Zioło · Lamiaceae
Kocimiętka Faassena
Nepeta × faassenii
Zapewnij jej pełne słońce i ubogą, suchą glebę, a kocimiętka zabrzęczy pszczołami i lawendowo-niebieskim kwitnieniem przez całe lato.
Pełne słońce
Co 7–14 dni
do -40°C
30–60 cm
Przegląd
Kocimiętka to wybaczająca błędy, łagodna bylina z rodziny jasnotowatych, ceniona za delikatną chmurę lawendowo-niebieskich kwiatów, którą unosi ponad szaro-zielonymi liśćmi. Należy do rodzaju Nepeta obok prawdziwego kocimiętku właściwego, a większość tego, co znajdziesz w ogrodach, to mieszaniec Nepeta x faassenii. Gdy jej korzenie się już ustabilizują, naprawdę niewiele od ciebie wymaga.
Rośnie w niski, rozpościerający się kopiec, który pszczoły i inne zapylacze odwiedzają szczęśliwie przez cały dzień. Upał, susza i uboga gleba ledwie ją poruszają, a sarny i króliki zwykle ją omijają. Koty z kolei nie potrafią się jej oprzeć, ponieważ nepetalakton w liściach zaprasza je, by przyszły się poturlać i poleżeć, choć pociąg ten jest łagodniejszy niż w przypadku prawdziwego kocimiętku.
Ponad wszystko inne, ta roślina chce słońca i gleby, która swobodnie odsącza wodę. Sadź ją w ubogiej ziemi, ogranicz podlewanie po zadomowieniu i przytnij ją po pierwszym kwitnieniu, a będzie kwitnąć od późnej wiosny aż do lata. Rozpieszczaj ją jednak żyzną glebą i intensywnym nawożeniem, a skończysz z wiotkim, rozłażącym się wzrostem, który rozłupuje się pośrodku, czego łatwo uniknąć, gdy już to wiesz.
Pielęgnacja
W skrócie: zapewnij jej pełne słońce i ubogą, dobrze drenowaną glebę, podlewaj głęboko, ale tylko od czasu do czasu, gdy się już zadomowi, ogranicz nawożenie i przytnij ją po pierwszej fali kwitnienia, aby pozostała zgrabna i wciąż kwitła. Nic w niej nie jest wybredne.
Światło
Kocimiętka kwitnie z całych sił w pełnym słońcu, gdzie wzrost pozostaje pełny i wyprostowany. Odrobina lekkiego cienia jest w porządku, ale poskąp słońca, a zobaczysz słabe, wiotkie łodygi i znacznie mniej kwiatów.
Podlewanie
Podlewaj głęboko, ale oszczędnie, mniej więcej co 7 do 14 dni, i pozwól, by górna połowa gleby wyschła, zanim znów sięgniesz po konewkę. Gdy się już zadomowi, roślina ta naprawdę wzrusza ramionami na suszę, a podmokła ziemia to najszybsza droga do zgnicia korzeni, dlatego lepiej skłaniać się ku suchości.
Podłoże
Zapewnij jej ubogą, dobrze drenowaną glebę, a nie cokolwiek żyznego. Radzi sobie z wilgotnością od suchej do przeciętnej i wszelkiego rodzaju teksturami, a pH od 6,0 do 7,5 utrzymuje ją w zadowoleniu. Szybki drenaż liczy się tu znacznie bardziej niż żyzność.
Temperatura
To wspaniale wytrzymała roślina, radząca sobie ze wszystkim od -40°C do 35°C. Przechodzi przez surowe zimy i odpiera letni upał bez najmniejszego problemu.
Wilgotność
Kocimiętka preferuje warunki po suchszej stronie, w okolicach 30% do 50% wilgotności, i nie lubi dusznego, nieruchomego powietrza. Odrobina przepływu powietrza znacząco pomaga utrzymać mączniaka prawdziwego z dala od liści.
Nawożenie
Zachowaj lekką rękę. Jedno wiosenne nawożenie zbilansowanym nawozem lub łyżka kompostu wystarcza na cały rok. Żyzna gleba lub dodatkowe nawożenie prowadzą jedynie do miękkich, wiotkich łodyg, więc mniej naprawdę znaczy więcej.
Przycinanie
Solidne przycięcie to sekret zgrabnej rośliny i trudno je przesadzić. Przytnij ją o od jednej trzeciej do połowy po pierwszej fali kwitnienia, aby pozostała zwarta i przyniosła drugą rundę kwiatów, a następnie ściąć ją całkowicie do ziemi późną zimą.
Przesadzanie
Kocimiętka należy do gruntu, nie do doniczki. Co 3 do 4 lat wykop i podziel kępę, aby ją odświeżyć, zwłaszcza gdy środek się przerzedza albo kwitnienie zaczyna słabnąć.
Rozmiar i rozstawa
Rośliny osiągają 30 do 60 cm wysokości i rozpościerają się na 45 do 90 cm szerokości. Zostaw każdej z nich przestrzeń, by się wypełniła, aby powietrze mogło swobodnie krążyć, a mączniak trzymał się z dala.
Kiedy sadzić
Kocimiętka trzyma się prostego, sezonowego rytmu, na którym możesz polegać. Sadź ją na zewnątrz wiosną, gdy przymrozki miną, ciesz się lawendowo-niebieskimi kłosami od późnej wiosny przez lato, a po pierwszej fali kwitnienia przytnij ją, aby zaprosić drugą rundę kwiatów.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: Wiosną, gdy minie ryzyko przymrozków
- Zbiory: Lawendowo-niebieskie kłosy kwiatowe od późnej wiosny do lata (mniej więcej od maja do września); przytnij po pierwszym rzucie kwitnienia, aby zachęcić do drugiego
Mrozoodporność
Temperatura: do -40°C
Rozwiązywanie problemów
Kocimiętka wymaga bardzo mało i rzadko sprawia zmartwienia, a gdy już coś się nie uda, niemal zawsze sprowadza się to do zbyt dużej ilości wody lub zbyt żyznego miejsca. Miej łagodne oko na łodygi i liście, a większość problemów ustępuje po solidnym przycięciu lub lepszym drenażu. Znajdź poniżej pasujący opis i zareaguj wcześnie.
Zwiotczenie i nagła zapaść w podtopionej ziemi
To zgnilizna korzeni od Pythium lub Phytophthora, która wkrada się, gdy gleba pozostaje wilgotna zbyt długo. Do czasu, gdy roślina zwiędnie, korzenie zwykle stały się już czarne i miękkie, a rośliny w tak zaawansowanym stanie nie da się uratować. Nie bądź dla siebie zbyt surowy: usuń ją, popraw drenaż i zacznij od nowa w suchszym miejscu, dużo delikatniej podlewając.
Rozwiązanie:
- Popraw drenaż i usuń porażone rośliny
- Przesadź w dobrze drenowaną glebę i ogranicz podlewanie
Twoja roślina rozchyla się i rozpada pośrodku, gdy kwiaty przekwitną
To, co widzisz, to rozłażenie się, które zwykle pojawia się po zakończeniu pierwszej rundy kwitnienia, gdy łodygi robią się ciężkie u góry. Zbyt żyzna gleba lub miejsce z niewystarczającą ilością światła zmiękcza łodygi, co tylko pogłębia zapadanie się. Dobra wiadomość jest taka, że rozwiązanie jest proste: przytnij ją o od jednej trzeciej do połowy, trzymaj w pełnym słońcu i uprawiaj w ubogiej ziemi, a kopiec szybko odzyska formę.
Rozwiązanie:
- Przytnij roślinę o jedną trzecią do połowy po pierwszym kwitnieniu
- Uprawiaj w pełnym słońcu i ubogiej glebie, aby utrzymać zwarty wzrost
Pylisty biały nalot osiadający na liściach
Nie martw się: to mączniak prawdziwy, grzyb, który pojawia się, gdy powietrze robi się wilgotne, a roślina ma zbyt mało miejsca, by oddychać. Możesz to odwrócić, dając kępom więcej przestrzeni lub je dzieląc, przycinając najgorzej pokryte liście oraz podlewając u podstawy zamiast z góry, aby liście pozostały suche.
Rozwiązanie:
- Popraw cyrkulację powietrza, rozstawiając lub dzieląc rośliny
- Przytnij porażony przyrost i unikaj podlewania z góry
Kwitnienie zwalnia lub zatrzymuje się po tej pierwszej fali
Gdy stare kłosy kwiatowe pozostają na miejscu, roślina zużywa energię na tworzenie nasion zamiast nowych pąków. Rozwiązanie jest proste i wybaczające: przytnij te zmęczone kłosy po pierwszej fali kwitnienia i trzymaj roślinę w pełnym słońcu, a zwykle nastąpi kolejna fala kwiatów.
Rozwiązanie:
- Przytnij kłosy kwiatowe po pierwszym kwitnieniu, aby pobudzić dalsze kwitnienie
Liście zgniecione i splątane w miejscu, gdzie turlał się kot
Nepetalakton ukryty w liściach jest nieodparcie kuszący dla kotów, a zadowolony kot poturla się wprost po roślinie, przygniatając łodygi. Nie martw się: roślina zwykle sama się podnosi, choć młoda może zostać spłaszczona, zanim zdąży się zadomowić. Ustaw małą klatkę nad nowymi nasadzeniami, aż się przyjmą, albo umieść je tam, gdzie koty rzadziej wędrują.
Rozwiązanie:
- Chroń młode rośliny niską klatką lub uprawiaj tam, gdzie koty mają mniejszy dostęp
Toksyczność
Oto część, którą pokochają właściciele zwierząt: kocimiętka jest bezpieczna pod każdym względem. ASPCA klasyfikuje Nepeta jako nietoksyczną dla kotów i psów, a nie stanowi też zagrożenia dla koni, królików, zwierząt gospodarskich, ptaków ani ludzi. Koty po prostu uważają nepetalakton w liściach za nieodparcie kuszący, co skłania je do radosnego turlania się i ocierania, bez żadnych powodów do zmartwień.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Bezpieczna
Tutaj możesz się odprężyć: kocimiętka jest całkowicie bezpieczna, a większość kotów kieruje się do niej prosto. Nepetalakton w liściach sprawia, że turlają się, ocierają i są całkowicie zadowolone, łagodny stan, który sam mija. Jeśli kot przesadzi, może poczuć się chwilowo mdło, ale to szybko ustępuje.
Psy Bezpieczna
Psy są bezpieczne i zwykle po prostu mijają roślinę obojętnie, ponieważ zapach nic dla nich nie znaczy. Jeśli ciekawski szczeniak nadgryzie liście, nie stanie się nic złego.
Konie Bezpieczna
Konie nie mają się czego obawiać. Mogą wypasać się obok kępy bez żadnych zmartwień.
Króliki Bezpieczna
Króliki mogą skubać liście bez żadnych kłopotów, choć ten wyrazisty, miętowy zapach zwykle trzyma je grzecznie z daleka na początek.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce są przy niej całkowicie bezpieczne, a aromatyczne liście rzadko w ogóle przyciągają ich uwagę.
Ptaki Bezpieczna
Ptaki są całkowicie bezpieczne. Roślina wnosi swój wkład, przyciągając za to pszczoły i inne zapylacze do swoich kwiatów.
Ludzie Bezpieczna
Ludzie są bezpieczni. Liście od dawna zaparza się jako herbatę ziołową, a musnięcie lub dotknięcie rośliny nie niesie żadnego ryzyka.
Nietoksyczna. Zawiera nepetalakton i może łagodnie przyciągać i pobudzać koty (nieszkodliwy efekt behawioralny, ogólnie słabszy niż u prawdziwego kocimiętku, Nepeta cataria). Duże spożycie może sporadycznie wywołać łagodne, samoograniczające się wymioty lub biegunkę, ale nie jest to trucizna.
Odmiany
Większość kocimiętki, którą spotkasz w ogrodach, pochodzi z garstki nazwanych mieszańców, z których każdy ma własny rozmiar i kształt. Oto te nieliczne, które naprawdę warto poznać.
'Walker's Low'
Uhonorowana tytułem Byliny Roku 2007, ta odmiana wyrasta w hojny kopiec mimo swojej nazwy i należy do najbardziej lubianych, długo kwitnących kocimiętek, jakie można uprawiać.
'Six Hills Giant'
Silny, wyższy egzemplarz sięgający około 90 cm, wypuszczający całe płachty lawendowo-niebieskich kłosów.
'Purrsian Blue'
Zwarty, zgrabny kopiec niosący bogate, lazurowo-niebieskie kwiaty, które wyróżniają się na tle czerwonawych kielichów.
Jak rozmnażać
Kocimiętka to prawdziwa radość do rozmnażania, a ponieważ zwykły ogrodowy mieszaniec jest bezpłodny, robi się to przez dzielenie kęp lub sadzonki, a nie przez zbieranie nasion.
PodziałŁatwa
Wiosna lub wczesna jesień · Około jednego sezonu wegetacyjnego
Dla tych bezpłodnych, nazwanych mieszańców dzielenie jest najbardziej przyjazną drogą i trudno je zepsuć. Wykop zadomowioną kępę wiosną lub wczesną jesienią, delikatnie rozdziel ją na kawałki i wsadź je z powrotem, a nowe podziały staną na nogi w ciągu mniej więcej jednego sezonu wegetacyjnego.
Sadzonki pędoweŚrednia
Od późnej wiosny do lata, z pędów niekwitnących · Kilka tygodni do ukorzenienia
Sadzonki stanowią niezawodne zabezpieczenie dla bezpłodnych mieszańców i naprawdę warto ich spróbować. Odetnij miękki przyrost z pędów, które nie kwitną, od późnej wiosny do lata, a ukorzenią się w ciągu kilku tygodni.
NasionaŚrednia
Od późnej zimy do wiosny · Kilka tygodni do kiełkowania
Nasiona są opcją tylko dla prawdziwych gatunków lub odmian rozmnażanych z nasion, czym ta roślina nie jest. Nepeta x faassenii to bezpłodne skrzyżowanie N. racemosa i N. nepetella, więc rzadko tworzy żywotne nasiona i najlepiej rozmnaża się ją przez dzielenie lub sadzonki. W przypadku odmian rozmnażanych z nasion, dla których to ma zastosowanie, wysiej od późnej zimy do wiosny i wypatruj kiełków w ciągu kilku tygodni.
Mity
Kocimiętka i kocimiętek to jedno i to samo, i oba powalają koty na łopatki.
Pomyśl o kocimiętce jako ozdobnym krewniaku prawdziwego kocimiętku, rośliny ogrodowej Nepeta cataria. Zawiera dokładnie ten sam nepetalakton, więc koty nadal to zauważają, jednak reakcja bywa łagodniejsza.
Kocimiętka otruje twoje zwierzęta domowe.
ASPCA odnotowuje Nepeta jako nietoksyczną zarówno dla kotów, jak i psów. Nie stanowi zagrożenia zatruciem, a kot, który się w niej poturla lub pogryzie liść, jest zupełnie bezpieczny.