Większość gleb ogrodowych nie może osiągnąć zbyt dużej ilości materii organicznej w szkodliwy sposób. Prawdziwy problem pojawia się przy dodaniu zbyt dużo świeżego materiału naraz. Twoja gleba może poradzić sobie z dużą ilością materii organicznej z czasem. Po prostu potrzebuje czasu na przetworzenie tego, co dodajesz.
Nauczyłem się tej lekcji, gdy wysypałem całą przyczepę świeżego końskiego obornika na moje grządki warzywne jednej jesieni. Następnej wiosny moje sadzonki wyrosły żółte i skarłowaciałe. Przez tygodnie ledwo rosły. Azot, który myślałem, że dodaję, został zablokowany, gdy mikroorganizmy przetwarzały cały ten surowy materiał.
Problemy z nadmiarem kompostu, z jakimi możesz się spotkać, sprowadzają się do czasu i przygotowania. Świeży obornik, zrębki drewniane lub inne surowe materiały wiążą azot podczas rozkładu. Mikroorganizmy pobierają dostępny azot z gleby, aby przetworzyć cały ten węgiel. Twoje rośliny nie mają dostępu do tego, co zabrały mikroorganizmy, dopóki rozkład się nie zakończy.
Zbyt dużo świeżego materiału może też pozbawić glebę tlenu. Gruba warstwa mokrej materii organicznej blokuje dopływ powietrza do korzeni. Tworzy to warunki, w których rozwijają się złe bakterie, a dobre obumierają. Twoje rośliny mogą gnić przy linii gleby lub wykazywać oznaki stresu nawet przy dużej ilości wody.
Większość gleb działa najlepiej przy zawartości materii organicznej w zakresie 3-6%. FAO zauważa, że gleby mineralne mogą mieć od śladowych ilości do 30% materii organicznej. Gleby ogrodowe rzadko zbliżają się do tej górnej granicy, bez względu na to, ile kompostu dodajesz. Optymalny punkt znajduje się znacznie niżej, niż większość ogrodników sądzi.
Znalezienie właściwej równowagi materii organicznej oznacza dopasowanie wkładu do tego, co życie glebowe może przetworzyć. Dodawaj 1-3 cale kompostu każdego roku zamiast ogromnych stert naraz. Pozwól świeżym materiałom rozłożyć się na stercie kompostowej przed rozłożeniem. Daj glebie czas między dużymi dodatkami.
Obserwuj rośliny pod kątem oznak, że przesadziłeś. Żółte liście na młodych roślinach sugerują, że azot jest zablokowany. Przemoknięta gleba, która śmierdzi zgnilizną, oznacza, że zablokowałeś przepływ tlenu. Więdnięcie mimo wilgotnych warunków wskazuje na problemy z korzeniami spowodowane zbyt dużą ilością świeżego materiału naraz.
Dobra wiadomość jest taka, że problemy z nadmiarem kompostu same się naprawiają z czasem. Mikroorganizmy kończą swoją pracę i uwalniają składniki odżywcze z powrotem do roślin. Tlen wraca, gdy materiał się rozkłada i osiada. Musisz tylko poczekać. Następnym razem dodaj mniej naraz lub upewnij się, że materiały są dobrze skompostowane.
Przeczytaj cały artykuł: Materia organiczna gleby: Kompletny przewodnik
