Alev çalısının en büyük sorunu, kuşların doğal alanlara taşıdığı çok miktarda tohum üretmesidir. Bu tohumlar, yerli türleri dışlayan yoğun topluluklar oluşturur. Bahçenizdeki tek bir güzel çalı, birkaç yıl içinde yakındaki bir ormanda yüzlerce istilacı bitkiye dönüşebilir.
Bir istilacı tür olarak alev çalısı, itibarını bizzat gördüğüm gerçek zararlarla kazandı. Yaklaşık üç yıl önce komşumun arazisinin arkasındaki ormanlık bir vadide alev çalısı fideleri buldum. En yakın dikilmiş alev çalısı 60 metreden (200 feet) fazla uzaktaki bir bahçedeydi. Kuşlar tohumları çimlerin üzerinden, bir çitin ötesine ve ağaç sınırının derinliklerine taşımıştı. Fark ettiğimde, alt örtüde kök salmış bir düzineden fazla genç bitki vardı.
İstila işe yarıyor çünkü alev çalısı, yerli çalıların sahip olmadığı rekabet avantajına sahiptir. Kuşlar sonbaharda kırmızı meyveleri yer ve tohumları orman ve açık alanlara yayar. Bu tohumlar ilkbaharda çimlenir ve güneş ışığının orman tabanına ulaşmasını engelleyen yoğun topluluklar oluşturur. Tespih ağacı ve akçaağaç yapraklı kartopu gibi yerli bitkiler, alev çalısı örtüsünün altındaki derin gölgede büyüyemez. Geyikler sorunu daha da kötüleştirir çünkü yerli çalıları otlarken alev çalısını yemekten kaçınırlar. Bu seçici beslenme, alev çalısına alanı ele geçirmek için daha fazla alan tanır.
USDA Orman Servisi'nin rakamları karamsar bir tablo çiziyor. Araştırmacılar, istila edilmiş Illinois tepesi çayırlarında hektar başına 7.809 gövde saydı. Bu yoğunluk, diğer bitkilerin hayatta kalmasına neredeyse hiç yer bırakmaz. Tohum canlılığı, bitkiden düştükten üç ay sonra yaklaşık %38 iken, toprakta on iki ay sonra sadece %2'ye düşer. Bu kısa ama etkili pencere, her ilkbaharda binlerce tohumun çimlenmesi ve yeni bitkiler oluşturması için yeterlidir.
Alev çalısının ekolojik zararı, sadece diğer bitkileri bastırmanın ötesine geçer. Yerli alt örtü türleri kaybolduğunda, onlara bağımlı böcekler de yok olur. Yerli çalılarla beslenen uzmanlaşmış tırtıllar, alev çalısı yapraklarını yiyemez. Daha az tırtıl, her kuluçkada binlerce böceğe ihtiyaç duyan yuva yapan ötücü kuşlar için daha az yem demektir. Alev çalısı, besin zincirini destekleyen yerli bitkilerin yerini aldıkça tüm besin zinciri halka halka zayıflar.
Kendi alev çalınızın yayılıp yayılmadığını kontrol etmelisiniz. Her ilkbaharda çevresini tarayın. Ana bitkinin 30 metre (100 feet) çevresinde yürüyün ve çift yapraklı, dişli kenarlı küçük fideleri arayın. Henüz küçükken bulduklarınızı sökün. Ormanlık veya doğal alanlarda görürseniz, ana bitkiyi kaldırmayı düşünün. Ben kendimininkiyle bunu yaptım ve hiç pişman olmadım.
Alev çalınızı, yerel yaban hayatınızı zarara uğratmak yerine besleyen yerli bir çalıyla değiştirebilirsiniz. Bahçenizin sonbaharda güzel görünmesi için istilacı bir bitkiye ihtiyacı yok. Yayılmayı ne kadar erken yakalarsanız, temizlik işiniz o kadar kolay olur.
Tam makaleyi oku: Alev Çalısı Bakımı ve Bilinmesi Gerekenler
