Wat er bijzonder is aan rubberbomen gaat veel verder dan hun mooie uiterlijk. Je krijgt dikke glanzende bladeren, snelle groei binnenshuis en een geschiedenis die verbonden is met een van de nuttigste grondstoffen ter wereld – alles in één plant.
De kenmerken van de rubberboom die je het eerst opvallen, zijn die grote glimmende bladeren. Ze zien er bijna nep uit omdat ze zo glimmen. Elk blad bevat kleine minerale deeltjes die lithocysten worden genoemd. Deze calciumafzettingen zitten net onder het oppervlak en geven de bladeren die wasachtige glans die je vanuit de hele kamer kunt zien. Nieuwe bladeren komen tevoorschijn uit een felroze of roze of rode stipel die terugkrult als het blad zich opent. Ik zag een van mijn rubberbomen groeien van een pot van 30 cm tot een binnenboom van 1,80 meter in ongeveer drie jaar. Dat soort snelheid vind je zelden bij andere kamerplanten.
Wilde rubberbomen groeien in tropische regenwouden en kunnen 30 meter hoog worden. Ze beginnen als epifyten, klampend aan andere bomen hoog in het bladerdak. Na verloop van tijd sturen ze luchtwortels naar de bosbodem. Deze wortels wikkelen zich om de gastboom en worden dikker totdat de rubberboom op eigen benen staat. In vochtige huizen kun je kleine luchtwortels langs de stam van je plant zien verschijnen. NC State Extension vermeldt 12 verschillende cultivars van deze soort. Ze variëren van de donkere Burgundy tot de roze en crèmekleurige Tineke.
Vóór de 20e eeuw diende deze plant als belangrijke bron van natuurlijk rubber. Arbeiders tapten het melkwitte sap en verwerkten het tot bruikbaar materiaal. Dat werk gaf de plant zijn bekende naam. Hevea brasiliensis nam de rubberproductie over omdat die veel meer latex per boom oplevert. De oorspronkelijke rubberboom behield zijn beroemde naam en vond een tweede carrière als geliefde kamerplant.
Ik zeg tegen vrienden die een plant met echt karakter willen dat ze een rubberboom moeten nemen in plaats van een standaard pothos. Je hebt een levend stukje plantgeschiedenis op je plank staan. De groeisnelheid houdt het ook spannend. Mijn Burgundy-cultivar produceerde bijna elke twee weken een nieuw blad in de zomer. Geen andere plant in mijn collectie groeit met dat soort drive en energie.
Als je zelf een rubberboom gaat kopen, let dan op bladeren met een sterke glans en geen bruine randen. Controleer het nieuwste blad op die felle stipelkleur aan de basis. Een gezonde plant heeft stevige, rechtopstaande bladeren die niet hangen of krullen aan de uiteinden. Kies een cultivar die bij je stijl en je ruimte past. Burgundy geeft je diepe donkere tinten. Ruby en Tineke bieden vleugjes roze en crème voor lichtere kamers.
In mijn ervaring geeft geen enkele andere kamerplant je zoveel visuele impact voor zo weinig moeite. Ik testte de grenzen van mijn rubberboom door hem drie maanden in een donkere gang te zetten en hij bleef gewoon doorgroeien. De bladeren werden donkerder groen om meer licht op te vangen, maar de plant liet geen enkel blad vallen. Probeer dat eens met een vioolbladplant en je hebt binnen enkele weken een kale stok.
Je moet ook weten dat rubberbomen stof uit je lucht opvangen doordat het op hun grote platte bladeren neerslaat. Een snelle veeg met een vochtige doek eens per maand houdt de plant gezond en je kamer frisser. Het grote bladoppervlak betekent dat elke plant meer doet dan kleinere kamerplanten met klein blad.
De unieke eigenschappen van de Ficus elastica tellen snel op. Je krijgt spectaculair blad, makkelijke verzorging, snelle groei en een geweldig achtergrondverhaal. Weinig andere kamerplanten vinken al die vakjes tegelijk aan. Die combinatie is wat rubberbomen onderscheidt van al het andere in je plaatselijke plantenwinkel.
Lees het volledige artikel: Rubberplant: Verzorging en Groeiwijzer
