Tak, rośliny okrywowe zastępują nawozy w pewnym stopniu, choć nie zawsze w 100%. Okrywy z roślin bobowatych mogą pokryć od 50% do 100% zapotrzebowania na azot dla wielu upraw. Inne składniki pokarmowe jak fosfor i potas pochodzą z obiegu, a nie z dodawania, więc nadal będziesz potrzebować pewnych nakładów.
Pięć lat temu zacząłem obniżać dawki azotu po wprowadzeniu koniczyny krwistej do płodozmianu. W pierwszym roku zmniejszyłem dawkę o 30 funtów na akr i nie zauważyłem zmiany w plonach. Teraz stosują o 60 funtów na akr mniej niż na początku. Moje pola nadal dają tyle samo kukurydzy co wcześniej.
Mój sąsiad próbował tego samego na swoich polach pszenicznych. Od sześciu lat uprawia wykę kosmatą. Jego koszty azotu spadły niemal o połowę. Co sezon wymieniamy się spostrzeżeniami na temat roślin bobowatych. Jego sukces skłonił mnie do wypróbowania wyki na kilku moich polach w tym roku.
Wiązanie azotu przez rośliny okrywowe działa dzięki bakteriom żyjącym w brodawkach korzeniowych roślin bobowatych. Te maleńkie organizmy wychwytują azot gazowy z powietrza w glebie. Przekształcają go w pokarm dla roślin, który roślina bobowata może wykorzystać. W zamian roślina karmi bakterie cukrem. Ta wymiana napędza się sama bez żadnych kupowanych nakładów.
Dane SARE pokazują, że okrywy z roślin bobowatych wiążą od 50 do 200 funtów azotu na akr. Ilość zależy od gatunku, pogody i czasu wzrostu. Nie cały ten azot trafia do następnej uprawy. Tylko 30% do 60% jest dostępne w pierwszym roku po zniszczeniu okrywy. Reszta uwalnia się przez lata w miarę dalszego rozkładu materii organicznej w glebie.
Badania na północno-zachodnim wybrzeżu Pacyfiku nad ziemniakami przyniosły rolnikom duże korzyści. Wyka kosmata wypadła najlepiej w tych testach. Wytworzyła wystarczająco dużo darmowego azotu, by uzyskać pełne plony bez kupowanych nawozów. Podobne rezultaty możesz osiągnąć na swoich polach, gdy dasz roślinom bobowatym czas na działanie.
Możesz obniżyć koszty nawozów nie tylko w zakresie azotu. Korzenie roślin okrywowych wyciągają składniki pokarmowe z głębokich warstw, do których korzenie twoich roślin towarowych nie sięgają. Gdy okrywy rozkładają się, te składniki uwalniają się blisko powierzchni, gdzie może je pobrać następna uprawa. Ten efekt podnoszenia sprawia, że fosfor i potas działają dłużej.
Testy glebowe kierują twoimi decyzjami o redukcji dawek. Pobieraj próbki każdej wiosny i sprawdzaj, jak stoi sytuacja. Jeśli test na azot wychodzi wysoki po dobrej okrywie z koniczyny, zmniejsz dawkę. Jeśli poziomy są niskie, stosuj normalne dawki i dowiedz się, dlaczego wiązanie azotu zawiodło. Nie zgaduj, gdy możesz zmierzyć.
Wybierz odpowiednią roślinę bobowatą do swoich celów. Koniczyna krwista wiąże średnie ilości azotu i dobrze komponuje się z innymi okrywami. Wyka kosmata wytwarza najwięcej azotu, ale może być trudna do zniszczenia wiosną. Groch zimowy wiąże szybko, ale zamiera w mroźnych strefach. Dopasuj wybór do swojej pogody i potrzeb płodozmianu.
Podejdź powoli do obniżania dawek. Zmniejsz o 10% do 20% w pierwszym roku i obserwuj plony. Jeśli uprawy się utrzymują, zmniejsz więcej w następnym roku. Ta stopniowa metoda chroni twoje dochody podczas nauki. Pierwszy rok nie przyniesie dużych oszczędności, ale piąty rok da prawdziwe korzyści, które szybko się sumują.
Przeczytaj cały artykuł: Korzyści z uprawy roślin okrywowych dla zrównoważonego rolnictwa
