Het land met de magnolia als nationale bloem is Noord-Korea. Zij kozen Magnolia sieboldii als hun officiële bloem. Dit is misschien verrassend als je magnolia's vooral associeert met het zuiden van Amerika. Maar de magnolia heeft ook op het Koreaanse schiereiland een diepe betekenis. Hij groeit al eeuwenlang in het wild in hun bergbossen.
Toen ik me voor het eerst verdiepte in het verhaal van de magnolia als nationale bloem, leidde het spoor over grenzen heen. Ik onderzocht hoe regeringen door de tijd heen hun bloemenemblemen kozen. Noord-Korea ging voor Magnolia sieboldii. Je kent hem misschien als de Oyama-magnolia. Dit is een kleine bladverliezende boom met witte bloemen die naar beneden knikken en karmijnrode meeldraden in het hart tonen. Het is absoluut niet de grote wasachtige boom die je voor je ziet uit het Amerikaanse Zuiden.
Het valt je op hoe anders deze soort eruitziet dan wat je kent als magnolia. Het Oyama-type groeit meer als een grote struik in je tuin. De bloemen hangen naar beneden als kleine lantaarns tussen de bladeren. Het voelt rustig en bescheiden naast de opvallende bloemen van de grootbloemige magnolia die je in de Golfstaten ziet.
De Oyama-magnolia groeit in berggebieden op 600 tot 1.500 meter hoogte. Hij bloeit van eind mei tot juni in het wild. Noord-Koreaanse leiders kozen hem als symbool van zuiverheid en veerkracht. Witte bloemen die ontspruiten aan ruige berggrond dragen een krachtige boodschap over sterkte. Dat verhaal paste bij het beeld dat ze voor hun land wilden, en het spreekt tot waarden die je in de bloem zelf kunt herkennen.
Aan de andere kant van de oceaan claimen twee Amerikaanse staten de titel van magnoliastaatsbloem. Louisiana koos de magnolia als staatsbloem in 1900. Mississippi ging een stap verder door hem zowel tot staatsboom als staatsbloem te benoemen. De magnolia staat ook op de staatsvlag van Mississippi. Het ontwerp uit 2020 toont een magnoliabloem in het midden met 20 sterren eromheen.
Regeringen kiezen nationale en staatsbloemen die op hun grond groeien en gedeelde waarden uitdrukken. De magnolia verdiende zijn plek in zowel Noord-Korea als het Amerikaanse Zuiden om dezelfde redenen. Beide groepen zagen schoonheid, kracht en een band met hun thuisgrond in deze boom. Die gedeelde visie overbrugt een enorme kloof tussen twee heel verschillende plekken.
Andere landen kwamen dicht in de buurt van het kiezen van de magnolia. Zuid-Korea ging voor de Roos van Sharon. China gaf de magnolia de rol van stadsbloem in Shanghai, maar koos de pioenroos voor de nationale positie. Die bijna-keuzes laten zien hoeveel aantrekkingskracht de magnolia wereldwijd heeft.
Wil je dezelfde soort kweken die Noord-Korea eert, dan kun je de Oyama-magnolia vinden bij gespecialiseerde kwekerijen. Hij doet het goed in je tuin in USDA-zones 5 tot en met 8. Je krijgt elke late lente witte, knikkende bloemen. Voor de Amerikaanse variant plant je een grootbloemige magnolia in je tuin als je in zones 7 tot en met 10 woont. Hoe dan ook, je hebt dan dezelfde boom die een regering als officieel symbool koos, recht voor je deur.
Weinig bomen verdienen een overheidstitel op twee verschillende continenten. Je kunt hem zien aan een bergtak in Noord-Korea of in een voortuin in Mississippi. In beide gevallen heeft de magnolia bewezen dat hij iets betekent voor mensen, waar ze ook wonen. Dat is een zeldzaam bereik voor welke plant dan ook.
Lees het volledige artikel: Magnoliabloem: Betekenis, Soorten en Verzorging
