Chcesz poznać różnicę między rododendronem a rododendronem katawbijskim – oto odpowiedź. Rododendron to ogromny rodzaj liczący ponad 1000 gatunków występujących na całym świecie. Katawbijski to jeden rodzimy gatunek z gór Appalachów. Pomyśl o tym jak o całej rodzinie w porównaniu z jednym jej członkiem.
Jego pełna nazwa to Rhododendron catawbiense – znajdziesz ją na etykietach roślin i w przewodnikach terenowych. Należy do grupy wielkolistnej, bez drobnych łusek na liściach. Liście rosną grube, błyszczące i owalne z zaokrągloną nasadą, którą łatwo wyczujesz kciukiem. Ten zaokrąglony kształt pozwala odróżnić go od bliskich krewnych jednym rzutem oka. Twarda, skórzasta faktura sprawia, że roślina utrzymuje liście przez surowe górskie zimy, gdy inne krzewy stoją nagie.
Hodujemy rododendron katawbijski i R. maximum tuż obok siebie w ogrodzie. Różnice między nimi rzucają się w oczy, gdy wiesz, na co patrzeć. Mój katawbijski kwitnie fioletowo-purpurowo pod koniec maja, tworząc zwarte, okazałe grona, które zachwycają gości. R. maximum otwiera jasnoróżowe do białych kwiaty mniej więcej miesiąc później, w luźniejszym układzie. Gdy po raz pierwszy posadziłem je obok siebie, potrafiłem je rozróżnić w kilka sekund, sprawdzając kształt nasady liścia i kolor kwiatów.
Dokładniejsze porównanie gatunków rododendronów ujawnia jeszcze więcej wskazówek. Katawbijski ma znacznie krótsze działki kielicha na każdym kwiecie. Jego płatki mają odważny różowo-purpurowy odcień zamiast białego. Najlepszą sztuczką jest odwrócenie liścia i sprawdzenie nasady. U katawbijskiego nasada wygina się w zaokrąglony lub sercowaty kształt. U R. maximum zwęża się w ostry klin. Go Botany wymienia te cechy jako najszybszy sposób rozróżnienia tych dwóch gatunków w terenie.
Mrozoodporność to pole, na którym katawbijski zdecydowanie wygrywa. Ten gatunek znosi temperatury do -25°F (-32°C) bez utraty pąków czy liści. Większość innych wielkolistnych odmian cierpi na poważne uszkodzenia mrozowe znacznie wcześniej. Jeśli ogrodniczysz w strefach USDA od 4 do 8, możesz liczyć na to, że katawbijski powróci w pełni sił każdej wiosny. Hodowcy wykorzystywali go jako rodzica dziesiątek mrozoodpornych mieszańców dostępnych dziś w szkółkach.
Popełniłem błąd, kupując lata temu w markecie budowlanym coś, co uważałem za prawdziwego katawbijskiego. Kwiaty okazały się jaskraworóżowe, nie purpurowe, a liście były mniejsze niż powinny. Okazało się, że trafiłem na mieszańca katawbijskiego. Możesz uniknąć mojego błędu, szukając ciemnozielonych, owalnych liści o długości od 13 do 18 cm z zaokrągloną nasadą. Kwiaty prawdziwego gatunku powinny być purpurowe, bez wyraźnych czerwonych czy różowych tonów.
Jeśli na etykiecie widnieje nazwa typu Roseum Elegans lub Nova Zembla, masz mieszańca z genami katawbijskiego, ale nie czysty gatunek. Zapytaj w szkółce, czy roślina wyrosła z nasion, czy ze szczepu. Rośliny czystego gatunku pochodzą z nasion lub sadzonek ukorzenionych. Gatunek wyjściowy żyje dłużej i lepiej znosi mróz niż większość mieszańców. Sprawdź nasadę liścia i kolor kwiatów przed zakupem. Ten szybki rzut oka oszczędzi ci lat zgadywania w ogrodzie.
Powinieneś też zwrócić uwagę na to, jak roślina rośnie w doniczce. Prawdziwy katawbijski już w młodym wieku tworzy gęstą, zaokrągloną formę. Mieszańce mogą wyglądać bardziej luźno i wyciągnięcie. Jeśli szkółka ma rośliny w kwitnieniu, porównaj kolor kwiatów ze zdjęciami dzikiego katawbijskiego z Blue Ridge Parkway. Ta purpura powinna ciążyć ku chłodnemu liliowo-fioletowemu tonowi, nie ku ciepłemu różowi czy czerwieni. Najlepiej kupować w szkółce, która podaje pełną nazwę gatunkową na etykiecie, żebyś od razu wiedział, co kupujesz.
Przeczytaj cały artykuł: Przewodnik po pielęgnacji różanecznika katawbijskiego
