Twoja gąsienica niedźwiedziówki zamienia się w ćmę niedźwiedziówkę Isabellę, gdy nadejdzie wiosna. Ten niepozorny motyl nocny ma rozpiętość skrzydeł od 3,8 do 5,7 cm. Większość ludzi nigdy nie łączy włochatej jesiennej gąsienicy z beżową ćmą, która pojawia się przy lampce na ganku kilka miesięcy później. Ta przemiana to jedno z cichszych zaskoczeń natury, które warto zobaczyć.
Ćma niedźwiedziówka Isabella nie wygra żadnego konkursu piękności obok ćmy luny. Jej przednie skrzydła są matowożółte lub beżowe z delikatnymi liniami i kilkoma drobnymi ciemnymi plamkami. Tylne skrzydła są jaśniejsze i u samic bardziej pomarańczowe. Tym, co ją wyróżnia, są rdzawopomarańczowe przednie nogi. Znalazłem kokon przyczepiony do słupka ogrodzeniowego pewnego kwietnia i obserwowałem, jak ćma wykluwała się dwa tygodnie później. Te jaskrawe nogi pierwsze przyciągnęły moją uwagę.
Metamorfoza gąsienicy niedźwiedziówki rozpoczyna się wczesną wiosną, gdy gąsienica budzi się ze snu zimowego. Od razu znajduje osłonięte miejsce i zaczyna snuć kokon. Oto ciekawostka. Kokon to nie tylko jedwab. Gąsienica wplata w jedwab własne szczeciny. Powstaje wytrzymała, włochata osłona, która wtapia się w otaczające martwe liście. Mógłbyś przejść obok i w ogóle jej nie zauważyć.
Ciało gąsienicy rozkłada się wewnątrz kokonu w ciągu około dwóch tygodni. Od podstaw przebudowuje się w ćmę ze skrzydłami i czułkami. Missouri Department of Conservation uznaje to za doskonały przykład przemiany zupełnej u lokalnych owadów. Każda gąsienica niedźwiedziówki, którą widzisz na chodniku w październiku, zmierza ku temu samemu rezultatowi.
Kokony gąsienic niedźwiedziówki możesz znaleźć od kwietnia do maja, jeśli wiesz, gdzie szukać wokół swojej posesji. Sprawdź łodygi roślin blisko ziemi w pobliżu ogrodu. Zaglądaj pod kłody, wzdłuż kamiennych murków i przy krawędziach szopy lub garażu. Kokony są małe, mają około 2,5 cm długości. Pokryte są brązowymi, szczecinopodobnymi włoskami, które utrudniają ich dostrzeżenie na tle kory lub ziemi. Jeśli znajdziesz kokon, zostaw go w spokoju, bo manipulowanie nim może uszkodzić to, co jest w środku.
Z mojego doświadczenia wynika, że najlepszą szansę na zobaczenie dorosłej ćmy masz nocą przy oświetleniu zewnętrznym od końca maja do czerwca. Siedzą płasko na ścianie lub siatce okiennej z rozłożonymi skrzydłami i przez cały dzień się nie ruszają. Dorosłe osobniki żyją zaledwie od jednego do dwóch tygodni, ponieważ ich jedynym zadaniem jest kopulacja i składanie jaj. Z tych jaj wykluwają się malutkie gąsienice, które żerują przez lato i stają się gąsienicami niedźwiedziówki widywanymi każdej jesieni.
Jeśli chcesz osobiście zobaczyć przemianę gąsienicy niedźwiedziówki w ćmę, możesz ją hodować w domu. Zbierz jedną jesienią i przygotuj prosty pojemnik ze świeżymi liśćmi i wilgotnym ręcznikiem papierowym na dnie. Umieść go w chłodnym, zimowym miejscu, takim jak nieogrzewany garaż. Wiosną zobaczysz, jak snuje kokon, a po około dwóch tygodniach wykluje się z niego twoja własna ćma niedźwiedziówka Isabella.
Pełen cykl od gąsienicy niedźwiedziówki do ćmy i z powrotem trwa około jednego roku. Wiedząc o tym, jesienne spotkania z gąsienicami nabierają głębszego znaczenia. Każda, którą widzisz, jest w połowie drogi swojej życiowej historii, która kończy się cichą ćmą siedzącą przy lampce na twoim ganku następnej wiosny. Wszystko to możesz obserwować tuż na swoim podwórku.
Przeczytaj cały artykuł: Gąsienica niedźwiedziówki Isabella – fakty i przewodnik
