Podnieś wilgotną deskę z grządki, a szara mgiełka rozpierzchnie się po gnijących resztkach liści pod spodem. Te pyłki to skoczogonki i chcesz je tam mieć. Skoczogonki w ogrodzie żywią się martwą materią roślinną i grzybami, które na niej rosną, czyli robią dokładnie tę pracę, jakiej oczekujesz pod swoimi roślinami. Nie musisz z ich powodu opryskiwać, grabić ani przesuwać ściółki. Skoczogonka ogrodowa może stać się szkodnikiem przy bardzo dużej liczebności, ale to rzadki przypadek, nie norma.
Argumenty za nazwaniem skoczogonek pożytecznymi zaczynają się od jadłospisu. Skoczogonki zjadają rozkładające się rośliny wraz z grzybami i bakteriami, które na nich rosną. Idą też pyłek, glony, porosty, padlina i odchody innych owadów. Podnieś z grządki na wpół rozłożony liść, a trzymasz talerz skoczogonki. Skoczogonka wypasa się na mikroorganizmach z tego liścia w takim samym stopniu jak na samym liściu, a populacja mikroorganizmów wychodzi na tym lepiej, nie gorzej. Coulibaly i współpracownicy przeprowadzili w 2019 roku 60-dniowy laboratoryjny mikrokosmos i zmierzyli całkowity mikrobiologiczny PLFA gleby po dwóch miesiącach. Gleba kontrolna zawierała 627 nmol/g suchej masy, a każdy wariant ze skoczogonkami wypadł wyżej, od 874 do 988.
Głębokość zmienia efekt. W tej samej pracy gatunki powierzchniowe sprzyjały bakteriom Gram-dodatnim, a gatunki głębinowe szły w parze z markerami Gram-ujemnymi. Różne skoczogonki wiążą się z różnymi częściami glebowej sieci troficznej, choć połączenie obu grup nie dało w tym badaniu dodatkowego efektu. Nie rozróżnisz tego okiem i nie musisz.
Skoczogonki w ogrodzie trudno policzyć. Ohio State University Extension podaje liczebność do 100 000 skoczogonek w metrze sześciennym gleby powierzchniowej, czyli wiele milionów na hektar. Prawie całość siedzi w wilgotnej warstwie tuż pod ściółką, dlatego spotykasz skoczogonkę tylko wtedy, gdy coś ruszysz. Skoczogonki rozkładają też w glebie insektycyd DDT, a bardzo niewiele organizmów to potrafi.
Najczęściej spotykasz skoczogonki, gdy coś przesuwasz. Odwróć doniczkę, odgarnij ściółkę albo przesuń deskę po mokrym tygodniu, a powierzchnia na sekundę ożyje. To nie jest inwazja. Patrzysz na wierzch swojej warstwy ściółki przy pracy, a to samo dzieje się pod każdym fragmentem grządki, którego jeszcze nie podniosłeś.
Jeśli prowadzisz kompostownik z dżdżownicami, widziałeś, jak skoczogonki kompostują resztki tuż obok dżdżownic. Skoczogonki rzucają się na wilgotny, na wpół rozłożony materiał i podtrzymują rozkład. Pojemnik pełen skoczogonek to pojemnik, który działa, więc załóż pokrywę i zostaw go w spokoju. Twoje ściółkowane grządki działają tak samo. Im więcej ściółki z liści utrzymasz na powierzchni, tym więcej skoczogonek zjawi się, żeby ją zjeść.
Zostaw je w spokoju. Skoczogonki w ogrodzie należą do najliczniejszych glebowych rozkładających organizmów na twoich grządkach i nic ze sklepu ogrodniczego nie wykona za nie tej pracy. Wytępienie populacji skoczogonek kosztuje cię pieniądze i pozbawia cię zwierząt, które zamieniają ściółkę z liści w pokarm dla korzeni. Szara chmura pod ściółką to znak, że ściółka jest zjadana, a właśnie po to ją rozłożyłeś.
The garden springtail, Bourletiella hortensis, puts up with drier ground than its relatives. In very large numbers it can be a garden pest. That is the one time a springtail population in your bed is worth a second look.
Możesz więc odpowiedzieć „tak” dla niemal każdego ogrodu, jaki prowadzisz. Odwróć deskę z powrotem i pozwól skoczogonkom robić swoje.
Przeczytaj cały artykuł: Skoczogonki: nieszkodliwe stworzenia, prawdziwy sygnał wilgoci
