Genoeg bloemen horen niet op je bord. Colorado State University Extension houdt een tabel bij met 27 giftige planten, en daar moet een eerlijk antwoord beginnen. Tot de giftige bloemen die je moet mijden horen vingerhoedskruid, oleander, monnikskap en narcis. Wonderboom, aronskelk en death camas staan er ook in. Op datzelfde blad staat ronduit dat de lijst niet volledig is, dus zie hem als ondergrens en niet als bovengrens. Een bloem gaat pas je mond in als je zeker weet wat het is.
De lijst met giftige bloemen leest als een wandeling door een gewone tuin. Vingerhoedskruid is een standaard vaste plant in de border. Narcissen komen elk voorjaar op in gazons waar niemand naar omkijkt, en lelietje-van-dalen breidt zich vanzelf uit onder schaduwbomen. Aronskelken zie je in boeketten en op trouwfoto's. Geen van deze is veilig om te eten. De planten waar je je zorgen over moet maken, zijn zelden exotisch. Het zijn de planten bij je achterdeur, zo gewoon dat je niet meer doorhebt dat ze je kwaad kunnen doen.
Een tabel kan nooit het hele antwoord zijn, en deze geeft dat zelf toe. Volksnamen zijn de reden. Dezelfde volksnaam hangt aan meer dan één plant, dus twee tuiniers kunnen één woord zeggen en twee verschillende soorten bedoelen. De ene is misschien een saladeplant, de andere staat in de kolom giftig. De wetenschappelijke naam is de enige test die standhoudt, want een Latijnse naam wijst één plant aan en blijft hetzelfde in alle landen, catalogi en zaadzakjes. Zoek op de Latijnse naam als je een plant opzoekt, nooit op de volksnaam.
Duizendblad laat zien hoe rommelig de randen zijn. Achillea millefolium staat in die tabel met giftige planten, en duikt ook op in tal van vrolijke lijstjes met eetbare bloemen. Eén plant, twee bronnen, tegenovergesteld advies. Bij begonia's loopt de grens nog fijner, want alleen de hybriden van Begonia x tuberhybrida gelden als eetbaar. Fruitbomen vormen ook geen uitzondering. Pitten van appel en sierappel zijn giftig, en pruimenpitten net zo, ook al denkt niemand twee keer na over het vruchtvlees eromheen.
Een bloem op de rand van je bord bewijst niets. Keukens gebruiken garnering voor de kleur, en de hand die hem daar legde, weet misschien minder van de plant dan jij. Een veilige en een giftige bloem kunnen op één schaal liggen zonder dat iemand het merkt. Hetzelfde geldt voor bloemen van de bloemist of het tuincentrum, die gekweekt worden om mooi te zijn en niet om gegeten te worden. Vraag hoe de plant precies heet, en als niemand het je kan vertellen, eet er dan omheen.
If you cannot name a flower by its scientific name, do not eat it. Common names are shared between different plants, and a blossom served beside your food is no promise that it is edible.
De bloemen die je niet moet eten, zijn de bloemen die je niet kunt benoemen. Niet de vreemde, en niet die waar iemand je op een feestje voor waarschuwde. Kun je de plant in je hand geen wetenschappelijke naam geven, dan blijft hij van het bord. Koop bij een kweker die op soort etiketteert, of zaai de bloem zelf met de Latijnse naam op het zakje. Die ene gewoonte dekt alle 27 vermeldingen in één keer af, plus de giftige planten die het blad nooit gehaald hebben.
Lees het volledige artikel: Eetbare bloemen: wat je wél eet en wat je overslaat
