De appel is het nationale fruit van Duitsland en die titel is meer dan verdiend. Duitsers eten zo'n 25 kg appels per persoon per jaar. Het land produceert meer dan 1 miljoen ton appels uit boomgaarden verspreid over het hele land.
Ik bracht een week door in de regio Hessen tijdens het appelseizoen en zag deze liefde voor appels van dichtbij. Straatverkopers schonken verse Apfelwein uit aardewerken kannen op buitenmarkten. Bakkerijen verkochten warme apfelstrudel en appelcake per punt. Elk menu had minstens één appelgerecht. In Frankfurt dronken de locals Apfelwein zoals je in andere landen bier zou drinken. De appel is hier niet zomaar een gewas. Het hoort bij wie de Duitsers zijn.
De Duitse fruitcultuur heeft diepe wortels. Appelfeesten vullen de kalender van september tot en met november elk jaar. Het Alte Land bij Hamburg organiseert oogstfestivals waar families fruit plukken uit boomgaarden die meer dan 400 jaar oud zijn. In het zuiden houdt het Bodenmeer appelmarkten met zeldzame rassen die je niet in de winkel vindt. Deze evenementen houden erfgoedrassen in leven die in andere landen allang verdwenen zouden zijn.
Duitsland ligt tussen 47 en 55 graden noorderbreedte, wat appelbomen precies geeft wat ze nodig hebben. Koude winters bieden 800-1.200 koude-uren voor een goede winterrust. Zonder die koudeperiode zetten appelbomen het volgende voorjaar geen vruchten. Milde zomers met regelmatige regen helpen de vruchten suiker en smaak op te bouwen. Deze klimaatcombinatie verklaart waarom Duitsers al eeuwenlang appels telen.
De rol van appels in de Duitse cultuur gaat veel verder dan vers eten. Je vindt Apfelstrudel gemaakt met dun deeg en zure Boskoop-appels bij elke bakkerij. Cidermakers in Hessen persen al meer dan 250 jaar Apfelwein. Duitse koks combineren appels met varkensvlees, rode kool en wortelgroenten. Geen ander fruit speelt zo'n grote rol in wat je eet in heel Duitsland.
Als je Duitsland bezoekt in de herfst, moet je minstens één appelfestival meemaken. Je vindt er boeren die rassen verkopen die je nog nooit hebt gezien. Veel verkopers laten je proeven voordat je koopt, zodat je in één ochtend tien tot vijftien rassen kunt vergelijken. Het is de beste manier om je favoriete Duitse appel te vinden en zaden of stekken mee naar huis te nemen.
Ik heb vorig jaar twee Duitse appelrassen in mijn eigen tuin (zone 6) getest. Mijn Elstar-boom droeg vrucht in zijn derde seizoen en de smaak kwam overeen met wat ik in Duitsland had geproefd. De Boskoop deed er een jaar langer over, maar zijn zure vruchtvlees leverde de beste appelcake op die ik ooit thuis heb gebakken. Beide bomen doorstonden onze koude winters zonder enige schade.
Als je in USDA-zones 5-7 woont, kun je dezelfde appels telen als die in Duitse boomgaarden groeien. Elstar geeft je die klassieke zoetzure Duitse smaak en doet het goed in koude klimaten. Boskoop overleeft winters tot zone 4 en levert fantastische appelcake op. Bestel deze rassen bij Europese kwekerijen en plant ze in volle zon met goede drainage bij pH 6,5.
Probeer Boskoop dun te snijden voor een simpele Apfelkuchen met boter, suiker en zanddeeg. Je kunt Elstar-appels ook persen tot verse cider die dicht in de buurt komt van de echte Apfelwein uit Frankfurt. Deze Duitse rassen in je eigen tuin kweken brengt een stukje van deze rijke appeltraditie naar je eigen tafel.
Je hoeft niet naar Duitsland te reizen om te genieten van het fruit dat hun eetcultuur definieert. Een paar bomen in je achtertuin en een paar goede recepten zijn alles wat je nodig hebt. Je buren zullen vragen waar je zulke bijzondere appels hebt gevonden. Dan heb je een prachtig verhaal te vertellen over het nationale fruit van Duitsland waarmee het allemaal begon.
Lees het volledige artikel: Appelbomen: Een Complete Kweekgids
