Struik · Rosaceae
David Austin-roos
Rosa
De charme en geur van een oude roos, met bloemen die steeds terugkomen van laat voorjaar tot aan de vorst.
Volle zon
Elke 3–7 dagen
tot -34°C
1,2–3 m
Overzicht
Als je ooit hebt gewenst dat je een roos had die zo uit een cottagetuin lijkt te komen, is de David Austin Engelse roos een prachtige plek om te beginnen. Hij combineert de diep gevulde, rozetvormige bloemen en de zoete geur van oude rozen met de hernieuwde bloei en het bredere kleurenpalet van nieuwere rassen. David Austin bracht deze eigenschappen tientallen jaren lang in Engeland samen, en het resultaat is een struik die antiek aanvoelt maar keer op keer bloeit in plaats van maar één keer.
De meeste van deze rozen zijn stevige, bladverliezende struiken die zich settelen op ongeveer 1,2 tot 3 m hoogte, en een aantal klimt graag tegen een muur of schutting op als een zachtaardige klimplant. Met volle zon en redelijke grond komen ze goed tot hun recht in veel klimaten binnen USDA-zones 4 tot 9. De bloemen komen in golven van laat voorjaar tot aan de eerste vorst, dus je geniet maandenlang van bloei.
Ze waarderen wel iets meer zorg dan de allersterkste landschapsrozen, maar niets daarvan is moeilijk, en kleine foutjes zijn makkelijk te herstellen. Een beetje ruimte, 's ochtends een gietbeurt bij de voet en één jaarlijkse snoeibeurt houden de gebruikelijke schimmelproblemen op afstand. Doe die paar vriendelijke dingen en je wordt beloond met maanden geurige bloei van een plant die zijn plek echt verdient.
Verzorging
De korte versie: geef ze volle zon en rijke, goed doorlatende grond, één of twee keer per week 's ochtends een flinke gietbeurt, een gebalanceerde voeding gedurende het seizoen en één zelfverzekerde snoeibeurt in de late winter, en je rozen belonen je met gezonde, steeds terugkerende bloei.
Licht
Deze rozen zijn het gelukkigst in volle zon, idealiter 6 uur of meer per dag, wat helpt bij overvloedige bloei en een goede gezondheid. Een beetje halfschaduw kan geen kwaad, maar in echte schaduw zie je vaak zwakkere groei, minder bloemen en veel meer zwartvlekkenziekte en meeldauw, dus lichter is vriendelijker.
Water
Geef 1 tot 2 keer per week een flinke gietbeurt bij de voet in plaats van vaak een klein beetje, en de wortels leren de diepte in te gaan waar het telt. Geef water in de ochtend en houd het liever van de bladeren, want vochtig blad is precies wat zwartvlekkenziekte en echte meeldauw de kans geeft zich te vestigen.
Bodem
Ze houden van vruchtbare, humusrijke, goed doorlatende leemgrond, dus werk voor het planten flink wat compost door de grond en ze zullen je dankbaar zijn. Een licht zure pH van 6,0 tot 6,5 past ze goed, en grond die vrij kan afwateren houdt die wortels uit het water.
Temperatuur
Er is hier goed nieuws, want deze rozen zijn zowel winterhard als hittebestendig, en ze kunnen omgaan met ongeveer -29°C tot 35°C binnen zones 4 tot 9. Die ruime marge is een groot deel van waarom Engelse rozen zich in zoveel tuinen thuis voelen.
Luchtvochtigheid
Buiten is de luchtvochtigheid gewoon wat het weer brengt, dus er is geen getal om na te jagen. Wat echt helpt is goede luchtcirculatie, want opeengepakte, vochtige bladeren zijn precies de omstandigheden waar de gangbare schimmelziekten van houden.
Bemesting
Geef een gebalanceerde korrelmeststof voor rozen zoals 10-10-10 of 8-8-8, te beginnen in het voorjaar zodra de eerste blaadjes zich ontvouwen. Voed opnieuw na elke bloeigolf, en bouw dan ongeveer zes weken voor de eerste vorst af, zodat je geen tere nieuwe scheuten de kou in lokt.
Snoeien
Snoei in de late winter tot vroege voorjaar, en probeer niet terughoudend te zijn: kort de groei van het afgelopen seizoen met ongeveer een derde in, verwijder dode of ongezonde takken, en verwijder een paar van de oudste stengels helemaal bij de grond om nieuwe groei te wekken. Blijf uitgebloeide bloemen wegknippen gedurende het seizoen, en de plant blijft graag bloeien.
Verpotten
De meeste Engelse rozen leven in de tuin en worden zelden verpot, dus dat is één zorg minder. Als je er een in een pot kweekt, zet hem dan een maat groter zodra de wortels binnenin ronddraaien of door de afwateringsgaten gluren, water er zo doorheen spoelt, of de groei lijkt te stagneren.
Formaat & plantafstand
Verwacht dat elke plant 1,2 tot 3 m hoog wordt en 91 tot 122 cm breed uitgroeit. Geef elke struik die ruimte, zodat lucht er vrij doorheen kan stromen, wat de kans op ziekte flink verkleint.
Wanneer planten
Rozen gaan het liefst de grond in terwijl ze rusten en de bodem makkelijk te bewerken is. Mik op vroeg voorjaar of herfst, en vermijd simpelweg grond die bevroren, drassig of kurkdroog van de droogte is. Plant ze dan en de wortels raken op hun gemak voordat de struik blad en bloemen moet dragen, waarna hij in golven bloeit van laat voorjaar tot aan de vorst.
Gebruikelijke maanden voor een gematigd klimaat: begin eerder in warme zones, later waar voorjaarsvorst lang aanhoudt.
- Planten: vroeg in de lente of herfst, wanneer de grond bewerkbaar is en niet bevroren, drassig of te droog
- Oogsten: laat in de lente tot de vorst, met herhaalde bloeigolven
Winterhardheid
Temperatuur: tot -34°C
Problemen oplossen
De meeste rozenproblemen kondigen zich aan op de bladeren, en de bekende drie zijn veel makkelijker te voorkomen dan te genezen, dus hoef je je geen zorgen te maken. Zodra je de vroege signalen leert herkennen, kun je rustig ingrijpen voordat iets zich verspreidt. Zoek hieronder wat past bij wat je ziet, en handel terwijl een beetje moeite nog veel oplevert.
Bosjes rode scheuten, dichte doorns en verwrongen bloemen
Samengeklonterde rode scheuten in een heksenbezem, vreemd opeengepakte doorns en misvormde knoppen wijzen op rozenrozetziekte, een virus dat wordt overgedragen door minuscule roestmijten. Dit is moeilijk nieuws, want er is geen genezing zodra een plant het heeft. Verpak het blad voordat je graaft, verwijder en vernietig dan de hele plant met wortel en al, en ruim wilde veelbloemige rozen in de buurt op die de mijten een thuis geven.
Oplossing:
- Verpak het blad voordat je gaat graven, zodat mijten zich niet verspreiden
- Verwijder en vernietig de hele plant, inclusief alle wortels
- Verwijder nabijgelegen wilde veelbloemige rozen die de mijten herbergen
- Composteer besmet materiaal niet
Zwarte vlekken omringd door geel, en bladeren die vallen
Die donkere vlekken met een gele rand, gevolgd door vallende bladeren, zijn zwartvlekkenziekte, de meest voorkomende rozenziekte, een schimmel die zich verspreidt wanneer blad nat blijft. Het begint meestal laag en werkt zich omhoog, waarbij bladeren vallen naarmate het klimt, maar raak niet in paniek. Pluk voorzichtig de aangetaste bladeren weg, ruim gevallen bladafval op, en geef 's ochtends water bij de voet zodat het blad snel opdroogt.
Oplossing:
- Verwijder en vernietig aangetaste bladeren en gevallen bladafval
- Verbeter de luchtcirculatie en vermijd water geven van bovenaf
- Geef 's ochtends water bij de voet, zodat het blad snel opdroogt
- Gebruik een toegelaten fungicide zoals chloorthalonil, koper of myclobutanil volgens een preventief schema
Witte poederlaag op de bladeren en verwrongen nieuwe groei
Een stoffig wit laagje op bladeren en scheuten is echte meeldauw, die houdt van opeengepakte, schaduwrijke, vochtige hoekjes. Je merkt misschien dat jonge groei kromtrekt en vervormt terwijl de schimmel zich voedt, en dat is jouw signaal om te helpen. Open de plant met een doordachte snoeibeurt, bouw de stikstof af die zachte groei bevordert, en grijp naar een toegelaten fungicide als het blijft doorkruipen.
Oplossing:
- Snoei om het bladerdak te openen en de luchtcirculatie te verbeteren
- Verwijder zwaar aangetaste scheuten
- Vermijd te veel stikstof, wat zachte groei bevordert
- Gebruik een toegelaten fungicide zoals triforine, propiconazool of myclobutanil
Giftigheid
Hier is wat geruststelling voor huizen met huisdieren en kleine kinderen: echte rozen zijn niet giftig voor katten, honden en paarden, en de bloemblaadjes en bottels zijn zelfs lekker om te eten. De enige echte zorg zijn de doorns, die kunnen krassen en prikken, dus ga voorzichtig om met de takken en trek handschoenen aan voordat je gaat snoeien.
Veilig voor
Mensen · Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels
Katten Veilig
Rozen zijn niet giftig voor katten, dus een aangeknabbeld blad of bloemblad vergiftigt je metgezel niet. De doorns zijn het echte aandachtspunt, want die kunnen een nieuwsgierige kat krassen of een pootje beetpakken.
Honden Veilig
Een hond kan het blad kauwen zonder enig vergiftigingsrisico. Houd in plaats daarvan de takken in de gaten, want de doorns krassen neuzen en poten, en een grote mondvol bladeren kan een voorbijgaande, lichte maagklacht geven.
Paarden Veilig
Paarden grazen zonder giftig effect van rozen, en de bloemblaadjes en bottels zijn een onschuldig lekkernijtje. Hun enige taak is om de doornige stengels te ontwijken.
Konijnen Veilig
Konijnen kunnen veilig genieten van rozenblad, -bloemblaadjes en -stengels, en veel houders bieden ze graag aan als voer. De doorns zijn simpelweg het enige wat je er eerst af moet halen.
Vee Veilig
Runderen, geiten en schapen grazen rozen zonder enig kwaad. De stekelige takken zijn voor hen meer een hinderlijkheid dan een echt gevaar.
Vogels Veilig
Vogels worden niet vergiftigd door rozen, en velen eten de bottels het hele najaar en de winter door. Niets aan de plant hoeft bij hen weggehouden te worden.
Mensen Veilig
Rozenblaadjes en bottels zijn eetbaar en veilig, en de bottels zijn al lang een geliefde bron van vitamine C. De doorns zijn het enige gevaar, dus draag handschoenen en lange mouwen wanneer je snoeit.
Draag handschoenen en lange mouwen bij het snoeien of hanteren; doorns kunnen de huid en huisdieren krassen of doorprikken.
Variëteiten
Door de jaren heen introduceerde David Austin honderden Engelse rozen, dus er is genoeg om verliefd op te worden. Deze vier behoren tot de meest geliefde, en samen laten ze de mooie variatie in kleur, vorm en geur zien waar de groep om bekendstaat.
Gertrude Jekyll
Gertrude Jekyll is een krachtige favoriet, met sterk geurende, rijk roze rozetten vol met 50 tot 80 bloemblaadjes, en je kunt hem als struik houden of als korte klimmer laten opgaan.
Heritage
Heritage, die David Austin in 1984 introduceerde, geeft zachte, lichtroze gevulde rozetten op stengels die vrijwel doornloos blijven, dus is hij prettig om mee om te gaan.
Abraham Darby
Abraham Darby geeft je grote, gevulde bloemen die variëren van abrikooskleurig roze tot perzik, samen met een sterke, fruitige geur die je door de hele tuin merkt.
Winchester Cathedral
Winchester Cathedral is een witbloeiende sport van de roze Mary Rose die precies dezelfde gulle, herbloeiende gewoonte behoudt.
Zo vermeerder je
Er zijn een paar zachte manieren om meer rozen te maken, van de zorgvuldige oculatie waar kwekerijen op vertrouwen tot eenvoudigere methoden die je thuis kunt proberen. Kies degene die past bij hoeveel tijd en geduld je wilt geven, en maak je geen zorgen als je eerste poging een leermoment wordt.
EntenVeeleisend
Zomer (oculeren in juni) op een gevestigde onderstam · Één groeiseizoen
Enten is de manier waarop bijna elke roos die je koopt tot stand komt, dus het helpt om te weten wat er gebeurt. Een kweker oculeert een enkele slapende knop op een wilde rozenonderstam in de zomer, werkend in juni, en de jonge plant vult zich verder gedurende het daaropvolgende groeiseizoen. Oculeren gaat sneller en goedkoper dan andere entmethoden, maar het vraagt een vaste hand, dus de meeste thuistuiniers laten het graag aan de kwekerij over.
StengelstekkenGemiddeld
Zachthoutstek van laat voorjaar tot midzomer; hardhoutstek van november tot en met februari · Enkele weken tot een paar maanden om te wortelen
Stekken zijn een vriendelijke plek om te beginnen, want ze geven je een plant die identiek is aan de moederplant en zijn goed haalbaar thuis. Neem zachthoutstek van laat voorjaar tot midzomer, of hardhoutstek van november tot en met februari, met stukken van één tot drie knopen. Doop de onderkant in wortelhormoon en houd ze onder periodieke nevel, en ze wortelen binnen enkele weken tot een paar maanden.
AfleggenGemiddeld
Voorjaar tot zomer · Één groeiseizoen
Afleggen is verreweg de gemakkelijkste route wanneer een roos een lange, buigzame tak dicht bij de grond heeft. Buig simpelweg een lage tak in het voorjaar of de zomer naar beneden en zet hem met een pin in de grond vast, zodat hij wortelt terwijl hij nog aan de moederplant vastzit. Na een volledig groeiseizoen heeft hij eigen wortels, en je kunt hem voorzichtig losknippen.
Mythes
David Austin Engelse rozen zijn antieke erfgoedrozen.
Ze zien er zeker naar uit, maar dit zijn moderne struikrozen, gekweekt door David Austin vanaf de jaren zestig. Hij combineerde de volle, meerbladige, gevulde en rozetvormige bloemen en de rijke geur van oude rozen met de hernieuwde bloei en het bredere kleurenpalet van moderne rassen, zodat je die erfgoeduitstraling krijgt zonder een heel jaar te wachten op één enkele bloem.
Rozen zijn giftig voor katten en honden.
Hierover kun je gerust zijn, want echte rozen uit het geslacht Rosa staan bij de ASPCA vermeld als niet giftig voor katten, honden en paarden. De doorns zijn het echte punt van zorg, want die krassen en prikken, niet iets dat zich verschuilt in de bloemblaadjes of bladeren. Verwar ze alleen niet met de zogenaamde woestijnroos of mosroos, niet-verwante planten die wél gifstoffen bevatten.