Krzew · Rosaceae
Róża David Austin
Rosa
Urok i zapach starej róży, z kwiatami, które wracają wciąż na nowo od późnej wiosny aż do przymrozków.
Pełne słońce
Co 3–7 dni
do -34°C
1,2–3 m
Przegląd
Jeśli marzy ci się róża, która wygląda, jakby wyszła prosto z wiejskiego ogrodu, angielska róża David Austin to piękny punkt startowy. Łączy głębokie, pełne i rozetowe kwiaty oraz słodki zapach starych róż ogrodowych z powtarzalnym kwitnieniem i szerszą paletą barw nowszych odmian. David Austin spędził w Anglii dekady, łącząc te cechy, dzięki czemu powstał krzew, który wygląda jak zabytkowy, a mimo to kwitnie wielokrotnie, a nie tylko raz.
Większość tych róż to krzepkie, liściaste krzewy, które osiągają zwykle od 1,2 do 3 m wysokości, a niektóre chętnie wspinają się po murze lub płocie niczym łagodne pnącza. Przy pełnym słońcu i przyzwoitej glebie dobrze radzą sobie w wielu klimatach, w strefach mrozoodporności USDA od 4 do 9. Kwiaty pojawiają się falami od późnej wiosny aż do pierwszych przymrozków, więc masz miesiące kwiatów do podziwiania.
Wymagają odrobinę więcej uwagi niż najbardziej wytrzymałe róże krajobrazowe, ale nic w tym trudnego, a drobne błędy łatwo naprawić. Odrobina przestrzeni, poranne podlewanie u nasady i coroczne przycinanie trzymają typowe choroby grzybowe z dala. Zrób te kilka drobnych rzeczy, a w nagrodę dostaniesz miesiące pachnącego kwitnienia od rośliny, która naprawdę zasługuje na swoje miejsce.
Pielęgnacja
W skrócie: zapewnij im pełne słońce i żyzną, dobrze przepuszczalną glebę, głębokie poranne podlewanie raz lub dwa razy w tygodniu, zbilansowane nawożenie przez cały sezon oraz jedno zdecydowane cięcie pod koniec zimy, a twoje róże odwdzięczą się zdrowymi, powtarzającymi się kwiatami.
Światło
Te róże czują się najlepiej w pełnym słońcu, najlepiej 6 lub więcej godzin dziennie, co pomaga im obficie kwitnąć i zachować zdrowie. Odrobina częściowego słońca też jest w porządku, ale w prawdziwym cieniu zwykle widać słabszy wzrost, mniej kwiatów i znacznie więcej czarnej plamistości i mączniaka, więc jaśniejsze stanowisko jest łaskawsze.
Podlewanie
Podlewaj obficie u nasady 1 do 2 razy w tygodniu zamiast częstych, drobnych dawek, a korzenie nauczą się sięgać głębiej tam, gdzie to się liczy. Podlewaj rano i staraj się nie zwilżać liści, ponieważ wilgotne liście to zaproszenie dla czarnej plamistości i mączniaka prawdziwego.
Podłoże
Uwielbiają żyzną, próchniczną, dobrze przepuszczalną glebę gliniastą, więc wmieszaj sporo kompostu przed sadzeniem, a odwdzięczą się z nawiązką. Lekko kwaśne pH od 6,0 do 6,5 im odpowiada, a dobrze przepuszczalna gleba nie pozwala korzeniom stać w wodzie.
Temperatura
Dobra wiadomość jest taka, że te róże są zarówno mrozoodporne, jak i odporne na upały, radząc sobie w zakresie od około -29°C do 35°C w strefach od 4 do 9. Ten szeroki zakres to jeden z powodów, dla których angielskie róże czują się jak w domu w tak wielu ogrodach.
Wilgotność
Na zewnątrz wilgotność jest po prostu taka, jaką przynosi pogoda, więc nie musisz gonić za żadną liczbą. Naprawdę pomaga za to dobry przepływ powietrza, ponieważ ściśnięte, wilgotne liście to dokładnie takie warunki, jakie lubią typowe choroby grzybowe.
Nawożenie
Podawaj zbilansowany granulowany nawóz do róż, na przykład 10-10-10 lub 8-8-8, zaczynając wiosną, gdy rozwiną się pierwsze liście. Nawoź ponownie po każdej fali kwitnienia, a następnie ogranicz nawożenie mniej więcej sześć tygodni przed pierwszymi przymrozkami, żeby nie zachęcać delikatnych młodych pędów do wzrostu tuż przed chłodami.
Przycinanie
Przycinaj pod koniec zimy lub wczesną wiosną i staraj się nie być zbyt ostrożny: skróć zeszłoroczny przyrost o mniej więcej jedną trzecią, usuń wszystkie martwe lub chore pędy oraz kilka najstarszych łodyg tuż przy nasadzie, aby pobudzić świeży wzrost. Przez cały sezon usuwaj przekwitłe kwiaty, a roślina chętnie będzie kwitnąć dalej.
Przesadzanie
Większość angielskich róż rośnie w ogrodzie i jest rzadko przesadzana, więc to jedna rzecz mniej, o którą musisz się martwić. Jeśli uprawiasz różę w doniczce, przesadź ją do większej, gdy korzenie zaczną krążyć wewnątrz lub wystawać przez otwory drenażowe, woda przelewa się na wylot, lub wzrost wyraźnie zwalnia.
Rozmiar i rozstawa
Spodziewaj się, że każda roślina osiągnie od 1,2 do 3 m wysokości i od 91 do 122 cm szerokości. Zapewnij każdemu krzewowi tyle miejsca, aby powietrze mogło swobodnie przez niego przepływać, co znacznie zmniejsza ryzyko chorób.
Kiedy sadzić
Róże najlepiej sadzić, gdy odpoczywają, a glebę łatwo obrabiać. Wybierz wczesną wiosnę lub jesień i po prostu unikaj gruntu zamarzniętego, rozmokłego lub wysuszonego suszą. Posadzone wtedy korzenie zdążą się rozgościć, zanim krzew będzie musiał utrzymać liście i kwiaty, po czym kwitnie falami od późnej wiosny aż do przymrozków.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: wczesną wiosną lub jesienią, gdy gleba nadaje się do uprawy i nie jest zmarznięta, podmokła ani przesuszona
- Zbiory: od późnej wiosny do przymrozków, z powtarzającymi się falami kwitnienia
Mrozoodporność
Temperatura: do -34°C
Rozwiązywanie problemów
Większość kłopotów z różami zdradza się na liściach, a trzy najczęstsze problemy dużo łatwiej zapobiec niż leczyć, więc nie musisz się martwić. Gdy nauczysz się rozpoznawać wczesne sygnały, możesz zareagować spokojnie, zanim cokolwiek się rozprzestrzeni. Znajdź poniżej pasujący opis i działaj, dopóki niewielki wysiłek jeszcze wystarczy.
Skupiska czerwonych pędów, gęste kolce i zniekształcone kwiaty
Skupione czerwone pędy w formie miotły czarownicy, dziwnie zagęszczone kolce i zniekształcone pąki wskazują na różyczkę miotlastą róż, wirusa przenoszonego przez maleńkie szpeciele. To trudna wiadomość, ponieważ nie ma na to lekarstwa, gdy roślina już zachoruje. Zanim zaczniesz kopać, zabezpiecz liście w worku, a następnie usuń i zniszcz całą roślinę wraz z korzeniami oraz wytnij w pobliżu wszelkie dzikie róże wielokwiatowe, które dają schronienie roztoczom.
Rozwiązanie:
- Zabezpiecz liście w worku przed kopaniem, aby roztocza się nie rozprzestrzeniły
- Usuń i zniszcz całą roślinę wraz ze wszystkimi korzeniami
- Usuń w pobliżu dzikie róże wielokwiatowe, które są gospodarzem roztoczy
- Nie kompostuj zainfekowanego materiału
Czarne plamy z żółtą obwódką i opadające liście
Te ciemne plamy z żółtą obwódką, po których opadają liście, to czarna plamistość róży, najczęstsza choroba róż, grzyb, który rozprzestrzenia się, gdy liście pozostają mokre. Zwykle zaczyna się nisko i posuwa się w górę, powodując po drodze opadanie liści, ale nie panikuj. Delikatnie usuń oznaczone liście, sprzątnij opadłe resztki i podlewaj u nasady rano, aby liście szybko wyschły.
Rozwiązanie:
- Usuń i zniszcz zainfekowane liście oraz opadłe resztki
- Popraw cyrkulację powietrza i unikaj podlewania z góry
- Podlewaj u nasady rano, aby liście szybko wyschły
- Stosuj zarejestrowany fungicyd, na przykład chlorotalonil, miedź lub myklobutanil, zgodnie z harmonogramem profilaktycznym
Biały mączysty nalot na liściach i skręcony młody wzrost
Mączysty biały nalot na liściach i pędach to mączniak prawdziwy, który lubi ciasne, zacienione, wilgotne zakątki. Możesz zauważyć, że młode przyrosty skręcają się i wyginają, gdy grzyb żeruje, i to jest sygnał, że pora działać. Przetrzeb roślinę przemyślanym cięciem, ogranicz azot, który pobudza miękki wzrost, i sięgnij po zarejestrowany fungicyd, jeśli choroba nadal się rozprzestrzenia.
Rozwiązanie:
- Przycinaj, aby przerzedzić koronę i poprawić przepływ powietrza
- Usuń mocno zaatakowane pędy
- Unikaj nadmiaru azotu, który pobudza miękki wzrost
- Stosuj zarejestrowany fungicyd, na przykład tryforynę, propikonazol lub myklobutanil
Toksyczność
Oto uspokajająca wiadomość dla domów ze zwierzętami i małymi dziećmi: prawdziwe róże są nietoksyczne dla kotów, psów i koni, a płatki i owoce róży są nawet dobre do jedzenia. Jedynym realnym zagrożeniem są kolce, które mogą zadrapać lub ukłuć, więc obchodź się z pędami delikatnie i przed przycinaniem załóż rękawice.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Bezpieczna
Róże są nietoksyczne dla kotów, więc nadgryziony liść czy płatek nie zatruje twojego pupila. Prawdziwym zagrożeniem są kolce, które mogą zadrapać ciekawskiego kota lub zaczepić o łapę.
Psy Bezpieczna
Pies może gryźć liście bez żadnego ryzyka zatrucia. Zamiast tego zwracaj uwagę na pędy, ponieważ kolce zadrapią nos i łapy, a duża porcja liści może wywołać przejściowe, łagodne rozstrojenie żołądka.
Konie Bezpieczna
Konie mogą skubać róże bez żadnego efektu toksycznego, a płatki i owoce róży są nieszkodliwym smakołykiem. Jedyne, o co muszą zadbać, to omijanie kolczastych pędów.
Króliki Bezpieczna
Króliki mogą bezpiecznie jeść liście, płatki i łodygi róż, a wielu opiekunów chętnie podaje im je jako paszę. Kolce to jedyna rzecz, którą warto najpierw usunąć.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce mogą skubać róże bez żadnej szkody. Kolczaste pędy są dla nich raczej uciążliwością niż prawdziwym zagrożeniem.
Ptaki Bezpieczna
Ptaki nie zatruwają się różami, a wiele z nich żywi się owocami róży przez całą jesień i zimę. Nic na tej roślinie nie musi być przed nimi ukrywane.
Ludzie Bezpieczna
Płatki i owoce róży są jadalne i bezpieczne, a owoce od dawna cenione są jako źródło witaminy C. Jedynym zagrożeniem są kolce, więc zawsze zakładaj rękawice i długie rękawy podczas przycinania.
Podczas przycinania lub obchodzenia się z rośliną noś rękawice i długie rękawy; kolce mogą zadrapać lub przekłuć skórę oraz zranić zwierzęta.
Odmiany
Przez lata David Austin wprowadził setki angielskich róż, więc jest w czym się zakochać. Te cztery odmiany należą do najbardziej lubianych i razem pokazują piękną gamę kolorów, kształtów i zapachów, z których słynie ta grupa.
Gertrude Jekyll
Gertrude Jekyll to bujna, ulubiona odmiana o silnie pachnących, bogato różowych, rozetowych kwiatach z 50 do 80 płatków, którą możesz uprawiać jako krzew lub poprowadzić jako krótkie pnącze.
Heritage
Heritage, którą David Austin wprowadził w 1984 roku, oferuje delikatne, jasnoróżowe, pełne, rozetowe kwiaty na pędach niemal pozbawionych kolców, więc łatwo się z nią obchodzić.
Abraham Darby
Abraham Darby daje duże, pełne kwiaty przechodzące od morelowego różu do brzoskwiniowego, a do tego intensywny owocowy zapach, który poczujesz w całym ogrodzie.
Winchester Cathedral
Winchester Cathedral to biała mutacja różowej odmiany Mary Rose, która zachowuje dokładnie tę samą hojną zdolność do powtórnego kwitnienia.
Jak rozmnażać
Istnieje kilka łagodnych sposobów na rozmnożenie róż, od starannej okulizacji, na której polegają szkółki, po łatwiejsze metody, które możesz wypróbować w domu. Wybierz tę, która pasuje do ilości czasu i cierpliwości, jaką chcesz poświęcić, i nie martw się, jeśli pierwsza próba będzie lekcją.
SzczepienieWymagająca
Lato (okulizacja typu T w czerwcu) na ustabilizowaną podkładkę · Jeden sezon wegetacyjny
Szczepienie to sposób, w jaki powstaje niemal każda kupowana róża, więc warto wiedzieć, na czym ono polega. Hodowca latem, zwykle w czerwcu, wszczepia pojedyncze uśpione oczko na dziką podkładkę różaną, a młoda roślina rozwija się przez kolejny sezon wegetacyjny. Okulizacja jest szybsza i tańsza niż inne metody szczepienia, ale wymaga pewnej ręki, więc większość ogrodników amatorów chętnie zostawia to szkółkom.
Sadzonki pędoweŚrednia
Sadzonki zielne od późnej wiosny do połowy lata; sadzonki zdrewniałe od listopada do lutego · Od kilku tygodni do kilku miesięcy na ukorzenienie
Sadzonkowanie to przyjazny sposób na start, ponieważ daje roślinę identyczną z rośliną matczyną i jest w pełni wykonalne w domu. Pobieraj sadzonki zielne od późnej wiosny do połowy lata lub sadzonki zdrewniałe od listopada do lutego, używając fragmentów z jednym do trzech węzłów. Zanurz nasadę w hormonie ukorzeniającym i trzymaj sadzonki pod przerywanym zraszaniem, a ukorzenią się w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy.
OdkładyŚrednia
Od wiosny do lata · Jeden sezon wegetacyjny
Odkładanie to najłatwiejszy sposób, gdy róża ma długi, giętki pęd blisko ziemi. Po prostu wygnij nisko rosnący pęd wiosną lub latem i przypnij go do gleby, aby ukorzenił się, wciąż będąc połączony z rośliną matczyną. Po pełnym sezonie wegetacyjnym ma już własne korzenie i możesz go delikatnie odciąć.
Mity
Angielskie róże David Austin to zabytkowe, dziedziczne odmiany róż.
Z pewnością tak wyglądają, ale to nowoczesne róże krzewiaste, hodowane przez Davida Austina od lat 60. XX wieku. Połączył on pełne, wielopłatkowe, rozetowe kwiaty i bogaty zapach starych róż ogrodowych z powtarzalnym kwitnieniem i szerszą paletą kolorów odmian nowoczesnych, dzięki czemu masz ten zabytkowy wygląd bez czekania cały rok na jeden kwiat.
Róże są trujące dla kotów i psów.
Możesz się tu odprężyć, ponieważ prawdziwe róże z rodzaju Rosa są wymienione przez ASPCA jako nietoksyczne dla kotów, psów i koni. Prawdziwym zmartwieniem są kolce, które drapią i kłują, a nie cokolwiek ukrytego w płatkach czy liściach. Tylko nie myl ich z tak zwaną różyczką pustyni czy różą moczarową, które są niespokrewnionymi roślinami zawierającymi toksyny.