Najbardziej agresywnym gatunkiem pszczół jest pszczoła miodna afrykańska. Ludzie nie bez powodu nazywają je „pszczołami zabójcami". Atakują w dużych grupach i gonią ofiarę przez ponad 400 metrów, jeśli zbliżysz się za bardzo do ich ula. Na drugim końcu skali są murarki. Możesz stać tuż obok ich gniazd w samym t-shircie, a w ogóle się tobą nie zainteresują.
Sam sprawdziłem to łagodne usposobienie przez cztery pełne sezony hodowli murarek. Niezliczone wiosenne poranki spędziłem stojąc centymetry od mojego aktywnego domku dla pszczół w szortach i t-shircie. Pszczoły siadały mi na dłoniach i chodziły po ramionach. Przelatywały obok mojej twarzy w drodze do kwiatów. Przez cały ten czas mam do zgłoszenia zero użądleń. Ani jednego. Na początku nosiłem rękawiczki na wszelki wypadek. Przestałem po pierwszym tygodniu, bo pszczoły traktowały mnie jak mebel ogrodowy.
Dlaczego niektóre agresywne gatunki pszczół atakują, a inne zostawiają cię w spokoju? Wszystko sprowadza się do tego, czego bronią. Pszczoły społeczne, takie jak afrykańskie pszczoły miodne, chronią ogromne kolonie pełne zgromadzonego miodu i czerwiu. Ul zawiera miesiące pracy, więc kolonia walczy zaciekle, żeby go obronić. Murarki żyją samotnie. Każda samica pracuje sama – bez kolonii, bez miodu i bez królowej do ochrony. Nie ma niczego, o co warto walczyć.
Afrykańskie pszczoły miodne
- Poziom zagrożenia: Najwyższy ze wszystkich pszczół – masowe ataki żądlenia przez setki pszczół z jednego zaniepokojonego gniazda.
- Zasięg pościgu: Gonią cię przez ponad 400 metrów od ula, znacznie dalej niż zwykłe pszczoły miodne uznają za strefę zagrożenia.
- Czynniki wyzwalające: Reagują na wibracje, ciemne kolory i twój oddech z dużo większej odległości niż inne typy pszczół miodnych.
Osy i szerszenie
- Częsta pomyłka: Możesz je pomylić z pszczołami, ale to osy o gładkich ciałach i znacznie gorszym usposobieniu w pobliżu twojego jedzenia.
- Sposób żądlenia: Mogą cię żądlić wielokrotnie, bo ich żądło nie ma haczyków. Strzegą gniazd ukrytych w ziemi lub ścianach.
- Szczytowe zagrożenie: Są najbardziej wrogie późnym latem i jesienią, gdy ich kolonie osiągają szczyt, a źródła pożywienia się kurczą.
Trzmiele
- Twoje ryzyko: Są łagodne i trudno je rozgniewać. Ale użądlą, jeśli nadepniesz na ich gniazdo w ziemi lub złapiesz jednego w rękę.
- Wielkość kolonii: Małe grupy od 50 do 400 osobników oznaczają mniej strażników niż ule pszczół miodnych liczące dziesiątki tysięcy.
- Bezpieczeństwo w ogrodzie: Jesteś przy nich bezpieczny w normalnych warunkach ogrodowych, o ile nie blokujesz wejścia do gniazda.
Murarki
- Twoje ryzyko: Jedne z najłagodniejszych pszczół, jakie kiedykolwiek spotkasz. Nie mają instynktu kolonijnego, który wyzwala zachowanie żądlenia.
- Fakty o żądleniu: Samice mają maleńkie żądło, ale używają go tak rzadko, że większość hodowców nigdy nie zostaje użądlona przez lata bliskiego kontaktu.
- Bezpieczeństwo dla rodziny: Idealne do twojego ogrodu, jeśli masz dzieci, zwierzęta i mało miejsca, gdzie ludzie i pszczoły dzielą przestrzeń na co dzień.
Czy murarki w ogóle żądlą? Szczera odpowiedź brzmi: tak, samice mają żądło. Ale prawie nigdy go na tobie nie używają. Musiałbyś ścisnąć murarkę w pięści albo uwięzić ją w koszulce, żeby cię użądliła. Nawet wtedy żądlenie boli mniej niż ukłucie pszczoły miodnej i u większości ludzi powoduje mniejszy obrzęk. Samce w ogóle nie mają żądła, więc połowa murarek w pobliżu twojego domu nie może cię użądlić, nawet gdyby chciała.
Możesz pozostać bezpieczny w pobliżu wszystkich pszczół, ucząc się rozróżniać gatunki. Jeśli mieszkasz w południowych stanach USA, traktuj każdy dziki ul ze szczególną ostrożnością. Nie machaj na pszczoły – gwałtowne ruchy sprawiają, że czują się zagrożone. Noś jasne ubrania i unikaj mocnych perfum, gdy planujesz przebywać w pobliżu aktywnych gniazd. W ogrodzie murarki i trzmiele zapewniają ogromną wartość zapylania przy praktycznie zerowym ryzyku dla ciebie i twojej rodziny.
Przeczytaj cały artykuł: Pszczoły murarki: Twoje ogrodowe owady zapylające
