd het koel en gelijkmatig vochtig, en dille beloont je het hele seizoen met blad.
Volle zon
Elke 3–7 dagen
10–25°C
40–90 dagen

Overzicht
Dille is een snelle, veerachtige eenjarige uit de schermbloemenfamilie, en je kweekt hem voor twee mooie dingen tegelijk: zijn zachte blauwgroene blad en zijn platte schermen geurig zaad. Zijn verhaal begint rond de Middellandse Zee en West-Azië, en hij heeft overal een warm welkom gevonden in keukens en tuinen, voor augurken, vis en frisse salades. Zaai hem één keer en hij komt vaak vanzelf terug, doordat hij zaad verspreidt dat je volgend voorjaar weer begroet.
Koel weer is wat dille het meest waardeert, en die ene voorkeur bepaalt de hele manier waarop je hem verzorgt. Voorjaar en vroege herfst passen hem prachtig, terwijl zomerhitte hem meestal tot bloei verleidt, een wending die tuiniers doorschieten noemen. Het fijne geheim is simpelweg steeds nieuwe, jonge planten op komst te houden door elke paar weken een vers snufje te zaaien, zodat je altijd mals blad in het vooruitzicht hebt.
Dille vormt een diepe penwortel en wordt liever niet verplaatst, dus hij is het gelukkigst als hij wordt gezaaid op de plek waar hij zal blijven staan. Geef hem volle zon en gestaag vocht en hij schiet snel omhoog, en zodra die vrolijke gele schermen opengaan, lokken ze bestuivers en vlinders naar je tuin.
Verzorging
De korte versie: geef dille volle zon, koel weer en gelijkmatig vochtige, goed doorlatende grond, en je bent al een heel eind. Zaai rechtstreeks in de grond, pluk het blad vaak zodat de bloei wordt uitgesteld, en zaai elke paar weken een nieuw rijtje voor een gestage, gulle oogst.
Licht
Dille voelt zich het prettigst in volle zon, zo'n zes uur of meer per dag, al neemt hij graag wat middagschaduw aan waar de zomers heftig worden. Geef je hem te veel schaduw, dan krijg je dunne, slappe planten die vroeg doorschieten en veel minder blad opleveren, dus een lichte plek loont echt.
Water
Houd het op een zachte, gelijkmatige vochtigheid, ongeveer 2,5 cm water per week, en let er het meest op terwijl de zaadjes kiemen en de zaailingen nog wortel schieten. Probeer te voorkomen dat de grond helemaal opdroogt, want een droge periode is een van de zekerste manieren om dille te vroeg de bloei in te jagen.
Bodem
Zet dille in goed doorlatende, vruchtbare leem met een flinke schep organische stof erdoor. Een licht zure pH van 5,5 tot 6,5 past hem het best, en losse, kruimelige grond laat die diepe penwortel moeiteloos recht naar beneden groeien.
Temperatuur
Dille groeit het best in koele rust, ergens rond 10°C tot 25°C. Zodra de hitte daarboven uitstijgt, verlegt de plant simpelweg zijn energie van bladaanmaak naar bloemvorming, en volgt het doorschieten.
Luchtvochtigheid
Gewone buitenluchtvochtigheid, ergens rond 40% tot 70%, is ruim voldoende voor dille, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken. Goede luchtstroom doet meer voor de plant dan vochtige lucht ooit zou kunnen, want te dicht op elkaar staande planten blijven vochtig en dat lokt gedoe uit.
Bemesting
Dille heeft weinig voeding nodig en komt prima rond met één evenwichtige gift of een handvol compost bij het planten. In redelijk vruchtbare grond vraagt hij verder weinig, en te veel stikstof levert alleen maar zachte, spichtige stengels op die omvallen.
Snoeien
Knijp of knip het blad vaak weg om de plant vol en bosachtig te houden en doorschieten uit te stellen. Verwijder vormende bloemschermen als je op blad uit bent, of laat de schermen rijpen als je hoopt op een zaadoogst.
Verpotten
Dille is niet echt een verpotplant. Het is een rechtstreeks gezaaide eenjarige met een penwortel die verstoring haat, dus zaai hem waar hij moet groeien in plaats van hem te verpotten, en probeer je toch een container, houd dan een oogje op groeistilstand of snel doorschieten.
Formaat & plantafstand
Planten reiken tot 60 tot 120 cm hoog op een slanke breedte van 30 tot 45 cm. Zet ze dicht genoeg bij elkaar zodat ze tegen elkaar kunnen leunen, wat die hoge, holle stengels een handje helpt om overeind te blijven als het waait.
Wanneer planten
Dille voelt zich het prettigst in het koelere deel van het jaar en haast zich naar de bloei zodra de zomer opwarmt, dus timing is je vriend. Zaai rechtstreeks buiten in het vroege voorjaar zodra de strenge vorst voorbij is, verzamel blad tijdens de koelere maanden, en laat de zomerschermen rijpen tot zaad dat je kunt bewaren.
Gebruikelijke maanden voor een gematigd klimaat: begin eerder in warme zones, later waar voorjaarsvorst lang aanhoudt.
- Planten: Zaai rechtstreeks buiten in het vroege voorjaar, nadat het risico op strenge vorst geweken is; een koelseizoensgewas dat bij zomerhitte snel doorschiet. Zaai elke 2 tot 3 weken opnieuw voor een doorlopende bladoogst.
- Oogsten: Knip blad op elk moment zodra de planten gevestigd zijn; gele bloemschermen vormen zich in de zomer, gevolgd door zaden die worden geoogst zodra ze rijpen en bruin kleuren.
Winterhardheid
Temperatuur: tot -46°C
Problemen oplossen
Bijna alles wat dille dwarszit, is terug te voeren op hitte of een paar bekende tuinbezoekers, en niets daarvan is moeilijk aan te pakken. Herken de vroege signalen en je houdt het blad komend en de planten rechtop. Zoek hieronder wat bij jouw plant past, en grijp in terwijl een kleine ingreep nog het meeste oplevert.
Je dille haast zich naar de bloei voordat er veel blad is gevormd
Geen zorgen, dit is gewoon doorschieten, de natuurlijke reactie van de plant op zomerwarmte en de lange dagen van hoogzomer. Een droge periode of een verstoorde wortel jaagt het proces alleen maar aan, waardoor de hoofdstengel omhoogschiet en bloemschermen vormt terwijl de bladgroei vertraagt. Je blijft er makkelijk voor uit: pluk jonge blaadjes vroeg, houd de grond aangenaam vochtig, en zaai elke paar weken een vers snufje zaad zodat er altijd een malse plant op je wacht.
Oplossing:
- Oogst het blad tijdig, voor de bloei
- Zaai steeds opnieuw, in opeenvolgende beurten
- Zorg voor gelijkmatig vocht en wat lichte middagschaduw bij hitte
Gestreepte rupsen die knabbelen aan het zachte, kantachtige blad
Die dikke groene rupsen met zwarte banden en kleine gele stippen zijn larven van de koninginnenpage, en dille is toevallig een van hun favoriete maaltijden. Het oogt verontrustend, maar een gezonde plant schudt de schade makkelijk van zich af en herstelt zich. Wil je liever elk blaadje sparen, verhuis ze dan voorzichtig naar een extra pol, of zaai gewoon wat meer en laat ze hun buik vol eten, want ze groeien uit tot prachtige vlinders.
Oplossing:
- Verzamel de rupsen met de hand en verhuis ze als bladverlies je zorgen baart
- Plant extra dille om te delen met de larven als waardplant voor bestuivers
Kleine, zachte insecten die zich verzamelen op het frisse nieuwe groen
Geen zorgen, die kleine groene of grijze stipjes die je malse scheuten bevolken, zijn gewoon bladluizen, en de kleverige laag die ze achterlaten spoelt er zo weer af. Een stevige waterstraal verjaagt de meeste ervan, en milde insectenzeep dient als reserve, alleen als een echte kolonie zich vestigt. Ga zuinig om met stikstof en verwelkom lieveheersbeestjes, dan voelt de volgende lichting zich nooit thuis.
Oplossing:
- Bespuit met een krachtige waterstraal
- Gebruik insectenzeep bij een zware aantasting
Hoge stengels die overhellen of omvallen na een winderige, natte dag
Dille draagt zijn hoogte op holle stengels, dus een hoge plant die alleen op een winderige plek staat, kan bij ruw weer bij de voet doorbuigen of breken. Erg rijke grond maakt dat waarschijnlijker, doordat het zachte, spichtige groei aanmoedigt. Een simpele stok voor de hoogste planten, een beschutte hoek uit de wind, en wat dichter op elkaar zaaien zodat buren tegen elkaar leunen, houdt ze mooi rechtop.
Oplossing:
- Zet hogere planten aan een stok
- Plant op een beschutte plek
Giftigheid
Hier komt het geruststellende deel: dille is een keukenkruid dat veilig is voor zowel mensen als huisdieren. Blad en zaad zijn alledaagse kookingrediënten, en de ASPCA rekent de plant niet tot de gifplanten voor huisdieren. Het enige kleine voetnootje is dat zeer zwaar grazen aan het blad bij sommig vee milde lichtgevoeligheid kan veroorzaken.
Veilig voor
Mensen · Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels
Katten Geen
Wees gerust als je kat er een hapje van neemt, want een beetje dille doet geen kwaad. De ASPCA vermeldt het niet op de lijst van gifplanten voor huisdieren, dus een nieuwsgierig proefje levert niets op om je zorgen over te maken.
Honden Geen
Je hond mag gerust van de zachte blaadjes knabbelen, zonder reden tot zorg, en veel mensen verwerken er zelfs een beetje van in zelfgemaakte hondensnoepjes.
Paarden Veilig
Dilleblad bekomt paarden prima en duikt zo nu en dan zelfs op in kruidige voedermengsels, dus daar hoef je je geen zorgen over te maken.
Konijnen Veilig
Konijnen genieten van een beetje verse dille, en de veerachtige takjes zijn een fijne traktatie om af en toe aan te bieden.
Vee Mild
Grazende dieren kunnen zonder problemen van dille eten. Het enige om in gedachten te houden, is dat grote hoeveelheden van het furanocumarinehoudende blad bij een enkel dier lichte lichtgevoeligheid kunnen veroorzaken.
Vogels Veilig
Huisvogels en kippen in de tuin mogen gerust van de blaadjes en rijpe zaden pikken, zonder dat het ze kwaad doet.
Mensen Veilig
Dille is een vriendelijk keukenkruid, blad en zaad allebei, en volkomen veilig om van te genieten. Spoel het af voor gebruik, zoals je met elk vers groen zou doen.
Eetbaar kruid, veilig om aan te raken en te eten; was het voor gebruik. Sap en furanocumarinen kunnen bij gevoelige personen zelden milde lichtgevoeligheid van de huid veroorzaken.
Variëteiten
De meeste zaadzakjes komen neer op een paar geliefde dillerassen, die zich vooral onderscheiden door hun hoogte en hoe snel ze doorschieten. Dit zijn de vriendelijke namen die de moeite waard zijn om te kennen als je begint.
Bouquet
Een geliefde, compacte dille die je beloont met een gulle stroom zaadschermen en een warme, klassieke smaak.
Fernleaf
Een vriendelijk dwergras dat zich prima thuis voelt in een pot en nog blad blijft geven lang nadat andere types het hebben opgegeven.
Mammoth (Long Island Mammoth)
Een hoog, historisch ras dat je het meeste blad en zaad oplevert, een echte uitkomst voor een beginner die veel wil oogsten.
Dukat
Een mild ras dat traag doorschiet, met zoete, geurige blaadjes die tuiniers voor zich winnen voor vers gebruik in de keuken.
Combinatieplanten
Dille verdient zijn plek naast andere gewassen doordat hij bestuivers en roofinsecten aantrekt die jacht maken op tuinplagen.
Zo vermeerder je
Dille groeit uitsluitend uit zaad, en dat kan een beginner bijna niet vriendelijker uitkomen, want de plant zaait maar al te vaak zelf de volgende generatie voor je uit.
ZaadMakkelijk
Zaai rechtstreeks in het vroege voorjaar en zaai in opeenvolgende beurten door het koele seizoen heen · 7 tot 21 dagen om te kiemen; oogstbaar blad na ongeveer 40 tot 60 dagen
Stop het zaad rechtstreeks in het tuinbed waar het moet blijven staan, en druk het maar ondiep aan, want die penwortel wil liever niet worden verplaatst. Kleine kiemplantjes komen op in 7 tot 21 dagen, en je kunt na ongeveer 40 tot 60 dagen beginnen met blaadjes knippen. Zaai elke paar weken een nieuw kort rijtje zolang het weer koel blijft, en laat een paar planten bloeien zodat ze zichzelf blij uitzaaien voor volgend voorjaar.
Mythes
Dille laat zich net zo makkelijk verplanten als elk ander zaailingetje.
Dille vormt een diepe penwortel die een verhuizing slecht verdraagt, en de verstoring kan de plant rechtstreeks de bloei injagen. Het vriendelijkste wat je kunt doen, is zaaien op de plek waar hij moet groeien, in plaats van hem eerst in trays op te kweken om later te verplanten.
Dille is giftig voor katten en honden.
Dille is een keukenkruid dat als veilig geldt, en de ASPCA rekent het niet tot de planten die schadelijk zijn voor katten of honden. Neemt een huisdier dus stiekem een hapje, dan is er werkelijk niets om je zorgen over te maken.