Warzywo · Cucurbitaceae
Melon Miodowy
Cucumis melo
Zapewnij mu pełne słońce, ciepłą glebę i cierpliwy sezon, a melon miodowy odwdzięczy się słodkimi, orzeźwiającymi owocami pod koniec lata.
Pełne słońce
Co 7–10 dni
21–32°C
80–110 dni
Przegląd
Melon miodowy to ten gładki, jasny melon szczytu lata, o kremowej skórce i słodkim, zielonym miąższu, i to śliczna roślina do uprawy. To pnącze ciepłolubne z rodziny dyniowatych, ten sam gatunek co kantalupa, a jednak zupełnie inna przyjemność w jedzeniu. Tam gdzie kantalupa jest siatkowana i piżmowa, melon miodowy pozostaje woskowo gładki i czysty w smaku.
Dwie rzeczy naprawdę kształtują sposób jego uprawy, i żadna z nich nie powinna cię martwić. Melon miodowy potrzebuje długiego, ciepłego sezonu trwającego 80 do 110 dni, aby w pełni osłodzić owoce, i nigdy nie puszcza pędu tak, jak robi to kantalupa. Ten drugi punkt najczęściej myli początkujących, którzy czekają i czekają, aż owoc odpadnie, i w efekcie zbierają za późno, więc naucz się zamiast tego łagodniejszych oznak: skórka robi się kremowa, a koniec przy szypułce lekko ustępuje pod kciukiem.
Nic z tego nie sprawia, że melon miodowy jest trudny w uprawie, a błędy tutaj łatwo naprawić. Daj pędom miejsce do rozłożenia się, podlewaj głęboko, ale niezbyt często, i wybierz jasne, otwarte miejsce, gdzie powietrze stale krąży. Zagęść je albo zostaw mokre liście, a zaprosisz mączniaki i więdnięcia, które skracają plon melonów, ale omiń te pułapki, a będziesz na dobrej drodze do własnej grządki słodkich melonów.
Pielęgnacja
W skrócie: zapewnij melonowi miodowemu pełne słońce oraz ciepłą, żyzną, dobrze przepuszczalną glebę, podlewaj głęboko w ilości około 2,5 do 5 cm tygodniowo, a w ostatnim tygodniu ogranicz podlewanie, aby zbudować cukry. Zostaw każdej roślinie dużo miejsca i długi, ciepły sezon, a plony cię nie zawiodą.
Światło
Melon miodowy uwielbia pełne słońce, a im więcej godzin bezpośredniego światła mu dasz, tym lepiej się czuje. To słońce buduje cukry, więc zacieniona roślina daje wodniste, mdłe owoce, nawet gdy wszystko inne idzie jak należy.
Podlewanie
Podlewaj głęboko, ale niezbyt często, w ilości około 2,5 do 5 cm tygodniowo, i pozwól glebie lekko przeschnąć między podlewaniami, zamiast utrzymywać ją podmokłą. Nawyk, który opłaca się najbardziej, przychodzi na sam koniec: ogranicz podlewanie w ostatnim tygodniu przed zbiorem, bo późne podlanie rozcieńcza cukry i spłaszcza smak.
Podłoże
Sadź w żyznej, dobrze przepuszczalnej, piaszczystej ziemi gliniastej z dużą ilością wmieszanej materii organicznej. Lekko kwaśne pH od 6,0 do 6,5 dobrze mu służy, a dobry drenaż chroni korzenie i koronę przed zgniliznami, które rozwijają się w ciężkiej, podmokłej ziemi.
Temperatura
Melon miodowy najlepiej czuje się w prawdziwym cieple, gdzieś między 21°C a 32°C. Nie zniesie przymrozków na żadnym końcu sezonu, a chłodne, pochmurne okresy spowalniają dojrzewanie i pozostawiają owoce mdłe.
Wilgotność
Zwykła wilgotność powietrza na zewnątrz jest zupełnie wystarczająca, więc nie ma tu żadnej liczby, za którą trzeba gonić. O wiele bardziej liczy się przepływ powietrza, bo nieruchome, wilgotne powietrze wokół zagęszczonych liści to dokładnie warunki, jakich potrzebują mączniak prawdziwy i rzekomy, aby się zadomowić.
Nawożenie
Wmieszaj w rabatę zrównoważony nawóz, na przykład 5-10-10, przed sadzeniem, a następnie dokarmiaj azotem, na przykład 21-0-0, gdy pędy zaczną się rozrastać. Stałe dokarmianie w tej fazie wzrostu buduje silną roślinę gotową udźwignąć owoce.
Przycinanie
Melon miodowy niemal w ogóle nie potrzebuje przycinania. Możesz delikatnie przyciąć końce pędów, aby rozłożysta roślina pozostała w granicach rabaty, a w krótkim sezonie pomaga usunięcie bardzo późnych kwiatów, aby roślina skierowała energię w dojrzewanie już zawiązanych melonów.
Przesadzanie
Nie musisz się martwić przesadzaniem, bo melon miodowy rośnie jako roślina jednoroczna, którą wysiewa się bezpośrednio albo przesadza tylko raz. Jeśli zaczynasz od nasion wcześniej, wysiej je w biodegradowalnych doniczkach i posadź całą doniczkę, bo korzenie naprawdę nie lubią być niepokojone.
Rozmiar i rozstawa
Pędy mogą rozłożyć się na 183 do 274 cm długości, więc daj im dużo miejsca do wędrowania. Sadź rośliny w odstępach 45 do 60 cm i zostaw szerokie przejścia między rzędami dla pędów i przepływu powietrza.
Kiedy sadzić
Melon miodowy zupełnie nie znosi chłodu i potrzebuje długiego okresu ciepła, aby osłodzić owoce, ale harmonogram jest prosty, gdy już go poznasz. Zacznij nasiona w domu kilka tygodni przed ostatnimi przymrozkami, poczekaj z wystawieniem roślin, aż gleba naprawdę się ogrzeje, i ciesz się zbiorami od końca lata do wczesnej jesieni, gdy skórka nabierze kremowego koloru.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Siew: zacznij w biodegradowalnych doniczkach 2 do 4 tygodni przed ostatnim przymrozkiem; melony źle znoszą naruszanie korzeni
- Sadzenie: przesadź lub wysiej bezpośrednio po przymrozku, gdy gleba osiągnie 16 do 21°C
- Zbiory: zbieraj od późnego lata do wczesnej jesieni, gdy skórka staje się kremowa, a koniec kwiatowy mięknie
Mrozoodporność
Temperatura: do -40°C
Rozwiązywanie problemów
Większość problemów z melonem miodowym najpierw pojawia się na liściach i pędach, a nieliczne rozczarowania czekają w owocach przy zbiorze, i niemal wszystkie da się opanować, gdy złapiesz je wcześnie. Zauważ pierwsze sygnały, a zdążysz zareagować, zanim grzyb albo chrząszcz zabierze cały plon. Znajdź to, co widzisz, poniżej i działaj, dopóki to ma jeszcze znaczenie.
Pęd opada, mimo że gleba pozostaje wilgotna
Gdy zdrowo wyglądający pęd więdnie, mimo że gleba jest wystarczająco wilgotna, prawdopodobną przyczyną jest więdnięcie bakteryjne, które chrząszcze ogórkowe przenoszą z rośliny na roślinę. Możesz to sprawdzić samodzielnie, przecinając zwiędłą łodygę i delikatnie rozsuwając końce cięcia, obserwując, czy nie wyciągają się lepkie, białe nitki. Niestety zainfekowanego pędu nie da się uratować, więc usuń go, pozbądź się go i skup się na chrząszczach, aby reszta roślin pozostała bezpieczna.
Rozwiązanie:
- Usuń i zniszcz zainfekowane pędy
- Szybko zwalczaj chrząszcze ogórkowe
Pędy blakną i zamierają po jednej stronie na raz
Gdy pęd słabnie nierównomiernie, żółknąc i zamierając tylko po jednej stronie, masz do czynienia z fuzariozą więdnięcia, glebowym grzybem, który po cichu zatyka roślinę od środka. Przetnij więdnącą łodygę, a brązowe smugi w tkance to potwierdzą. Nie ma na to lekarstwa, więc usuń roślinę i trzymaj ją z dala od kompostu, a pociesz się tym, że w następnym sezonie możesz temu zapobiec, wybierając odporne odmiany i stosując płodozmian przez 3 do 4 lat.
Rozwiązanie:
- Usuń zaatakowane rośliny; nie ma na to lekarstwa
- Nie kompostuj chorych pędów
Zapadnięte rany sączące bursztynową wydzielinę na łodygach
Czerwonawa, klejowata wydzielina sącząca się z łodyg wskazuje na zarazę gumowatą łodyg, grzyba, który pojawia się w ciepłych, mokrych okresach i może gnić także owoce. Szukaj brązowawych plam na liściach i drobnych czarnych kropek w tkance, aby się upewnić. Możesz to odwrócić, wycinając i niszcząc zainfekowane pędy, stosując zatwierdzony fungicyd i dając rabacie dobry odpoczynek z dala od ogórków i dyni.
Rozwiązanie:
- Usuń i zniszcz zainfekowane pędy i resztki roślinne
- Zastosuj zatwierdzony fungicyd
- Stosuj płodozmian z dala od roślin dyniowatych
Zakurzona, biała powłoka pełznąca po liściach
Jeśli na liściach zaczyna pojawiać się blady, mączysty nalot, to mączniak prawdziwy, który osiada, gdy ciepłe, nieruchome powietrze zalega wokół zbyt zagęszczonych liści. Nie panikuj, masz dobre opcje: otwórz pędy, aby mógł przez nie przechodzić wiatr, usuń liście, które wyglądają najgorzej, i sięgnij po zatwierdzony fungicyd tylko wtedy, gdy problem nadal się rozprzestrzenia.
Rozwiązanie:
- Popraw rozstawę i przepływ powietrza
- Usuń mocno zainfekowane liście
- Zastosuj zatwierdzony fungicyd, jeśli problem jest poważny
Żółte plamy schludnie ograniczone nerwami liścia
Te ostro zarysowane, żółte plamy to mączniak rzekomy, który uwielbia chłodną, mokrą, wilgotną pogodę. Odwróć liść, a zwykle zobaczysz szaro-fioletowy nalot przyczepiony od spodu, co to potwierdza. Rozwiązanie jest łagodne i wykonalne: podlewaj wcześnie rano, aby liście szybko wyschły, daj roślinom więcej przestrzeni do oddychania i dodaj zatwierdzony fungicyd, jeśli choroba zacznie się rozprzestrzeniać.
Rozwiązanie:
- Popraw przepływ powietrza i drenaż
- Podlewaj wcześnie, aby liście szybko wyschły
- Zastosuj zatwierdzony fungicyd, jeśli problem jest poważny
Ogryzione liście i kwiaty z drobnymi chrząszczami przy pracy
Te drobne, żółte chrząszcze w czarne paski albo cętki to chrząszcze ogórkowe, i choć ogryzienie wygląda źle, prawdziwym zmartwieniem jest więdnięcie bakteryjne, które mogą przenosić. Możesz je łatwo wyprzedzić: przykryj młode rośliny włókniną ogrodniczą aż do zakwitnięcia, zbieraj zauważone chrząszcze ręcznie i zachowaj zatwierdzony insektycyd na chwile, gdy naprawdę się rozmnożą masowo.
Rozwiązanie:
- Przykryj młode rośliny włókniną ogrodniczą aż do zakwitnięcia
- Zbieraj chrząszcze ręcznie
- Zastosuj zatwierdzony insektycyd, jeśli jest ich dużo
Skręcone liście, lepkie i pokryte czarną pleśnią
Gdy liście skręcają się i robią się lepkie od czarnego nalotu, sprawdź ich spód pod kątem mszyc melonowych, które gromadzą się tam, wysysając sok i zostawiając słodki nalot, na którym osiada czarna pleśń sadzawa. Dobra wiadomość jest taka, że łatwo je odeprzeć: zacznij od mocnego strumienia wody, dodaj mydło owadobójcze, jeśli jakieś pozostaną, i pozwól biedronkom i złotookom, które na nie polują, wykonać swoją część pracy. Trzymanie z dala mrówek też pomaga, bo mrówki chronią mszyce, aby zbierać ich spadź.
Rozwiązanie:
- Spryskaj rośliny mocnym strumieniem wody
- Zastosuj mydło owadobójcze
- Zachęcaj biedronki i złotooki
Melon, który dojrzewa mdły i nigdy nie słodnieje
Płaski, wodnisty melon miodowy niemal zawsze wynika ze zbyt wczesnego zerwania, co łatwo naprawić, gdy poznasz odpowiednie oznaki. Poczekaj, aż skórka nabierze kremowego koloru, a koniec przy szypułce lekko ustąpi pod kciukiem, bo melony miodowe trzymają się pędu, zamiast odpadać samodzielnie jak kantalupy. Pomaga też ograniczenie podlewania w ostatnim tygodniu przed zbiorem, bo duża dawka wody na końcu rozcieńcza cukry.
Rozwiązanie:
- Zostaw owoc na pędzie, aż skórka zrobi się kremowa, a koniec przy szypułce lekko ustąpi
- Ogranicz podlewanie w ostatnim tygodniu przed zbiorem
Toksyczność
Oto uspokajająca wiadomość dla domów ze zwierzętami: każda część rośliny melona miodowego jest nietoksyczna, a dojrzały miąższ to bezpieczny, orzeźwiający przysmak, którym można się dzielić. Jedyne prawdziwe środki ostrożności to zwykły zdrowy rozsądek, bo twarda skórka i nasiona są trudne do strawienia i lepiej trzymać je z dala od talerza zwierzęcia.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Możesz zachować spokój przy niewielkim kęsie dojrzałego miąższu, bo nie wyrządza on żadnej szkody. Najgorsze, co może spotkać kota, który przesadzi, to luźny stolec, bo koty słabo radzą sobie z cukrem owocowym.
Psy Brak
Odrobina dojrzałego melona miodowego to miły, okazjonalny przysmak dla psa. Trzymaj tylko kawałki w umiarkowanych rozmiarach, bo duża porcja słodkiego miąższu może wywołać łagodny rozstrój żołądka.
Konie Brak
Plasterek miąższu dobrze służy koniowi, więc nie ma się czym martwić. Pomiń jednak skórkę, bo jest twarda i łatwo się nią zadławić.
Króliki Brak
Miąższ jest bezpieczny w najmniejszych ilościach, nawet jeśli jest odrobinę zbyt bogaty i słodki dla królika. Kawałek wielkości paznokcia kciuka od czasu do czasu w zupełności wystarczy.
Zwierzęta gospodarskie Brak
Kozy, owce i bydło mogą z przyjemnością zjeść resztki melona bez żadnej szkody. Możesz być też spokojny o pędy i liście, bo nic w nich nie jest toksyczne.
Ptaki Brak
Kury i inne ptaki z podwórka uwielbiają dziobać dojrzały melon miodowy i jego nasiona. Nie musisz się martwić, bo żadna część rośliny nie zawiera toksyny.
Ludzie Brak
Dojrzały melon miodowy to słodki, orzeźwiający owoc, którym cieszą się ludzie wszędzie, bezpieczny dla całej rodziny, łącznie z najmłodszymi.
Podawaj tylko niewielkie ilości dojrzałego miąższu z usuniętymi nasionami; skórka i nasiona są trudne do strawienia i mogą wywołać rozstrój żołądka albo zadławienie.
Odmiany
Odmiany melona miodowego różnią się głównie tym, jak szybko dojrzewają i jaki kolor ma ich miąższ w środku. Oto te, które warto poznać przy wyborze nasion.
Melon Miodowy (Zielony Miąższ)
To ten znany melon zimowy, który już znasz, o gładkiej, woskowatej skórce przechodzącej od kremowej do jasnozielonej, kryjącej słodki, jasnozielony miąższ, i mocno trzyma się pędu zamiast odpadać samodzielnie.
Earlidew
Melon miodowy o zielonym miąższu, który dojrzewa szybko, co czyni go przyjaznym, wybaczającym wyborem, jeśli twój sezon wegetacyjny jest dość krótki.
Temptation
Wczesna hybrydowa odmiana wyhodowana, aby szybko słodnieć w chłodniejszych ogrodach o krótszym sezonie, gdzie melon miodowy mógłby inaczej wyjść rozczarowująco mdły.
Melon miodowy o pomarańczowym miąższu
Z zewnątrz wygląda dokładnie jak zielony melon miodowy, z tą samą gładką, jasną skórką, a potem zaskakuje łososiowo-pomarańczowym miąższem w środku.
Jak rozmnażać
Melon miodowy uprawia się niemal wyłącznie z nasion, więc całe zadanie sprowadza się do wysiania go w odpowiednim momencie i łagodnego traktowania delikatnych korzeni.
NasionaŁatwa
Zacznij w domu 2 do 4 tygodni przed ostatnimi przymrozkami, albo wysiej bezpośrednio, gdy gleba osiągnie 16 do 21°C · Kiełkuje w około 4 do 10 dni przy 21 do 32°C
Do uprawy melona miodowego naprawdę wystarczą nasiona, i to przyjazny punkt startowy. Wysiej je w domu 2 do 4 tygodni przed ostatnimi przymrozkami, albo wsyp prosto do gruntu, gdy gleba ustabilizuje się na poziomie 16°C do 21°C, a w ciepłej glebie siewki pojawią się po 4 do 10 dniach. Używaj biodegradowalnych doniczek i sadź całą doniczkę, aby nigdy nie zakłócać korzeni, które melony naprawdę źle znoszą.
Mity
Dojrzały melon miodowy odpada od pędu tak jak kantalupa.
To myli wielu początkujących, ale melony miodowe po prostu nie odpadają samodzielnie. Owoc trzyma się mocno i trzeba go odciąć od pędu, więc czekanie, aż spadnie, zostawi ci tylko przejrzały melon. Zaufaj zamiast tego innym oznakom: jest gotowy, gdy skórka robi się kremowa, a koniec przy szypułce mięknie.
Obfite podlewanie tuż przed zbiorem sprawia, że melony są słodsze.
To zrozumiałe przypuszczenie, ale działa to dokładnie odwrotnie. Obfite podlewanie w ostatnim tygodniu dojrzewania rozcieńcza owoc i wypłukuje słodycz. Ten cukier bierze się z pełnego dojrzewania i dużej ilości słońca, i właśnie dlatego delikatnie ograniczasz podlewanie, gdy zbliża się zbiór.
Melon miodowy to po prostu rodzaj kantalupy.
Łatwo je ze sobą pomylić, i rzeczywiście to ten sam gatunek, Cucumis melo, ale należą do różnych grup. Melon miodowy to gładkoskóry melon zimowy z grupy Inodorus, podczas gdy kantalupa i muskmelon mają siatkowaną skórkę grupy Reticulatus, a oba dojrzewają i odłączają się od pędu na swój własny sposób.