Zijn paddenstoelen planten? Nee. Het zijn schimmels, en schimmels vormen een eigen rijk, los van alles wat groen is in je tuin. Daarmee is de biologie geregeld en verder niets. Vergiftiging door wilde paddenstoelen heeft zich nog nooit iets aangetrokken van het rijk waarin een soort is ondergebracht. Het National Capital Poison Center stelt dat het eten van elke hoeveelheid van elke wilde paddenstoel zeer gevaarlijk kan zijn. Begin daar en de rest van je beslissingen wordt eenvoudiger.
Na twee nachten regen kwam er een kring bleke hoeden omhoog in mijn eigen gazon, gebogen alsof iemand ze met een touwtje had uitgezet. Het kind van de buren zat al gehurkt bij de grootste voordat ik het gras over was. Ik trok elke hoed met de hand uit de grond, deed ze in een zak en liep daarna de rest van de tuin af op zoek naar achterblijvers. Bleke plaatjes en een witte hoed passen bij tientallen soorten, en verschillende daarvan vind je terug op de giflijsten.
Schimmels leven niet van zonlicht. Ze hebben geen bladeren, geen wortels en geen bladgroen, dus ze leven door hout, bodem en dood materiaal af te breken in plaats van zelf voedsel te maken. Dat ene verschil is de reden dat biologen ze uit het plantenrijk hebben gehaald, en het is ook de reden dat ze ontbreken in je plantengidsen. De federale database van giftige planten sorteert soorten op toxisch syndroom en behandelt planten in de veehouderij, geen schimmels. Zoek er een paddenstoel in op en je vindt niets. Dat gat in het bestand zegt niets over veiligheid.
Mensen noemen ze nog steeds giftige planten, en die gewoonte kan op zich geen kwaad. Wat op je aanrecht telt, is dat de waarschuwing over vergiftiging door wilde paddenstoelen niet zachter wordt bij kleine hoeveelheden. Elke hoeveelheid, elke wilde paddenstoel. Een hapje om de smaak te proeven telt als eten, en het stukje dat een peuter tijdens een wandeling oppakt en meteen in zijn mond stopt ook.
Op lijsten met giftige schimmels keren steeds dezelfde namen terug. Je ziet de groene knolamaniet, witte knolamanieten, vliegenzwam en moederkoren daar naast echte planten staan, en geen van alle is een plant. Deskundige hulp hangt af van correcte identificatie, en zo'n precieze naam komt niet uit een foto op je telefoon of een vluchtige blik op je gazon.
Wildplukken draait op zekerheid en op niets minder. Eet alleen wilde dingen waar je zeker van bent, en zeker zijn betekent een bevestigde naam van iemand die de soort kent, niet een plaatje dat er dichtbij komt. Bijna hetzelfde is niet hetzelfde. Twee soorten kunnen dezelfde hoedkleur, dezelfde standplaats en hetzelfde seizoen delen terwijl er maar één op je bord hoort.
- Call first: Ring Poison Control at 1-800-222-1222 and do it before symptoms get worse.
- Keep what is left: Expert help depends on accurate identification, so hold on to any uneaten piece for the people helping you.
- Do not wait it out: Anyone who swallows something toxic and starts feeling sick needs that call immediately, not after a nap.
- Never judge safety by how a wild mushroom looks, smells or tastes.
Treat every mushroom that comes up in your yard as unsafe to eat, including the ones that look exactly like the package at your store.
Maak er één huisregel van, zodat niemand het onder druk hoeft uit te dokteren. Niets wat uit de grond komt wordt gegeten, hoe gewoon het er ook uitziet en hoe zeker je gast ook klinkt. Koop de paddenstoelen die je bereidt. Laat die in het gras staan tot je ze wegmaait. Slikt iemand er toch een door, dan ga je aan je keukentafel niet zitten inschatten hoe groot de kans op vergiftiging is. Bel 1-800-222-1222 en laat de mensen aan die lijn het uitzoeken.
Lees het volledige artikel: Giftige planten: welke zijn er echt dodelijk
