Je moet alle groene delen van aardappelen na de oogst wegsnijden voordat je ze kookt of eet. De groene kleur waarschuwt je dat er giftige stoffen in dat deel van de knol zijn gevormd. Een ruim stuk wegsnijden met een scherp mes verwijdert het risico. Je kunt de witte delen die overblijven nog steeds eten.
Ik vond afgelopen winter een hele bak groengetinte aardappelen in mijn opslagruimte. Het probleem was een klein raam dat licht doorliet naar één hoek van de plank. De knollen die het dichtst bij dat raam lagen waren aan één kant felgroen geworden. Ik dacht dat de hele partij verpest was totdat mijn buurman me liet zien hoe ik ze kon redden. Ik sneed gewoon de groene laag weg plus ongeveer anderhalve centimeter vruchtvlees eronder. De rest van elke aardappel was prima.
Aardappelvergroening gebeurt wanneer knollen worden blootgesteld aan licht. Elk licht kan het proces op gang brengen. Zonlicht doet het het snelst. Maar zelfs zwak binnenlicht of tl-buizen kunnen aardappelen na verloop van tijd groen maken. De knollen voelen het licht aan en beginnen chlorofyl te maken. Dat is de groene kleur die je op de schil en het vruchtvlees ziet.
Het echte probleem is niet het chlorofyl zelf. Het gevaar komt van solanine in aardappelen en andere stoffen die tegelijkertijd worden gevormd. Deze glycoalkaloïden zijn de natuurlijke verdediging van de aardappelplant tegen ongedierte. Ze smaken bitter en kunnen je ziek maken als je er te veel van eet. Michigan State University zegt groene delen te verwijderen voordat je kookt. De gifstoffen hopen zich precies op waar je die groene kleur ziet.
Symptomen van het eten van te veel solanine zijn misselijkheid, maagkrampen en hoofdpijn. Ernstige gevallen zijn zeldzaam omdat je veel groen aardappelvlees zou moeten eten. Maar waarom zou je het risico nemen als wegsnijden het probleem oplost? De bittere smaak weerhoudt mensen er meestal van om te veel te eten.
Zo behandel ik nu groene plekken. Ik schil de aardappel eerst om te zien hoe diep het groen gaat. Als alleen de schil groen is, schil ik die eraf met een beetje extra vruchtvlees. Als het groen dieper gaat, snijd ik dat hele stuk weg totdat ik alleen wit of geel vruchtvlees zie. Ik kies er altijd voor om meer weg te snijden in plaats van minder.
Sommige aardappelen zijn te groen om te redden. Mijn regel is om elke aardappel weg te gooien waarbij meer dan een derde van het vruchtvlees groen is. Op dat punt zou je toch het grootste deel van de knol wegsnijden. Het is de moeite of het risico niet waard wanneer er zoveel solanine in aardappelen is gevormd.
Vergroening van aardappelen voorkomen is makkelijker dan ermee omgaan achteraf. Bewaar je geoogste aardappelen in volledige duisternis. Gebruik bakken met dichte zijkanten, bedek kratten met donkere doek, of bewaar ze in een gesloten kast. Controleer je opslagruimte op lichtlekken. Zelfs de gloed van een waakvlammetje of een kier onder een deur kan na weken bewaring problemen veroorzaken.
Mijn huidige opstelling gebruikt houten kratten bekleed met krantenpapier en afgedekt met oude handdoeken. De aardappelen blijven in totale duisternis en ik haal er alleen uit wat ik nodig heb voor het koken. Ik controleer de bak één keer per maand en draai de aardappelen om zodat geen enkele te lang bij de randen ligt. Nul groene aardappelen sinds ik met deze methode ben begonnen.
Je gewoonten op de oogstdag doen er ook toe. Laat geroide aardappelen niet in de zon liggen terwijl je werkt. Stop ze meteen in een emmer of mand en breng ze naar de schaduw. Het vergroeningsproces kan binnen een paar uur beginnen bij sterke lichtblootstelling. Houd je knollen uit direct zonlicht vanaf het moment dat ze de grond verlaten.
Lees het volledige artikel: Wanneer Aardappelen Oogsten: 6 Belangrijke Tekens
