Nie. Dowody dotyczące jedzenia sprowadzają się do jednego rodzaju i na nim się kończą. Opuntia, roślina znana ci jako opuncja, jest uprawiana i jedzona jak każde inne warzywo, i to ta jedna roślina dźwiga niemal cały argument za jadalnymi gatunkami kaktusów. Reszta rodziny jest gdzie indziej. Istnieje od 1 750 do 2 000 gatunków kaktusów i prawie żaden nie ma opublikowanych danych o jadalności — ani na tak, ani na nie.
Opuncja w tej żwirowej rabacie była tamtego popołudnia ogołocona do czysta. Fioletowe smugi na kamieniach, górne człony obrane, ślady niedźwiedzia odciśnięte w piasku u podstawy. Rzucały się w oczy także dolne człony, wystrzępione tam, gdzie gryzonie ogryzały włókna. Owoce opuncji jedzą i niedźwiedzie, i ludzie, a tę samą roślinę uprawia się celowo w suchych krajach, gdzie mało co innego się utrzyma.
Ta przepaść między „jedzone" a „zbadane" jest tu całą odpowiedzią. Za uprawą Opuntia stoi tom źródłowy. FAO i ICARDA wydały w 2021 roku książkę złożoną z 17 rozdziałów poświęconą tej roślinie. Opiera się ona na pracy ponad trzydziestu badaczy i ponad dwudziestu instytucji, a rozdziały opisują, jak roślina rośnie i jak rolnicy pracują z tą uprawą. Nic zbliżonego nie istnieje dla reszty rodziny kaktusowatych. Gatunek bez danych o jadalności nie dostaje zaświadczenia o niewinności. To milczenie oznacza, że nikt się temu nie przyjrzał, a twoja lista jadalnych gatunków kaktusów pozostaje tak krótka jak dowody.
Jedna roślina zwróciła na siebie tę uwagę z powodu suchego podłoża. Agencja traktuje uprawę opuncji jako narzędzie bezpieczeństwa żywnościowego i jako obronę przed pustynnieniem. Celem są tereny suche i półsuche, a przede wszystkim region MENA. W Etiopii nazywa się ją jedyną uprawą, na której rolnicy mogą polegać, gdy wszystkie inne są skazane na porażkę. W tych samych trudnych miejscach rosną setki innych gatunków kaktusów i za żadnym z nich nie stoją takie badania.
The areoles on a prickly pear carry glochids, tiny barbed hairs that lodge in skin and irritate it. Pads and fruit need careful handling before any use, and the glochids come off before anything reaches your plate.
Te włoski podchodzą więcej ludzi niż kolce. Duży kolec widzisz i możesz go ominąć. Glochidia odrywają się od członu albo owocu przy najlżejszym dotknięciu, są na tyle drobne, że łatwo je przeoczyć, i wbijają się w skórę oraz ją drażnią. Ktokolwiek sprzedaje człony na targu, ma te haczyki już z głowy za ciebie — to niezły argument, żeby kupować, a nie zbierać.
- Name it first: Do not taste a cactus you cannot identify. The food evidence covers Opuntia, and that evidence does not stretch across the family.
- Clear the barbs: Every pad and every fruit gets its glochids dealt with before you bring the harvest into a kitchen.
- Skip the health claims: This research supports cactus as food and nothing further. Treat any medicinal claim you read as unsupported.
- Buy from a grower or a market instead of stripping wild plants. Illegal collection of live plants and seeds is the most pressing threat to cacti throughout the Americas.
Zbieranie ze stanowisk naturalnych zmienia tu sens dobrej porady. Liczebność kaktusów w obu Amerykach spada bardziej przez wykopywanie roślin przez ludzi niż z jakiejkolwiek innej przyczyny. Wyprawa na zbiory jest więc złym pomysłem. Opuncja we własnym ogrodzie kosztuje cię jeden człon i sezon cierpliwości, a twój człon nie zabiera niczego pustyni, która i tak szybko traci rośliny.
Traktuj więc jeden rodzaj jako jedzenie, a resztę jako dekorację. Za opuncją stoją dekady uprawy i cały tom badań. Przyłóż tę miarkę do dowolnego innego kaktusa, a nie znajdziesz zupełnie nic. Nie próbuj rośliny, której nie potrafisz nazwać, trzymaj listę jadalnych gatunków kaktusów krótką, a te niesprawdzone zostaw w doniczce.
Przeczytaj cały artykuł: Kaktusy łatwo zabić — trudniej odczytać ich sygnały