Je beerwolf-rups verandert in de beervlinder (Isabella tiger moth) zodra de lente aanbreekt. Deze onopvallende mot heeft een spanwijdte van 3,8 tot 5,7 centimeter. De meeste mensen leggen nooit het verband tussen de harige herfsrups en de bruingele mot die maanden later bij je buitenlamp verschijnt. De verandering is een van de stillere verrassingen van de natuur.
Je beervlinder wint geen schoonheidswedstrijd naast een groene nachtpauwoog. De voorvleugels zijn dofgeel of bruingeel met vage lijnen en een paar kleine donkere vlekjes. De achtervleugels zijn lichter en bij vrouwtjes meer oranje gekleurd. Wat opvalt zijn de roodoranje voorpoten. Ik vond op een dag in april een cocon tegen een hekpaal en zag de mot er twee weken later uitkomen. Die felgekleurde poten vielen me als eerste op.
De metamorfose van de beerwolf-rups begint in het vroege voorjaar wanneer de rups ontwaakt uit zijn winterslaap. Hij zoekt een beschutte plek en begint meteen een cocon te spinnen. En nu komt het interessante deel. De cocon is niet alleen van zijde. De rups weeft zijn eigen lichaamsborstelharen in de zijde. Dit creëert een stevige, harige omhulling die opgaat in de dode bladeren eromheen. Je zou er zo voorbijlopen zonder het op te merken.
Het lichaam van de rups breekt in de cocon af in ongeveer twee weken. Het bouwt zichzelf helemaal opnieuw op tot een mot met vleugels en antennes. Het Missouri Department of Conservation noemt dit een topvoorbeeld van volledige gedaanteverwisseling bij lokale insecten. Elke beerwolf-rups die je in oktober op een stoep ziet, is op weg naar precies dit resultaat.
Je kunt beerwolf-cocons vinden van april tot en met mei als je weet waar je moet zoeken rond je huis. Controleer plantstengels dicht bij de grond in de buurt van je tuin. Kijk onder boomstammen, langs stenen muren en bij de randen van je schuur of garage. De cocons zijn klein, ongeveer 2,5 centimeter lang. Ze zijn bedekt met bruine borstelachtige haartjes waardoor ze moeilijk te onderscheiden zijn van bast of aarde. Laat ze met rust als je er een vindt, want aanraken kan beschadigen wat erin zit.
De beste kans om de volwassen mot te zien is 's nachts bij je buitenverlichting van eind mei tot en met juni. Ze zitten plat tegen je muur of horren met hun vleugels wijd gespreid en blijven de hele dag stil zitten. De volwassen motten leven slechts één tot twee weken, want hun enige taak is paren en eitjes leggen. Die eitjes komen uit als kleine rupsjes die de hele zomer eten en de beerwolf-rupsen worden die je elke herfst ziet.
Als je zelf wilt zien hoe een beerwolf-rups in een mot verandert, kun je er thuis eentje kweken. Pak er in de herfst eentje op en maak een eenvoudige bak klaar met verse bladeren en een vochtig stukje keukenpapier op de bodem. Geef hem een koude winterplek zoals je onverwarmde garage. In de lente zie je hem een cocon spinnen en ongeveer twee weken later als je eigen beervlinder tevoorschijn komen.
De volledige cyclus van beerwolf-rups tot mot en terug duurt ongeveer een jaar. Dit wetende maakt die herfstwaarnemingen van rupsen extra bijzonder. Elke rups die je ziet is halverwege een levensverhaal dat eindigt met een stille mot op je buitenlamp volgende lente. Je kunt het allemaal zien gebeuren in je eigen tuin.
Lees het volledige artikel: Feiten en gids over de beerwolfrups
