Sposób, w jaki rośliny okrywowe zapobiegają erozji, sprowadza się do trzech rzeczy działających jednocześnie. Żywe korzenie utrzymują ziemię w miejscu. Liście roślin rozbijają krople deszczu. Martwa materia na powierzchni spowalnia przepływ wody. Każda warstwa nakłada się na inne, by utrzymać twoją warstwę orną tam, gdzie jej potrzebujesz.
Zobaczyłem różnicę między polem z okrywą a gołym polem po cztercalowym deszczu, który spadł w naszej okolicy trzy lata temu latem. Moje pola ze ścierniskiem żyta wyglądały czysto następnego dnia. Bez bruzd, bez wąwozów, bez bałaganu. Gołe pole mojego sąsiada po drugiej stronie drogi miało nacięcia głębokie na sześć cali. Stracił lata warstwy ornej w jedną noc, podczas gdy moja ziemia pozostała na miejscu.
Badania Ohio State pokazują, dlaczego płynąca woda wyrządza tak wiele szkód. Gdy prędkość wody się podwaja, może przenosić 26 razy więcej ziemi niż wcześniej. Szybka woda podnosi i przenosi ogromne ilości gleby. Wszystko, co spowalnia wodę, chroni twoje pola przed tymi szkodami.
Liście roślin na górze rozbijają deszcz na maleńkie krople, zanim uderzy w twoją ziemię. Jedna duża kropla deszczu uderzająca w gołą ziemię z pełną prędkością może wyrzucić cząstki gleby na odległość kilku stóp. Miliony kropel podczas burzy sumują się do ton utraconej gleby. Liście wyłapują te krople i pozwalają wodzie spływać powoli. To całkowicie zatrzymuje erozję rozbryzgową.
Korzenie pod ziemią wiążą cząstki gleby jak siatka druciana w betonie. Rozprzestrzeniają się przez kilka górnych centymetrów i tworzą sieć, która trzyma wszystko mocno. Nawet martwe korzenie pomagają przez miesiące po zakończeniu wegetacji okryw. Woda wsiąka w kanały korzeniowe zamiast spływać po powierzchni.
Martwa materia roślinna na powierzchni działa jako twoja ostatnia linia obrony. Tworzy opór, który spowalnia wodę. Woda płynąca po gołej ziemi szybko nabiera prędkości. Woda przeciskająca się przez ściernisko musi przepychać się obok łodyg i liści. To tarcie sprawia, że upuszcza swój ładunek ziemi zamiast go wywozić.
Liczby z badań nad roślinami okrywowymi do kontroli erozji mówią jasno. Pola z zimowymi okrywami wykazują 90% mniej erozji niż goła ziemia. Mętna woda spływająca z pól z okrywą ma 75% mniej ziemi. Straty składników odżywczych ze spływu spadają o 50% lub więcej, ponieważ pożywienie dla roślin podróżuje wraz z erodowaną glebą.
Zima jest najbardziej ryzykownym czasem dla ochrony gleby w większości gospodarstw. Jesienne zbiory odsłaniają twoje pola właśnie wtedy, gdy burze uderzają najsilniej. Wprowadzenie okryw i ich wzrost przed zimą zabezpiecza twoje zyski glebowe z całego roku. Nawet cienkie łany żyta pomagają bardziej niż goła ziemia.
Celuj w 60% pokrycia gruntu lub więcej na zboczach i w niskich miejscach, gdzie erozja uderza najsilniej. Więcej jest lepiej, ale ten poziom daje solidną ochronę przed większością burz. Stosuj wysokie normy wysiewu wzdłuż rowów i cieków wodnych. Dodatkowy koszt nasion zwraca się wielokrotnie w glebie, którą zachowujesz.
Sprawdzaj swoje pola po dużych deszczach, by wychwycić problematyczne miejsca. Szukaj zaczynających się formować bruzd lub ziemi gromadzącej się na niskich końcach. Celuj w te miejsca z najgęstszymi łanami okryw. Jeden zły wąwóz może kosztować cię więcej warstwy ornej niż straciłbyś z dziesięciu normalnych pól w ciągu całego roku.
Przeczytaj cały artykuł: Korzyści z uprawy roślin okrywowych dla zrównoważonego rolnictwa
