Odpowiedź zależy od gatunku. Długość życia iglaków na samym szczycie skali mierzy się w tysiącach lat, a sekwojadendron olbrzymi potrafi żyć ponad trzy tysiąclecia. National Park Service odnotowuje dla jednego z nich maksimum 3400 lat. Sekwoja wiecznie zielona plasuje się poziom niżej — najstarsze okazy dochodzą do 2000 lat.
To, jak stare bywają sekwoje, jest tym, co większość ludzi zaniża. 600 lat to dla sekwoi wiecznie zielonej wiek zwyczajny, a nie rekord, a najstarsze drzewa żyją ponad trzy razy dłużej. Drzewo w tym zwyczajnym wieku było już w pełni wyrośnięte całe stulecia przed powstaniem Stanów Zjednoczonych. To przypadek typowy, nie wyjątek.
Te dwie liczby mówią o czym innym, więc sprawdź, którą ci podano. Maksimum opisuje nieliczne drzewa, którym dopisały wszystkie warunki i których nic nigdy nie powaliło. Wiek zwyczajny opisuje to, co gatunek osiąga na odpowiadającym mu stanowisku. Dla sekwoi wiecznie zielonej te liczby dzieli 1400 lat, a obie bywają podawane jako długość życia iglaka dla tego samego gatunku.
Sam wiek nie zabija tych drzew. U dojrzałych sekwoi wiecznie zielonych najczęstszą przyczyną śmierci — poza wyrębem — jest wywrót przez wiatr. Wiatr przewraca całe drzewo, zamiast uśmiercać je na pniu. Sekwoja może przetrwać stulecia sztormów, a potem runąć jednej nocy, i liczba słojów kończy się tam z powodu, który nie ma nic wspólnego ze starością. Jeśli chcesz praktycznej odpowiedzi o długości życia jakiegokolwiek iglaka, to właśnie ona.
Wiek sekwojadendronu olbrzymiego sięga najwyżej 3400 lat, a presja na te drzewa przejawia się inaczej. W trakcie i po gorętszej suszy, która trwała od 2012 do 2016 roku, 33 sekwojadendrony obumarły na stojąco. Ze stratami powiązano zarówno rodzime korniki, jak i uszkodzenia ogniowe u podstawy pnia. Dwie presje dosięgły tych samych drzew w tym samym czasie.
A conifer that dies on its feet is reporting something other than wind. In the sequoias lost that way, beetle activity and fire injury low on the trunk showed up together.
Życie w takiej skali zmienia też rachunek rozmnażania. W ciągu kilku tysięcy lat życia sekwojadendronowi olbrzymiemu wystarczy, by jedno potomne drzewo doszło do dojrzałości, aby gatunek się utrzymał. Każde inne nasiono i każda siewka mogą przepaść. Ten jeden sukces to cały wymóg, a drzewo ma na niego tysiąclecia. W każdym innym kontekście byłby to zakład o wyjątkowo długim horyzoncie.
Choć te liczby robią wrażenie, sekwojadendrony nie są najstarszymi drzewami świata. Inne gatunki żyją dłużej. Nie udało się zweryfikować żadnego potwierdzonego wieku dla tych gatunków na potrzeby tej odpowiedzi, więc nie przypiszę do tego twierdzenia żadnej liczby. Do każdej liczby o najstarszym drzewie podchodź równie ostrożnie i wstrzymaj się z wiarą, dopóki nie da się jej prześledzić do osoby, która to drzewo zmierzyła.
Nic z tego nie mówi wiele o iglaku w twoim ogrodzie i to jest uczciwa część. Drzewa z tej odpowiedzi zabił wiatr w przypadku dojrzałej sekwoi oraz korniki wraz z uszkodzeniami ogniowymi u dołu pnia w przypadku sekwojadendronów, które obumarły na stojąco. Żadnej z tych liczb nie zmierzono na drzewie ogrodowym i żadne ze źródeł nie porównuje tu jednego sposobu pielęgnacji z innym. W sprawie gatunku, który rośnie tam, gdzie mieszkasz, najlepiej zwrócić się do regionalnego ośrodka doradztwa rolniczego albo do certyfikowanego arborysty.
Przeczytaj cały artykuł: Iglaki: rodzaje, cechy i twarde liczby
