De definitie van organische grond in de wetenschap betekent grond met meer dan 30% organische stof op gewicht. Deze gronden vormen zich in wetlands, veengebieden en moerassen gedurende duizenden jaren. Je tuingrond bereikt dit niveau vrijwel nooit, hoeveel compost je ook toevoegt.
Ik zag voor het eerst echt organische grond tijdens een bezoek aan een cranberryveld in New England. De grond voelde als lopen op een natte spons. Bij elke stap kwam er water omhoog rond mijn laarzen. Toen ik een handvol pakte, woog het bijna niets vergeleken met de klei in mijn achtertuin. Dat donkere, vezelige materiaal was echte organische grond die over vele eeuwen was gevormd.
Het verschil tussen organische gronden versus minerale gronden komt neer op simpele cijfers. De FAO legt de grens bij 30% organische stofgehalte. De meeste landbouw- en tuingronden bevatten slechts 1-6% organische stof. Zelfs de beste tuinbedden komen zelden boven 10%. Het verschil tussen deze getallen laat zien waarom echte organische gronden zo zeldzaam zijn.
Histosols vormen het belangrijkste type organische grond dat je in de natuur vindt. Deze veengrond-types ontstaan wanneer dode planten zich sneller opstapelen dan ze kunnen verteren. Dit gebeurt in moerassen en venen waar water zuurstof blokkeert. Sommige van deze gronden bestaan voor 50-90% uit organische stof. Ze hadden duizenden jaren nodig om laag voor laag op te bouwen.
Moerasgronden zijn een ander type dat de moeite waard is om te kennen. Deze ontstaan wanneer veengrond verder afbreekt. Ze voelen glad en donker aan in plaats van vezelig. Boeren waarderen moerasgronden voor het telen van groenten omdat ze water goed vasthouden en los blijven. Maar ze krimpen en zakken in naarmate ze uitdrogen, wat na verloop van tijd problemen veroorzaakt.
Wanneer je organische gronden versus minerale gronden naast elkaar vergelijkt, springen de verschillen in het oog. Minerale grond voelt zwaar en dicht aan. Het houdt zijn vorm wanneer het nat is. Organische grond voelt licht en veerkrachtig aan. Het drukt samen wanneer je erop stapt en veert terug. Water beweegt er ook op heel verschillende manieren doorheen.
Compost toevoegen aan je tuin creëert geen organische grond in de ware zin. Je verbetert je minerale grond door het organische stofgehalte te verhogen van 2% naar 5% of misschien 8% over vele jaren. Dat is een grote winst voor de gezondheid van planten. Maar je hebt nog steeds minerale grond met wat organische stof erdoorheen gemengd, in plaats van echte organische grond.
Dit is belangrijk omdat sommige planten echte organische omstandigheden nodig hebben om te gedijen. Bosbessen en cranberry's groeien het beste in zure veengrond. De meeste groenten doen het beter in minerale grond met compost erdoorheen gemengd. Het verschil kennen helpt je de juiste planten te kiezen voor wat je hebt, of de juiste grond te maken voor wat je wilt kweken.
Lees het volledige artikel: Organische stof in de bodem: De essentiële gids
