Het antwoord hangt af van de soort. De levensduur van coniferen wordt aan de bovenkant in duizenden jaren gemeten, en een reuzensequoia kan meer dan drie millennia leven. De National Park Service noteert voor één exemplaar een maximum van 3.400 jaar. De kustsequoia zit daar een trede onder: de oudste halen 2.000 jaar.
Hoe oud sequoia's worden, is het onderdeel dat de meeste mensen onderschatten. 600 jaar is voor een kustsequoia een gewone leeftijd, geen record, en de oudste bomen gaan daar meer dan drie keer overheen. Een boom van die gewone leeftijd was al eeuwen voordat de Verenigde Staten bestonden volgroeid. Dat is het normale geval, niet de uitzondering.
De twee getallen zeggen iets anders, dus kijk goed welke je voor je hebt. Een maximum beschrijft de enkele bomen die alle omstandigheden mee hadden en nooit zijn omgegaan. Een gewone leeftijd beschrijft wat de soort haalt op een plek die haar past. Voor de kustsequoia liggen die getallen 1.400 jaar uit elkaar, en je ziet ze allebei genoemd worden als de levensduur van coniferen voor dezelfde soort.
Ouderdom op zich maakt geen einde aan deze bomen. Bij volwassen kustsequoia's is windworp de meest voorkomende doodsoorzaak, houtkap daargelaten. De wind gooit de hele boom om in plaats van dat hij ter plekke afsterft. Een sequoia kan eeuwen aan stormen doorstaan en dan in één nacht omgaan, en de jaarringen stoppen daar om een reden die niets met ouderdom te maken heeft. Wil je een bruikbaar antwoord over de levensduur van welke conifeer dan ook, dan is dit het.
De leeftijd van de reuzensequoia loopt op tot maximaal 3.400 jaar, en de druk op die bomen laat zich op een andere manier zien. Tijdens en na de hete droogte van 2012 tot 2016 stierven 33 reuzensequoia's staand af. Zowel inheemse bastkevers als brandschade onderaan de stam werden met dat verlies in verband gebracht. Twee vormen van druk kwamen tegelijk bij dezelfde bomen terecht.
A conifer that dies on its feet is reporting something other than wind. In the sequoias lost that way, beetle activity and fire injury low on the trunk showed up together.
Leven op die schaal verandert ook de rekensom rond voortplanting. Over een levensduur van enkele duizenden jaren heeft een reuzensequoia maar één nakomeling nodig die volwassen wordt om de soort op peil te houden. Alle andere zaden en zaailingen die hij maakt, mogen mislukken. Dat ene succes is de hele eis, en de boom heeft er millennia voor. Overal elders zou je dat een trage gok noemen.
Hoe hoog deze getallen ook oplopen, reuzensequoia's zijn niet de oudste bomen ter wereld. Andere soorten worden ouder. Voor dit antwoord kon geen geverifieerde leeftijd van die soorten worden nagetrokken, dus ik hang er geen getal aan. Behandel elk getal over de oudste boom dat je tegenkomt met dezelfde voorzichtigheid, en wacht tot je het kunt herleiden tot degene die de boom daadwerkelijk heeft gemeten.
Dit alles zegt weinig over de conifeer in je eigen tuin, en dat is de eerlijke kant van het verhaal. Wat de bomen in dit antwoord fataal werd, was wind bij een volwassen kustsequoia, en kevers plus brandschade laag op de stam bij de sequoia's die staand afstierven. Geen van beide cijfers is gemeten aan een tuinboom, en geen enkele bron vergelijkt hier de ene verzorging met de andere. Voor de soort die groeit waar jij woont, leg je die vraag het beste voor aan een plaatselijke boomkwekerij of een gecertificeerde boomverzorger.
Lees het volledige artikel: Coniferen: soorten, kenmerken en harde cijfers
