Sierplant · Papaveraceae
Oosterse papaver
Papaver orientale
Geef hem volle zon en scherpe drainage, en de Oosterse papaver bedankt je elk voorjaar met enorme, zijdeachtige bloemen.
Volle zon
Elke 7–14 dagen
tot -40°C
60–90 cm
Overzicht
Heb je ruimte voor maar één blikvanger, dan is de Oosterse papaver een prachtige en vergevingsgezinde keuze. Hij wordt vooral geteeld om zijn enorme, crêpepapieren bloemen in scharlaken, oranje, pruim en karmozijn die laat in de lente opengaan. Elke bloem houdt maar een paar dagen stand, maar een kluit in volle bloei is een van de stoutmoedigste, vrolijkste zichten die een tuin kan bieden. Sterker nog, hij komt jaar na jaar weer terug vanuit een diepe, vlezige penwortel en doorstaat moeiteloos winters tot -40°C.
Er is één eigenaardigheid om te kennen voor het planten, en daar hoef je niet bang voor te zijn. Zodra de bloemen uitgebloeid zijn, gaat de hele plant een zomerrust in, verkleuren en vervagen de bladeren, en blijft de plek stil tot vers loof in de herfst terugkeert. Die pauze is volkomen normaal en nooit een teken dat je iets fout hebt gedaan. Het helpt alleen om te bepalen waar je de plant zet en wat je ernaast kweekt.
Het mooiste is dat papavers weinig meer vragen dan zon en goede drainage. Zodra een kluit is aangeslagen, schudt hij droogte moeiteloos van zich af en heeft hij eigenlijk liever dat je hem met rust laat dan dat je erover bezorgd bent, zeker met de gieter. Plant hem doordacht, doe dan een stap terug, en hij overleeft met gemak de meeste vaste planten om hem heen.
Verzorging
De korte versie: volle zon en scherpe, goed doorlatende grond, water gegeven alleen als de bovenste helft is opgedroogd. Een lichte voorjaarsvoeding is ruim voldoende, de plant verdwijnt in de hoogzomer stilletjes uit het zicht, en verder kun je de diepe penwortel gewoon met rust laten.
Licht
Geef een Oosterse papaver volle zon voor de mooiste bloei, al accepteert hij ook graag een vleugje halfschaduw. Hoe meer direct licht hij opvangt, hoe steviger zijn stengels staan en hoe rijker zijn bloei.
Water
Laat de bovenste helft van de grond opdrogen tussen de beurten door, wat in de praktijk meestal betekent dat je maar elke 7 tot 14 dagen water geeft. Zodra hij is aangeslagen, doorstaat hij droogte prachtig, en drassige grond is de zekerste manier om de penwortel te laten rotten, dus rustig aan. Tijdens zijn zomerrust heeft hij vrijwel helemaal geen water nodig.
Bodem
Zet hem in goed doorlatende leem of zandgrond, wat hier veel belangrijker is dan rijke vruchtbaarheid. Hij is ontspannen over een brede pH-band, ergens tussen 6,0 en 8,0, maar hij vergeeft een zware, natte plek écht niet.
Temperatuur
Dit is een echt winterharde vaste plant, op zijn gemak van -40°C tot 30°C. Zijn diepe penwortel brengt hem veilig door strenge winters, zonder enige bescherming nodig.
Luchtvochtigheid
Gewone buitenluchtvochtigheid is alles wat hij vraagt, dus er is geen getal om na te jagen. Goede drainage en luchtstroming doen veel meer goed dan enig vocht in de lucht.
Bemesting
Eén enkele voorjaarsvoeding is alles wat hij nodig heeft, of dat nu een gebalanceerde universele meststof is of een geruststellende laag compost. Zodra hij zijn zomerrust ingaat, kun je het voeden helemaal laten schieten.
Snoeien
Verwijder uitgebloeide bloemen, en snoei het vergelende loof terug zodra de plant in zomerrust valt. Vers basaal blad komt in de herfst weer op, dus die gesnoeide kluit rust alleen maar en is nooit voorgoed weg.
Verpotten
Oosterse papavers houden niet van verstoring en worden zelden verplaatst of gedeeld, wat het leven eerlijk gezegd makkelijker maakt. Vermindert de bloei en oogt de kluit overvol en moe, dan is dat gewoon zijn manier om je te vertellen dat hij zijn plek ontgroeid is.
Formaat & plantafstand
Planten worden 60 tot 90 cm hoog met een spreiding van 15 tot 60 cm. Geef elke kluit comfortabele ruimte om te wortelen, want hij wordt liever niet later nog eens opgetild.
Wanneer planten
Oosterse papavers houden een zacht voorjaarsritme aan, en dat is makkelijk te volgen. Zet ze uit in de lente of herfst, kijk uit naar de grote bloemen laat in de lente en vroeg in de zomer, en laat ze daarna wegzakken in hun rust door de hitte van het jaar.
Gebruikelijke maanden voor een gematigd klimaat: begin eerder in warme zones, later waar voorjaarsvorst lang aanhoudt.
- Zaaien: Eind winter tot begin lente
- Planten: Lente of herfst
- Oogsten: Eind lente tot begin zomer
Winterhardheid
Temperatuur: tot -40°C
Problemen oplossen
Goed nieuws voor een beginnende tuinier: Oosterse papavers zijn taai, dus echte problemen zijn zeldzaam en komen meestal neer op maar één van twee dingen, grond die te veel water vasthoudt of de natuurlijke terugval in de hoogzomer die nieuwe tuiniers verrast. Kijk hieronder wat je ziet voordat je naar een oplossing grijpt, en je lost het makkelijk op.
Verwelkende plant met een verzwarte kroon en instorting
Wees gerust, want een verwelkende plant met een donkere, inzakkende kroon wijst op wortelrot, en de oorzaak is vrijwel altijd grond die te lang te nat is gebleven. Til je de plant voorzichtig op, dan vind je waarschijnlijk zachte, donkere, zuur ruikende wortels bij de vlezige penwortel. Je kunt dit keren: geef veel minder vaak water, meng zand of grind door het bed om de drainage te verbeteren, en verplaats de plant naar een verhoogde, drogere plek als de grond nat blijft staan.
Oplossing:
- Verbeter de drainage door zand of grind door de grond te mengen
- Geef minder water en vermijd natte plekken
- Verplaats of herplant op een verhoogde, goed doorlatende plek
Loof vergeelt en sterft af, met een gat in de hoogzomer
Maak je alsjeblieft geen zorgen als dit gebeurt, want het is simpelweg zomerrust en helemaal geen ziekte, en het keert elk jaar terug zodra de bloemen zijn uitgebloeid. De bladeren vervagen, de kluit verdwijnt uit het zicht, en zacht nieuw basaal loof komt in de herfst weer op. Knip de vermoeide bladeren gewoon weg, en zet een later opkomende vriend zoals sluierhoed of Boltonia in de buurt, zodat de border nooit leeg hoeft te ogen.
Oplossing:
- Knip het verdorde loof weg
- Plant later ontwikkelende vaste planten ertussen om de leegte op te vullen
Giftigheid
Eén eerlijke waarschuwing om iedereen veilig te houden: dit is door en door een giftige plant. Elk deel bevat isochinolinealkaloïden in zijn melkachtige sap, en kauwen op de bladeren, stengels of zaaddozen kan huisdieren, vee en mensen suf en ziek maken. Houd katten, honden, paarden en grazende dieren erbij vandaan, laat kinderen niet bij de bloemen of zaaddozen komen, en was je handen na het snijden van stengels, dan kun je er met een gerust hart van genieten.
Giftig voor
Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels · Mensen
Katten Giftig
Knabbelt een kat aan de bladeren of het sap, dan kan hij slaperig en wat onvast op zijn poten worden, zijn eetlust verliezen en zich misselijk voelen. Een heel grote mondvol kan hem in een zware slaap brengen waaruit hij moeilijk wakker te krijgen is, dus houd de plant buiten bereik en je hebt nergens zorgen over.
Honden Giftig
Houd bij een hond een vriendelijk oog op slaperigheid, een wankele tred, kwijlen en een overgeslagen maaltijd. De alkaloïden in het sap werken in op het zenuwstelsel, dus een grote mondvol kan een hond zorgwekkend traag maken, precies waarom hem ervan weghouden zo de moeite waard is.
Paarden Giftig
Een paard dat bij het loof of snoeisel kan, wordt meestal stil en slaperig met een onrustige maag. Het vriendelijkste is om papaver goed buiten bereik te houden en ver van alles wat ze begrazen.
Konijnen Giftig
Diezelfde alkaloïden maken elk deel van de plant onveilig voor konijnen, dus het is het beste dat ze er nooit van proeven. Houd de bladeren buiten knabbelbereik en berg snoeisel op, weg van het hok.
Vee Giftig
Rundvee, schapen en geiten kunnen slaperig en ziek worden van het loof, dus de veilige weg is om ze met een hek weg te houden van elke aanplant en snoeisel nooit in een weiland te laten belanden.
Vogels Let op
De giftige alkaloïden reiken door de hele plant, dus behandel het als verboden terrein voor huisvogels en bied ze simpelweg geen enkel deel ervan aan.
Mensen Let op
Geen enkel deel van een Oosterse papaver is voedsel, en het eten ervan kan iemand ziek maken. Houd kinderen uit de buurt van de mooie bloemen en zaaddozen, en was je handen na het hanteren van het melkachtige sap, dan komt alles goed.
Houd snijstengels en snoeiafval weg van huisdieren en grazende dieren; was je handen na het hanteren van het melkachtige sap.
Noodnummers
Nederland
Alarmnummer (spoed): 112
België
Antigifcentrum: 070 245 245
Variëteiten
De meeste Oosterse papavers die je tegenkomt zijn benoemde cultivars, gekozen om hun bloemkleur en hoogte. Dit zijn de exemplaren die je het vaakst zult tegenkomen, en elk heeft zijn eigen charme.
Beauty of Livermere
Een van de hogere keuzes op 60 tot 90 cm, met diep karmozijnrode bloemen die zichzelf gewillig uitzaaien, zodat je er zelfs meer van uit zaad kunt kweken.
Patty's Plum
Deze wint harten met zijn zachte, dofpaarse pruimkleurige bloemen op stengels van ongeveer 60 tot 75 cm hoog.
Allegro
Een vriendelijke, compacte optie van 30 tot 45 cm, met felle oranjescharlaken bloemen die perfect zijn voor de voorkant van een border.
Turkenlouis
Hij brengt wat drama met gefranjerde, geveerde scharlaken-oranje bloemblaadjes op stengels van 60 tot 90 cm hoog.
Combinatieplanten
Plant naast
Sluierhoed (Gypsophila paniculata): Zijn uitwaaierende vorm breidt later in de zomer uit en vult het gat dat ontstaat wanneer het papaverblad afsterft.
Boltonia (Boltonia asteroides): Bloeit in de late zomer en het vroege najaar en maskeert het gat dat de rustende papaver achterlaat.
Zo vermeerder je
Je kunt meer Oosterse papavers maken door een gevestigde kluit te splitsen of fris te beginnen met zaad, en hoewel geen van beide snel resultaat geeft, liggen ze allebei ruim binnen je bereik.
ScheurenGemiddeld
Herfst, ongeveer vier tot zes weken voordat de grond bevriest · 4 tot 6 weken om te wortelen voor de vorst; volledig gevestigd het volgende seizoen
Wees hier niet nerveus over: til de vlezige wortels in de herfst op en splits ze voorzichtig, streef naar vier tot zes weken voordat de grond bevriest, zodat elk stuk tijd heeft om aan te slaan voor de winter. De delingen hebben dat seizoen nodig om te wortelen, en belonen je dan het jaar erop met een mooie bloei, dus een beetje geduld betaalt zich prachtig uit.
ZaadGemiddeld
Laat in de winter tot vroeg in de lente, of buiten zaaien in de herfst · Eén tot twee seizoenen om bloeigrootte te bereiken
Zaai laat in de winter tot vroeg in de lente, of strooi het zaad in de herfst buiten uit, en druk het gewoon op het oppervlak in plaats van het te bedekken, want papaverzaad heeft licht nodig om te ontwaken. Geef het rustig, onverhaaste tijd, want een zaailing heeft één tot twee seizoenen nodig om bloeigrootte te bereiken, en sommige cultivars zaaien zich graag vanzelf uit zodra ze zich thuis voelen.
Mythes
Oosterse papavers zijn de opiumpapaver en zijn illegaal om te kweken.
Je kunt gerust zijn, want opium komt van Papaver somniferum, een compleet andere soort. Papaver orientale is een gewone sierlijke vaste plant, al generaties lang welkom in tuinen, en is simpelweg niet de opiumpapaver.