De grootste nadelen van St. Augustine-gras komen neer op drie dingen: slechte koudetolerantie, zware plaagdruk en hoge maai-eisen. Veel huiseigenaren worden hierdoor verrast nadat ze verliefd zijn geworden op die dikke, groene grastapijt-look.
De meest voorkomende problemen met St. Augustine-gras beginnen bij insecten. Wantsen richten zich meer op dit gras dan op elk ander warmseizoen-gazon. Ik zag de zonnige voortuin van een buurman in ongeveer twee weken van groen naar bruine plekken gaan tijdens een hete juli. De insecten verschuilen zich aan de basis van de sprietjes en onttrekken vocht uit de uitlopers. Tegen de tijd dat je de schade ziet, hebben ze zich over een groot deel van je gazon verspreid.
Ik controleer nu elke twee weken op wantsen met de koffiebliktest. Druk een bodemloze blik vijf centimeter in de grond op een vergelende plek. Vul het met water en wacht tien minuten. Wantsen drijven naar boven als ze er zijn. Deze simpele gewoonte voorkomt dat je grote stukken gazon verliest aan een plaag die je eerder had kunnen stoppen.
Koud weer is een ander serieus zwak punt. Clemson beoordeelt St. Augustine als het minst koudebestendige warmseizoengras op de markt. Wanneer temperaturen onder -6,7°C (20°F) zakken, vormen zich ijskristallen in het weefsel van de uitlopers. Die kristallen scheuren celwanden van binnenuit. Het gras kan dat soort schade niet herstellen, en hele stukken sterven af na strenge vorst.
Als je in USDA-zone 7a of aan de noordrand van zone 8 woont, kan één strenge winter jaren gazonwerk tenietdoen. De juiste cultivar kiezen helpt enorm in deze gebieden. Raleigh kan beter tegen kou dan Floratam en overleeft de meeste winters in het bovenste deel van het Zuiden. Palmetto herstelt sneller van vorst dan oudere varianten. Deze keuzes maken je gazon niet vorstbestendig, maar geven het een echte kans om koudegolven te overleven.
Verkeerstolerantie scoort ook laag. NC State beoordeelt de slijtagebestendigheid van St. Augustine als slecht en raadt af het op sportvelden of speelplekken te planten. De dikke uitlopers die die dichte look creëren, breken onder zwaar voetverkeer. Ze hebben lang nodig om weer te herstellen na schade. Bermuda of zoysia gaan veel beter om met slijtage als je tuin ook als speelplek dient voor kinderen of huisdieren.
Maaien voegt nog een extra laag werk toe aan je weekschema. Dit gras moet tijdens de zomer elke vijf tot zeven dagen gemaaid worden om op de juiste hoogte van 7,5 tot 10 centimeter te blijven. Sla je een week over, dan schiet het omhoog, wat na verloop van tijd tot viltvorming leidt. Je hebt ook een scherp roterend mes nodig, want botte messen scheuren de brede sprietjes en geven je gazon een slordig uiterlijk.
Naar mijn ervaring betekenen deze nadelen van St. Augustine-gras niet dat je het moet overslaan. Dit gras biedt nog steeds de beste schaduwbestendigheid van alle warmseizoengrassoorten. Het vormt een dicht gazon dat onkruid vanzelf verdringt. De sleutel is eerlijke verwachtingen hebben over het werk dat erbij komt kijken. Controleer op insecten, maai op schema, bescherm tegen vorst, en St. Augustine beloont je met een van de dikste gazons in de straat.
Lees het volledige artikel: St. Augustine Gras Verzorging en Groeiwijzer
