Je legt het beste niets op de bodem van een verhoogd tuinbed volgens onderzoek van UMN Extension. De beste bodemlaag van een verhoogd bed rust direct op losgewerkte oorspronkelijke grond zonder barrière ertussen. Dit laat wortels diep groeien en water vrij afvoeren in beide richtingen.
Ik weet dat dit advies ingaat tegen bijna elk tuinblog en elke YouTube-video. Toen ik mijn eerste bedden bouwde, volgde ik de populaire tip om karton onder verhoogde bedframes te leggen om onkruid te doden. Het leek op dat moment een slimme shortcut en elke gids die ik las bevestigde het. Twee maanden later zagen mijn planten er slap uit en bleef de grond drassig na elke keer bewateren. Ik trok het karton eruit en vond een slijmerige, luchtloze laag die verschrikkelijk stonk.
UMN Extension legt uit waarom barrières deze problemen veroorzaken. Elk materiaal dat je op de bodem van een bed legt, blokkeert wortels om diepere grondlagen te bereiken. Plantenwortels in een verhoogd bed kunnen 30,5 centimeter of meer onder het frame groeien als je ze de kans geeft. Karton, anti-worteldoek en plastic zeilen creëren allemaal een muur die water erboven vasthoudt. Wortels die erdoorheen proberen te groeien, worden verstikt. Verwijder bestaand karton of zeilen voordat je je bedframe plaatst.
Veel tuiniers vragen ook of ze een verhoogd bed-liner moeten gebruiken om te voorkomen dat onkruid door de grond omhoog steekt. In de meeste gevallen heb je die niet nodig. Een bed gevuld met 15,2-20,3 centimeter kwalitatieve grondmix blokkeert licht zodat het onkruidzaden eronder niet bereikt. Het onkruid dat vanuit de oorspronkelijke grond eronder ontkiemt, raakt uitgeput voordat het het oppervlak bereikt. Verdwaald onkruid dat toch doorbreekt, is makkelijk te trekken uit de losse grond van een verhoogd bed.
Er is één uitzondering op de geen-barrière-regel. OSU Extension waarschuwt dat bermudagras en andere snelgroeiende grassen een verhoogd bed binnen slechts 1 maand kunnen binnendringen. Deze grassen sturen uitlopers diep ondergronds. Je hebt een wortelbarrière nodig die minstens 30,5 centimeter diep rond de buitenranden van je bed is ingegraven om ze te stoppen. Een bodemlaag helpt hier niet omdat het gras van de zijkanten binnendringt, niet van onderen.
Dit is wat je in plaats van bodemlagen moet doen. Werk de oorspronkelijke grond onder je bedframe los met een tuinvork tot een diepte van 10,2-15,2 centimeter. Dit creëert een geleidelijke overgangszone tussen de grond van je verhoogde bed en de ondergrond eronder. Wortels groeien dwars door deze zone en maken gebruik van het diepere vocht en de voedingsstoffen onder je frame.
Als mollen, woelmuizen of andere gravers actief zijn in je omgeving, leg dan een vel gaas met mazen van 1,3 centimeter op de bodem van het bed. De openingen zijn groot genoeg om wortels en water door te laten. Maar ze stoppen gravende dieren die je wortels en bieten van onderen opeten. Niet het gaas aan de binnenkant van je frame vast zodat het plat blijft en niet opkruipt wanneer je grond toevoegt.
Nog een tip die een groot verschil maakt. Plaats je bed op vlakke grond zodat water gelijkmatig over het hele grondoppervlak verdeeld wordt. Een scheef bed stuurt al het water naar één kant en laat de andere kant droog. Gebruik een eenvoudige waterpas over het frame voordat je het met grond vult.
Sla het karton over, vergeet het anti-worteldoek en bespaar je geld op dure liners. Je planten groeien sterker en je drainage werkt beter wanneer je de bodem van je bed direct verbindt met de aarde eronder. De grond onder je frame is niet je vijand. Het is de basis die alles erboven laat floreren.
Lees het volledige artikel: Verhoogde kweekbedden: een complete kweekgids
