Drzewo · Sapindaceae
Klon cukrowy
Acer saccharum
Przy żyznej, równomiernie wilgotnej ziemi i przestrzeni do swobodnego rozrostu, klon cukrowy zadomowi się i odwdzięczy się hojnym cieniem oraz jaskrawymi jesiennymi liśćmi.
Pełne słońce
Co 7–14 dni
do -40°C
12–24 m
Przegląd
Jeśli kochasz jesień w Nowej Anglii albo zdarzyło ci się polać naleśniki prawdziwym syropem klonowym, już znasz klon cukrowy. Rośnie w swoim tempie, tworząc szerokie, zaokrąglone drzewo cieniste, które może osiągnąć 24 m wysokości, wsparte na krzepkim pniu pod pełną koroną, która przez całe lato zapewnia chłodny cień. Gdy nadchodzi jesień, liście rozgrzewają się do pomarańczu, czerwieni i złota, i to właśnie ten blask sprawia, że większość osób chętnie sadzi go w swoim ogrodzie.
To drzewo, które kocha zimny klimat, więc nie martw się o srogie zimy. Dobrze czuje się w strefach od 3 do 8 i znosi mróz do -40°C bez narzekania, choć niewiele wytrzymuje upał, sól drogową i ubitą ziemię ciasnej miejskiej działki. Zapewnij mu głęboką, żyzną, równomiernie wilgotną ziemię z dużą przestrzenią dla korzeni, a zadomowi się i będzie dobrze rosnąć przez pokolenia.
Tak naprawdę cierpliwość to jedyne, o co prosi cię to drzewo. Klon cukrowy rośnie powoli i żyje bardzo długo, więc sadzisz go z myślą o kolejnych dekadach i o tych, którzy będą cieszyć się ogrodem po tobie. Późną zimą jego sok robi się słodki, i właśnie dlatego warzelnie na północy każdej wiosny nacinają pnie, aby zagotować syrop klonowy.
Pielęgnacja
W skrócie: sadź go w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w głębokiej, żyznej, równomiernie wilgotnej, ale dobrze odsączającej się ziemi, podlewaj około 2,5 cm tygodniowo, gdy nadejdzie upał lub susza, i trzymaj z dala od nawierzchni utwardzonych oraz soli drogowej, a resztę drzewo wybaczy samo.
Światło
Klon cukrowy najlepiej czuje się w pełnym słońcu, ale z łatwością znosi też lekki półcień, zwłaszcza gdy jest młody. Więcej słońca daje pełniejsze jesienne kolory i gęstszą koronę, ale nawet pół dnia światła wystarczy, by wychować zdrowe, zadowolone drzewo.
Podlewanie
Utrzymuj ziemię głęboko i równomiernie wilgotną, podlewając mniej więcej co 7 do 14 dni, gdy brakuje deszczu. Podczas prawdziwego upału lub suszy podawaj dojrzałemu drzewu około 2,5 cm wody tygodniowo, co jest łatwym sposobem, by zapobiec poparzeniom liści, na które ten gatunek bywa podatny.
Podłoże
Sadź go w głębokiej, żyznej glebie gliniastej, która pozostaje wilgotna, ale swobodnie się odsącza i zawiera dużo materii organicznej. Dobrze mu służy pH od 5,5 do 7,0, lekko kwaśne do obojętnego, a jedyne, czego nie zniesie, to zbita, podmokła ziemia.
Temperatura
To drzewo naprawdę odporne na mróz, dobrze czujące się w zakresie od -40°C do 35°C. Najlepiej radzi sobie na północy, a trudniej tam, gdzie lata są długie i upalne.
Wilgotność
Wystarcza mu zwykłe powietrze na zewnątrz, więc nie ma tu żadnej wartości wilgotności do osiągania. Dobry przepływ powietrza i stała wilgotność gleby mają dla jego zdrowia o wiele większe znaczenie niż cokolwiek w otaczającym powietrzu.
Nawożenie
Nawoź wczesną wiosną zrównoważonym nawozem do drzew o powolnym uwalnianiu, a proste badanie gleby podpowie ci, ile naprawdę potrzebuje. Pierścień ściółki ułożony wokół zasięgu korony będzie delikatnie odżywiał korzenie w miarę rozkładu.
Przycinanie
Przycinaj wyłącznie latem lub w pełnym spoczynku, aby usunąć martwe, uszkodzone lub krzyżujące się konary, ponieważ klon przycięty późną zimą lub wczesną wiosną obficie krwawi sokiem. Przecieraj narzędzia między cięciami 10-procentowym wybielaczem lub 70-procentowym alkoholem, aby żadna choroba nie przenosiła się z jednej gałęzi na drugą.
Przesadzanie
Klon cukrowy to drzewo krajobrazowe, a nie roślina doniczkowa, więc przesadzanie rzadko wchodzi w grę. Zwracaj po prostu uwagę na sadzonki szkółkarskie lub doniczkowe pod kątem korzeni okrążających nasadę pnia lub korony, która nie nadąża za zatłoczoną bryłą korzeniową, i delikatnie rozluźnij te korzenie przed sadzeniem.
Rozmiar i rozstawa
Daj temu drzewu naprawdę dużo miejsca do wzrostu. Osiąga wysokość od 12 do 24 m i rozpiętość korony od 9 do 18 m, więc sadź je z dala od domu, podjazdu i wszelkich linii energetycznych.
Kiedy sadzić
Sadź klon cukrowy wiosną lub jesienią, gdy pogoda jest jeszcze chłodna i korzenie mogą się zadomowić, zanim napotkają jakikolwiek stres. Drobne, zielonkawo-żółte kwiaty otwierają się w kwietniu, tuż przed liśćmi lub razem z nimi, a prawdziwa nagroda czeka dopiero jesienią, gdy cała korona zmienia barwę na czerwień, pomarańcz i złoto.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: Wiosna lub jesień
- Zbiory: Niepozorne, zielonkawo-żółte kwiaty w kwietniu, przed liśćmi lub razem z nimi; olśniewające czerwone, pomarańczowe i żółte jesienne kolory
Mrozoodporność
Temperatura: do -40°C
Rozwiązywanie problemów
Większość problemów klonu cukrowego ujawnia się najpierw na liściach, czy to z powodu upału, grzyba glebowego, czy podmokłej wiosny. Gdy nauczysz się czytać te sygnały, odróżnisz nieszkodliwą skazę od czegoś, co wymaga prawdziwej uwagi, więc porównaj to, co widzisz, z opisami poniżej, zanim sięgniesz po jakikolwiek oprysk.
Jeden konar lub jedna strona więdnie, podczas gdy reszta wygląda zdrowo
Jeśli więdnie pojedynczy konar lub cała jedna strona drzewa, podczas gdy reszta wygląda zdrowo, prawdopodobną przyczyną jest werticylioza, grzyb glebowy, który zatyka kanały wodne wewnątrz drewna. Odedrzyj trochę kory z więdnącej gałęzi i poszukaj zielonych lub brązowych smug, a następnie wyślij próbkę do laboratorium, ponieważ większość chorób klonu wygląda podobnie gołym okiem. Nie ma na to lekarstwa, więc usuwaj martwe drewno, gdy się pojawi, i dbaj o podlewanie oraz nawożenie drzewa, aby zapewnić mu jak najwięcej dobrych lat.
Rozwiązanie:
- Nie ma lekarstwa; usuwaj martwe gałęzie w miarę ich pojawiania się
- Podlewaj około 2,5 cm tygodniowo i nawoź na podstawie badania gleby, aby wydłużyć życie drzewa
- Rozłóż ściółkę wokół zasięgu korony i dezynfekuj narzędzia do przycinania 10-procentowym wybielaczem lub 70-procentowym alkoholem między cięciami
Poparzone, brązowe brzegi liści podczas letnich upałów
Gdy brzegi liści i paski między żyłkami brązowieją w gorącym, suchym okresie, widzisz poparzenie liści, co oznacza po prostu, że korzenie nie nadążają z dostarczaniem wody do liści. Zasolona ziemia, zbicie gleby lub ciasna strefa korzeniowa przy nawierzchni utwardzonej tylko pogarszają sytuację. Podlewaj dojrzałe drzewo około 2,5 cm wody tygodniowo podczas upałów i suszy, i rozłóż ściółkę nad korzeniami, aby zatrzymać wilgoć, która już tam jest.
Rozwiązanie:
- Podlewaj dojrzałe drzewa około 2,5 cm wody tygodniowo podczas upałów i suszy
- Rozłóż ściółkę nad strefą korzeniową, aby zachować wilgoć i wyrównać temperaturę gleby
- Unikaj nagromadzenia soli i zanieczyszczeń gleby wokół korzeni
Błyszczące, czarne plamy otoczone żółtą obwódką późnym latem
Te grube, błyszczące, czarne plamy otoczone żółtą obwódką to plamistość smołowata, grzyb liściowy, który wygląda groźniej, niż jest w rzeczywistości, i wyrządza niewiele trwałych szkód. Zgrabiaj i usuwaj opadłe liście każdej jesieni, ponieważ właśnie tam grzyb czeka, by zacząć od nowa. Na małym drzewie fungicyd miedziowy zastosowany przy rozwijaniu liści jest opcją, choć w przypadku większości klonów po prostu nie warto zawracać sobie tym głowy.
Rozwiązanie:
- Zgrabiaj i niszcz opadłe liście, w których grzyb zimuje
- Jeśli chcesz, na małych drzewach zastosuj fungicyd miedziowy, mankozeb lub triadimefon trzy razy w odstępach dwutygodniowych, zaczynając od wiosennego rozwijania liści
Zbrązowiałe liście i martwe pąki po mokrej wiośnie
Długa, chłodna, mokra wiosna może wywołać antraknozę, grzyba, który brązowieje liście wzdłuż żyłek, zabija pąki i pozostawia po sobie krzywe, zamierające gałązki. Zgrabiaj i niszcz zainfekowane liście, aby zarodniki nie przetrwały do następnego roku. Lepszy przepływ powietrza i szybko wysychające liście od początku nie dają chorobie szansy się zadomowić.
Rozwiązanie:
- Zgrabiaj i niszcz opadłe, zainfekowane liście
- Na cennych, małych drzewach opryskuj fungicydem miedziowym, mankozebem lub chlorotalonilem trzy razy w odstępach dwutygodniowych od wiosennego pojawienia się liści
Toksyczność
Przy tym drzewie możesz się zrelaksować. Klon cukrowy jest bezpieczny dla ludzi, zwierząt domowych i gospodarskich, a jego zagotowany sok to właśnie ten syrop, który ląduje na twoich naleśnikach. Zatrucie zwiędłymi liśćmi, którego obawiają się właściciele koni, ma źródło w klonie czerwonym i srebrzystym, a nie w tym drzewie.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Koty są tu bezpieczne. Ciekawski kot, który pogryzie opadły liść, nie dozna żadnej krzywdy od tego drzewa.
Psy Brak
Psy nie mają się czym martwić. Nic w liściach, korze ani gałązkach im nie zaszkodzi.
Konie Brak
Konie są bezpieczne w otoczeniu klonu cukrowego. Dobrze znane zatrucie czerwonych krwinek pochodzi ze zwiędłych liści klonu czerwonego i srebrzystego, a nie z tego drzewa.
Króliki Brak
Króliki mogą bez obaw skubać liście.
Zwierzęta gospodarskie Brak
Bydło, kozy i owce mogą paść się w pobliżu klonów cukrowych, niczego się nie obawiając.
Ptaki Brak
Ptaki bezpiecznie gniazdują i żerują w koronie drzewa, a nasiona pomagają wyżywić także wiele innych dzikich zwierząt.
Ludzie Brak
Ludzie są przy nim bezpieczni. Zagotuj sok, a otrzymasz syrop klonowy, więc kawałek tego drzewa ląduje prosto na twoim śniadaniowym stole.
Nietoksyczny dla kotów i psów. Warto pamiętać, że to spokrewniony klon czerwony (Acer rubrum) ma zwiędłe liście notorycznie toksyczne dla koni; klon cukrowy nie jest gatunkiem klasycznie z tym kojarzonym, ale jako ogólną ostrożność najlepiej trzymać zwiędłe liście klonu dowolnego gatunku z dala od koni.
Odmiany
Większość klonów cukrowych sprzedawanych do ogrodu to nazwane odmiany, wybrane ze względu na mocniejsze liście i jaśniejsze jesienne kolory, i każda z nich to dobry, wybaczający wybór. Oto te, o które warto pytać po nazwie.
Green Mountain
Wyhodowana z myślą o odporności na upał i suszę, ma gęstą, owalną koronę i rozjaśnia się pomarańczowo-czerwono, gdy nadchodzi jesień.
Legacy
Silna, odporna na poparzenia odmiana, której grube, błyszczące liście dobrze znoszą rozdarcia i okresy suszy.
Fall Fiesta
Wytrzymałe, szybko zadomawiające się drzewo, cenione za niezawodne, żółto-pomarańczowe do czerwonych jesienne kolory oraz liście, które utrzymują się dłużej niż u większości innych odmian.
Jak rozmnażać
Klon cukrowy można wyhodować z nasion przy odrobinie chłodnej stratyfikacji, i to satysfakcjonujący, niewielki projekt. Warto tylko wiedzieć, że nazwane odmiany zachowują swoje cechy jedynie wtedy, gdy są szczepione.
NasionaŚrednia
Siej na zewnątrz jesienią lub po 60 do 90 dniach chłodnej, wilgotnej stratyfikacji przed wiosennym siewem · 1 do 2 sezonów wegetacyjnych
Nasiona klonu cukrowego nie obudzą się, dopóki nie poczują chłodu, więc siej je na zewnątrz jesienią albo poddaj 60 do 90 dni chłodnej, wilgotnej stratyfikacji przed wysiewem wiosną. Młode drzewo zwykle staje na nogi w ciągu 1 do 2 sezonów wegetacyjnych, więc odrobina cierpliwości się opłaca. Gatunek można też rozmnażać przez odkłady lub sadzonki łodygowe.
SzczepienieWymagająca
Późna zima (szczepienie stołowe) lub lato (okulizacja) · 1 do 2 sezonów
Nazwane odmiany, takie jak Green Mountain i Legacy, nie odtworzą swoich cech z nasion, więc hodowcy szczepią je lub okulizują na siewkach jako podkładce. Szczepienie stołowe odbywa się późną zimą, a okulizacja latem, a zrost zwykle następuje w ciągu 1 do 2 sezonów. Wymaga to pewnej, wprawnej ręki, dlatego uważa się to za bardziej wymagającą metodę.
Mity
Każdy klon, łącznie z klonem cukrowym, jest śmiertelnie niebezpieczny dla koni.
Prawdziwe zagrożenie stanowią klon czerwony i klon srebrzysty, których zwiędłe liście mogą niszczyć czerwone krwinki konia. Klon cukrowy nie jest tu winowajcą, i zamiast być trujący, to właśnie z niego pozyskuje się syrop klonowy.