Er moeten twee dingen kloppen voordat een blaadje op je bord komt. Je kunt de plant bij zijn wetenschappelijke naam noemen, en je weet dat hij gekweekt is om gegeten te worden. Daar komt het herkennen van eetbare bloemen op neer. Is het veilig om bloemen te eten? Ja, als allebei kloppen, en nee zodra er één ontbreekt. Een mooie bloem met een onzekere naam is nog geen voedsel.
Mijn buurvrouw hing afgelopen mei over de schutting met een handvol blauwe bloemen. "Sterrenbloem, toch? Hetzelfde als de olie die mijn moeder slikt?" vroeg ze me. Het was bernagie, Borago officinalis. Dat plekje zaaide zich ooit uit in mijn eigen border en komt elk voorjaar terug zonder dat ik er iets voor doe. Sterrenbloem is een naam die aan meer dan één plant hangt. Colorado State Extension zegt: ga af op de Latijnse naam, want veel planten delen dezelfde volksnaam. Ze ging naar huis en las haar zaadzakje.
Volksnamen schuiven op. Ze verschillen per streek, per kwekerij en per hoe je oma het ding in haar tuin noemde. Eén naam kan op twee planten zitten die verder niets delen. Een wetenschappelijke naam wijst één plant aan en blijft staan. Daarom is identificatie op wetenschappelijke naam de controle die standhoudt waar een volksnaam het laat afweten. Je hoeft geen Latijn uit je hoofd te kennen om dat te doen. Een zaadzakje, een label van de kwekerij of een geschreven plantenetiket vult het gat voor je. Een bloem die je niet kunt terugvoeren op een geschreven naam, blijft uit de salade.
Hoe de bloem gegroeid is, telt net zo zwaar als wat het is. Sla alles over wat met pesticiden is bespoten, en alles wat is gekweekt met verse of niet-gecomposteerde mest. Eet alleen bloemen die je daarvoor zelf hebt gekweekt, of die iemand die je kunt bevragen daarvoor heeft gekweekt. Bloemen langs de weg vallen af. Net als het boeket van de bloemist en de bak kleurige planten bij het tuincentrum, want geen daarvan is als voedsel gekweekt. Zie ze als decoratie en niets meer.
- Name it: Match the plant to a scientific name from a seed packet, a nursery tag, or a written plant label. If in doubt, do not eat it.
- Check how it grew: No pesticides, and no fresh or uncomposted manure in the bed it came from.
- Know the grower: Only flowers you or someone else grew for eating. Nothing from a roadside, a florist, or a display bed.
- Taste a little: Try a small amount before you harvest a large batch of any one flower.
Die laatste stap wordt steeds verkeerd begrepen. Een proefhapje is een smaaktest die je doet voordat je een grote partij van één bloem plukt, en veel eetbare bloemen blijken bitter, zeepachtig of gewoon flauw als je ze proeft. Het vertelt je of je de smaak lekker vindt. Het vertelt je niet of de bloem veilig is. De veiligheidshelft van het herkennen van eetbare bloemen is dan al afgerond, geregeld door de naam en de kweker.
Voeg nieuwe bloemen langzaam aan je eten toe. Eén soort tegelijk, in kleine hoeveelheden, zodat je nooit hoeft te raden welke van vier dingen op je bord je niet beviel. Wie astma, hooikoorts of andere allergieën heeft, eet bloemen de eerste keer met mate, zoals je met elk nieuw voedingsmiddel zou doen, want stuifmeel kan een reactie uitlokken. En kweek ze zelf waar dat kan. Zelf kweken is de beste manier om aan veilige eetbare bloemen te komen, want dan ken je het zaad, het spuitverleden en wat er in de grond ging.
Lees het volledige artikel: Eetbare bloemen: wat je wél eet en wat je overslaat
