Pyrethrine komt uit de gedroogde bloemhoofdjes van de pyrethrummargriet, een plant die in het veld op een doodgewone witte margriet lijkt. Niets eraan waarschuwt je. De plantaardige bron van pyrethrine is die bloem en verder weinig, want het extract wordt uit de hoofdjes gehaald en niet uit de stengels of de wortels. Mississippi State University Extension noemt pyrethrum een botanisch insecticide dat uit die gedroogde bloemen wordt gewonnen.
De chemie speelt zich af op een plek waar bijna niemand kijkt. Hodosan en collega's leggen de belangrijkste biosynthese in de klierharen. Dat zijn piepkleine kliertjes op het oppervlak van de vruchtbeginsels van de buisbloempjes, het compacte gele deel in het midden van het hoofdje. Daarom plukken plukkers de bloem en laten ze de rest van de plant in de rij staan. Pyrethrinen zijn ook in bladweefsel gemeten, maar het hoofdje draagt het leeuwendeel.
De sterkte varieert flink van plant tot plant. Bij 25 Kroatische populaties bevatte de groep die chemotype A heet het meeste pyrethrine I, van 0,36% tot 1,30% van het droge bloemgewicht. Dat is een spreiding van meer dan drie op één binnen één soort, Chrysanthemum cinerariifolium. Voor een veld onderaan die reeks zijn veel meer bloemen nodig om hetzelfde extract op te leveren. Je komt de plant ook tegen als Tanacetum cinerariifolium, en beide namen wijzen naar dezelfde margriet.
Er zijn maar weinig teeltgebieden. Kenia wordt beschreven als de grootste exporteur van het gewas, en Australië teelt het in Tasmanië. Het hoogland van Papoea-Nieuw-Guinea levert het eveneens. Daarbuiten wordt de kaart snel leeg. Geen enkel ander land wordt in één adem genoemd. De bronnen noemen voor geen van deze landen productieaandelen, en het gewas beweegt mee met een oogst in plaats van met een schema.
De plant is veel ouder dan het product. Het NPIC dateert de registratie van pyrethrinen als bestrijdingsmiddel op de jaren vijftig, en telt zes stoffen in het natuurlijke mengsel dat in sommige chrysantenbloemen voorkomt. Sommige berichten stellen dat pyrethrum al bijna 2.000 jaar wordt gebruikt, lang voordat iemand ook maar één ester erin kon benoemen. De plantaardige bron van pyrethrine is al die tijd dezelfde margriet gebleven. Het is nog altijd een van de meest verkochte biologische insecticiden.
Workers pick the flower heads, since that is where the active compounds sit. Stems and leaves stay in the field.
The heads are dried before anything else happens. Dried flower weight is the basis every strength number is measured against.
The dried material is extracted to pull out the six esters that do the insect killing. What comes off is the crude flower extract.
The extract gets blended into a spray, dust, or concentrate at a stated percentage. That percentage is what belongs on the label.
Eén etiketdetail brengt heel wat kopers in de war. Pyrethrum is de naam van het ruwe extract uit de bloem. Pyrethrinen is de naam van de zes werkzame esters in dat extract. Beide woorden staan op verpakkingen en ze lijken op elkaar, al wijst het ene naar het plantenmateriaal en het andere naar de stoffen erin.
Lees het percentage voordat je de naam leest. Een fles met pyrethrum erop vertelt je waar het materiaal vandaan komt, en een fles met een percentage pyrethrinen vertelt je hoeveel erin zit. Dat tweede getal bepaalt wat er in je tuin gebeurt. Pyrethrumproductie begint nog steeds met bloemhoofdjes die geplukt en gedroogd worden. Nergens op de weg van veld naar fles wordt de stof uitgevonden. De margriet maakt hem, en de verwerking concentreert hem alleen tot iets wat je kunt uitschenken.
Lees het volledige artikel: Pyrethrine: wat het doodt en hoe veilig het is
