De bijwerkingen van aloë hangen af van welk deel je gebruikt en hoe je het gebruikt. Aloë-gel op je huid aanbrengen is veilig voor de meeste mensen. Aloë-latex via de mond innemen is een heel ander verhaal. Zowel de FDA als het IARC hebben waarschuwingen afgegeven over orale latex. Je moet het verschil tussen gel en latex kennen voordat je een aloëproduct gebruikt.
Toen ik voor het eerst aloë thuis kweekte, ging ik ervan uit dat elk deel van de plant even veilig was. Ik had gehoord dat mensen aloësap dronken, dus ik dacht er niet over na. Toen ging ik de risico's van aloë vera onderzoeken die verband houden met het gele sap onder de bladhuid. Dat veranderde mijn mening snel. De heldere binnengel is je veilige zone. Het gele spul tussen de gel en de groene huid veroorzaakt de problemen wanneer je het inslikt.
De boosdoener in aloë-latex is een stof genaamd aloïne. Het werkt als een krachtig laxeermiddel dat krampen, diarree en vochtverlies kan veroorzaken. Het kankerrisico is het engste deel. NTP-onderzoeken toonden aan dat ratten die dagelijks 60 ppm aloïne kregen, tumoren in hun darmen ontwikkelden. Die bevinding zette gezondheidsinstanties ertoe aan om strenger op te treden tegen orale aloë-latexproducten die aan het publiek worden verkocht.
De gevaren van aloë-latex leidden tot concrete actie van de overheid. In 2002 verbood de FDA aloë-latex in vrij verkrijgbare laxeermiddelen. Het IARC bestempelde volblad aloë-extract als een mogelijk kankerrisico voor mensen. Het NIEHS stelde een veiligheidsgrens vast van 10 ppm aloïne voor drinkbare producten. Al deze stappen vertellen je dat je niet zomaar zelf met orale aloë-latex moet experimenteren.
Je moet op de hoogte zijn van verschillende veiligheidszorgen rondom aloë vera voor bepaalde groepen. Als je zwanger bent of borstvoeding geeft, vermijd dan orale aloë, aangezien aloïne weeën kan opwekken. Het kan ook via de moedermelk worden doorgegeven aan je baby. Als je diabetesmedicijnen gebruikt, kan orale aloë je bloedsuiker te sterk laten dalen. Iedereen die bloedverdunners gebruikt, moet ook met de arts overleggen voordat hij of zij aloëproducten drinkt.
Het lastige bij het kopen van aloëdrankjes is dat geen enkele wet bedrijven verplicht om aloïnegehaltes op hun etiketten te vermelden. Je kunt niet altijd aan de fles zien hoeveel latex er in het eindproduct zit. Als ik nu aloëdrankjes koop, pak ik alleen producten die ontkleurd op het etiket vermelden. Dat proces verwijdert het grootste deel van de schadelijke aloïne en maakt het product veel veiliger om te consumeren. Ik ben ook begonnen met het raadplegen van mijn arts voordat ik een nieuw oraal aloëproduct probeer, voor de zekerheid.
Mijn conclusie is als volgt. Breng gerust aloë-gel aan op je huid, want het veiligheidsrecord is sterk en de bijwerkingen van aloë-gel zijn minimaal. Wil je een aloëproduct via de mond innemen, overleg dan eerst met je arts. Kies voor ontkleurde varianten en houd de doses klein. Gebruik de verse gel van je eigen plant voor brandwonden en huidverzorging, maar houd die gele latexlaag uit je lichaam. Wanneer ik nu gel van mijn aloë oogst, spoel ik het blad altijd eerst af en laat ik het gele sap een paar minuten uitdruppelen voordat ik de heldere gel eruit schep. Die simpele stap houdt de latex weg van mijn huid en uit alles waarvoor ik de gel gebruik. Een beetje voorzichtigheid gaat een heel eind met deze plant.
Lees het volledige artikel: Aloë Plant Verzorging en Kweekgids
