Dwie rzeczy muszą się zgodzić, zanim płatek trafi na twój talerz. Potrafisz nazwać roślinę jej nazwą naukową i wiesz, że rosła z myślą o jedzeniu. Do tego sprowadza się rozpoznawanie jadalnych kwiatów. Czy jedzenie kwiatów jest bezpieczne? Tak, gdy oba warunki są spełnione, i nie w chwili, gdy brakuje któregokolwiek z nich. Ładny kwiat o niepewnej nazwie nie jest jeszcze jedzeniem.
W zeszłym maju sąsiadka wychyliła się zza płotu z garścią niebieskich kwiatów. „Gwiazdnica, prawda? Ta sama, z której jest olej, który bierze moja mama?" – zapytała. To był ogórecznik lekarski, Borago officinalis. Ta kępa sama się kiedyś wysiała na mojej rabacie i wraca każdej wiosny bez mojego udziału. „Gwiazdnica" to nazwa, którą przypisuje się niejednej roślinie. Colorado State Extension zaleca kierować się nazwą łacińską, bo wiele roślin dzieli tę samą nazwę zwyczajową. Sąsiadka poszła do domu i przeczytała opis na saszetce nasion.
Nazwy zwyczajowe płyną. Zmieniają się zależnie od regionu, szkółki i od tego, jak twoja babcia nazywała daną roślinę w swoim ogrodzie. Jedna nazwa może dotyczyć dwóch roślin, które łączy wyłącznie ta nazwa. Nazwa naukowa wskazuje jedną roślinę i się nie zmienia. Dlatego identyfikacja po nazwie naukowej jest sprawdzianem, który się broni tam, gdzie nazwa zwyczajowa zawodzi. Nie musisz znać łaciny na pamięć, by z tego korzystać. Saszetka nasion, etykieta ze szkółki albo zapisana nazwa rośliny wypełniają tę lukę. Kwiat, którego nie da się powiązać z zapisaną nazwą, zostaje poza sałatką.
To, jak kwiat rósł, liczy się tak samo jak to, czym jest. Odpuść wszystko opryskiwane pestycydami i wszystko uprawiane na świeżym lub nieprzekompostowanym oborniku. Jedz tylko kwiaty, które wyhodowałeś w tym celu, albo które w tym celu wyhodował ktoś, kogo możesz o to zapytać. Kwiaty rosnące przy drodze odpadają. Tak samo bukiet od kwiaciarza i skrzynka kolorowych roślin z centrum ogrodniczego, bo żadne z nich nie były uprawiane jako żywność. Traktuj je wyłącznie jako dekorację.
- Name it: Match the plant to a scientific name from a seed packet, a nursery tag, or a written plant label. If in doubt, do not eat it.
- Check how it grew: No pesticides, and no fresh or uncomposted manure in the bed it came from.
- Know the grower: Only flowers you or someone else grew for eating. Nothing from a roadside, a florist, or a display bed.
- Taste a little: Try a small amount before you harvest a large batch of any one flower.
Ostatni krok bywa stale opacznie rozumiany. Próba smakowa to sprawdzenie smaku, które robisz, zanim zerwiesz większą porcję jednego kwiatu, a wiele jadalnych kwiatów okazuje się wtedy gorzkich, mydlanych albo po prostu nijakich. Mówi ci, czy smak ci odpowiada. Nie mówi, czy kwiat jest bezpieczny. Bezpieczeństwo w rozpoznawaniu jadalnych kwiatów jest wtedy już rozstrzygnięte, przez nazwę i przez osobę, która roślinę wyhodowała.
Nowe kwiaty wprowadzaj do jadłospisu powoli. Po jednym gatunku naraz i w małych ilościach, żebyś nigdy nie musiał zgadywać, która z czterech rzeczy na talerzu ci zaszkodziła. Osoby z astmą, katarem siennym lub innymi alergiami powinny za pierwszym razem jeść kwiaty w niewielkich ilościach, tak jak każdy nowy produkt, bo pyłek może wywołać reakcję. I uprawiaj własne, jeśli tylko możesz. Własna uprawa to najlepszy sposób na bezpieczne jadalne kwiaty, bo znasz nasiona, historię oprysków i to, co trafiło do gleby.
Przeczytaj cały artykuł: Kwiaty jadalne: co jeść, a czego unikać
