Struik · Rosaceae
Bodembedekkende roos
Rosa
Geef haar volle zon en een beetje ademruimte, en een bodembedekkende roos bedekt de grond in bloei van het voorjaar tot aan de eerste vorst.
Volle zon
Elke 3–7 dagen
tot -29°C
30–90 cm
Overzicht
Een bodembedekkende roos is een echte roos, simpelweg gekweekt om laag en breed uit te waaieren in plaats van de hoogte in te gaan, en dat maakt haar een heerlijk vergevingsgezinde plek om te beginnen. Ze behoort tot het geslacht Rosa in de rozenfamilie, en in plaats van de veeleisende verzorging die een theehybride wil, biedt ze een taaie, uitwaaierende groeiwijze die netjes over een border of talud aaneengroeit. De meeste blijven onder 90 cm hoog terwijl ze veel breder uitwaaieren, dus al een paar planten bedekken een verrassend grote oppervlakte.
Het echte genot zit in de bloei. Deze rozen bloeien in golven van laat in het voorjaar tot aan de vorst, vaak zonder dat je ooit hoeft te snoeien van uitgebloeide bloemen, en de betere rassen trotseren de bladziektes die hun hogere verwanten teisteren. Dat maakt ze een geruststellende keuze voor taluds, borders en elke plek waar je graag standvastige kleur wilt zonder een wekelijkse klus erbij.
Ze horen zowat bij de meest vergevingsgezinde rozen die je kunt kweken, en ja, kleine foutjes zijn makkelijk recht te zetten. Geef ze volle zon met vrij bewegende lucht rond de takken, houd water bij de bladeren vandaan, en ze bedanken je met een lange, royale show. Stop je ze in plaats daarvan in vochtige schaduw, dan nodig je gewoon zwartvlekkenziekte en meeldauw uit, wat een te herstellen misstap is, geen ramp.
Verzorging
De korte versie: geef haar volle zon, vruchtbare en goed doorlatende grond, ongeveer twee keer per week een diepe slok water bij de voet in plaats van over de bladeren, een lichte snoeibeurt laat in de winter, en genoeg ruimte zodat lucht tussen de takken door kan.
Licht
Geef een bodembedekkende roos volle zon, minstens zes uur per dag, en ze beloont je met de rijkste bloei en het gezondste blad. Ze redt zich ook in halfzon of lichte schaduw, maar de bloei dunt dan uit en vochtig, beschaduwd blad begint ziektes uit te nodigen.
Water
Geef haar diep en regelmatig water, ruwweg twee keer per week afhankelijk van je grond en het weer, en probeer dit 's ochtends te doen. Richt het water recht op de voet, want natte bladeren zijn precies hoe zwartvlekkenziekte en meeldauw beginnen.
Bodem
Plant haar in vruchtbare, goed doorlatende grond verrijkt met flink wat organisch materiaal. Gelukkig zijn deze rozen ontspannen over de pH en verdragen ze alles van zuur tot neutraal, met een bereik van 6,0 tot 7,0 dat ze goed bevalt.
Temperatuur
Bodembedekkende rozen zijn heerlijk taai over een brede spanwijdte, winterhard van ongeveer -29°C tot 38°C. Die winterhardheid is wat ze veilig door de winter draagt in zones 5 tot 9, met heel weinig hulp van jou.
Luchtvochtigheid
Gewone buitenluchtvochtigheid is niets om over te tobben, dus er is geen cijfer om achteraan te jagen. Bewegende lucht telt veel meer dan het vochtigheidsniveau, want stilstaande, dicht opeengepakte lucht rond de takken is wat bladziektes de kans geeft zich te vestigen.
Bemesting
Voer met een langzaam vrijkomende stikstofmeststof in het voorjaar en opnieuw in de herfst, in totaal ongeveer 0,5 kg stikstof per 100 vierkante meter verdeeld over die twee beurten.
Snoeien
Je kunt het zware, precieze snoeiwerk dat een theehybride vraagt, overslaan, wat een hele opluchting is. Scheer of vorm licht laat in de winter tot vroeg in het voorjaar voor een voller, bosachtiger plant, knip dode of zieke takken weg, en geef de oudste stengels elke 2 tot 3 jaar een steviger verjongingssnoei om ze levendig te houden.
Verpotten
Bodembedekkende rozen leven in de volle grond als landschapsstruiken en staan zelden in een pot. Houd je er toch een in een container, verpot haar dan zodra je ziet dat de wortels rondcirkelen of uit de drainagegaten piepen.
Formaat & plantafstand
Planten worden ongeveer 30 tot 90 cm hoog en waaieren breder uit dan ze hoog staan, zo'n 60 tot 120 cm breed. Geef elke plant volop ruimte om te vullen, zodat de lucht vrij kan bewegen en de bladeren droog blijven.
Wanneer planten
Bodembedekkende rozen zijn winterhard in zones 5 tot 9 en vestigen zich voor jaren zodra ze wortelen. Zet ze in het voorjaar buiten na de laatste vorst, geef ze laat in de winter een lichte snoeibeurt zodra ze ontwaken, en geniet dan gewoon van de bloei die doorgaat van laat in het voorjaar tot de vorst.
Gebruikelijke maanden voor een gematigd klimaat: begin eerder in warme zones, later waar voorjaarsvorst lang aanhoudt.
- Planten: lente na de laatste vorst
- Oogsten: Continue bloei van late lente of vroege zomer tot herfst (mei tot de vorst)
Winterhardheid
Temperatuur: tot -29°C
Problemen oplossen
De meeste hobbels bij een bodembedekkende roos tonen zich op de bladeren, en zijn meestal terug te voeren op vochtig blad of dicht op elkaar staande, stilstaande lucht. Zie je de vroege signalen, dan houdt een snelle opruimbeurt een kleine zorg tegen om uit te groeien tot een groot probleem. Zoek hieronder wat overeenkomt, en grijp in terwijl het nog verschil maakt.
Vreemd doornige rode scheuten in misvormde clusters
Dit is het moeilijke bericht, dus hier komt het maar rustig: rozenrozetziekte is een virus dat wordt overgebracht door piepkleine roestmijten, en een plant die het heeft, is niet te redden. De verraderlijke tekenen zijn snel opschietende rode scheuten die veel te snel groeien, een wirwar van extra doorns, en verwrongen heksenbezemclusters die nooit meer recht groeien. Licht de hele plant op, wortels inbegrepen, verzegel haar in een zak voor het restafval in plaats van de compost, en ruim wilde veelbloemige rozen in de buurt op die de ziekte blijven doorgeven.
Oplossing:
- Verwijder en vernietig aangetaste planten direct, inclusief de wortels
- Composteer aangetast materiaal niet
- Vervang door resistente planten en vermijd het planten van rozen meteen op dezelfde plek
Donkere bladvlekken met een gele rand
Haal even adem, want zwartvlekkenziekte is een veelvoorkomende schimmel en je plant kan herstellen. Ze zet zich vast wanneer bladeren vochtig blijven en de lucht eromheen stilstaat, begint onderin en verkleurt bladeren geel voordat ze vallen. Verwijder de gevlekte bladeren, ruim wat gevallen is op, en geef je roos 's ochtends een slok water bij de wortels, zodat het blad snel droogt.
Oplossing:
- Verwijder en gooi aangetast blad en gevallen resten weg
- Vermijd water geven van bovenaf en geef 's ochtends water bij de voet
- Verbeter de luchtcirculatie en gebruik indien nodig een fungicide in vochtige klimaten
Een bleek, poederachtig laagje op bladeren en knoppen
Dat krijtachtige, talkachtige laagje is echte meeldauw, en het legt zich over bladeren en scheuttoppen terwijl het de malse nieuwe groei doet krullen. Het houdt van planten die dicht op elkaar en beschaduwd staan, waar de lucht zelden beweegt, dus laat je er niet door ontmoedigen als het opduikt. Open de plant met een lichte snoei, ga zuinig om met stikstof zodat de groei stevig blijft, en grijp alleen naar een fungicide als het blijft uitbreiden.
Oplossing:
- Snoei om de luchtcirculatie te verbeteren
- Vermijd overmatige stikstof die zachte groei aanjaagt
- Gebruik bij ernstige aantasting een passend fungicide
Piepkleine zachte insecten die zich verzamelen op verse scheuten
Die kleine clusters zijn bladluizen, en ze houden van de malste knoppen en scheuttoppen, waar ze het sap opzuigen. Ze laten een plakkerige honingdauw achter die roetdauw kan aantrekken en de nieuwe groei kan doen verkrommen, maar dit is makkelijk aan te pakken. Spoel ze weg met een krachtige waterstraal, grijp naar insecticidezeep als er nog een paar achterblijven, en verwelkom de lieveheersbeestjes die komen helpen om het karwei af te maken.
Oplossing:
- Bespuit de planten met een krachtige waterstraal om bladluizen los te spoelen
- Gebruik insecticidezeep bij grote aantallen
- Moedig natuurlijke vijanden zoals lieveheersbeestjes aan
Giftigheid
Hier is wat echte geruststelling voor huisdiereigenaren en ouders: echte rozen zijn niet giftig voor katten, honden, paarden en mensen, dus een aangeknaagd blad of een gestolen bloemblad richt geen chemische schade aan. Het enige waar je op moet letten, is mechanisch. De doorns kunnen krassen of prikken, dus draag handschoenen tijdens het snoeien en houd de takken uit de buurt van plekken waar huisdieren en kinderen langs kunnen strijken.
Veilig voor
Mensen · Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels
Katten Geen
Over een nieuwsgierige kat kun je gerust zijn, want een echte roos vergiftigt haar niet, ook al wordt er aan een blad of bloemblad geknabbeld. Het enige om op te letten zijn de doorns, want een kat kan haar neus of pootjes krabben bij het verkennen van de takken.
Honden Geen
Een hond mag gerust op een blad of bloem kauwen zonder dat je je zorgen hoeft te maken over vergiftiging. Houd alleen een zacht oogje op krasjes, want een doorn kan een neus of voetzooltje prikken.
Paarden Geen
Een grazend paard loopt geen chemisch gevaar door een roos, dus je hoeft niet te tobben over een nieuwsgierige hap. De scherpe takken zijn het enige waar je rekening mee moet houden, dus plaats de aanplant zo dat een paard niet tegen de doorns aan leunt.
Konijnen Geen
Laat konijnen gerust knabbelen aan bladeren en stengels, want er is voor hen helemaal geen vergiftigingsrisico. De doorns zijn het enige gevaar om rekening mee te houden bij zulke kleine, gevoelige diertjes.
Vee Geen
Runderen, geiten en schapen kunnen met vertrouwen van het blad grazen, want niets in een echte roos zal ze schaden. De doornige takken zijn de enige zorg, en zelfs dan is het niet meer dan een schrammetje.
Vogels Geen
Vogels hebben niets te vrezen van de bladeren, bloemblaadjes of bottels, dus dit is een vriendelijke plant om in hun buurt te hebben. Sterker nog, de dichte, doornige takken bieden kleine vogels welkome beschutting en een veilig plekje om te zitten.
Mensen Geen
Je kunt veilig genieten van rozenblaadjes en bottels, en de bottels zijn zelfs een bekende bron van vitamine C. De doorns zijn het enige om rekening mee te houden, dus trek handschoenen aan wanneer je de takken snoeit of hanteert.
Doorns en stekels kunnen krassen of prikwonden veroorzaken; draag handschoenen bij het snoeien of hanteren, en plaats de planten waar huisdieren en kinderen niet tegen de takken aan zullen strijken.
Variëteiten
Bodembedekkende rozen zijn er in een handvol geliefde series en met naam bekende planten, elk gekweekt voor een iets andere grootte, kleur of winterhardheid. Dit zijn de rozen die je het meest waarschijnlijk bij de kweker tegenkomt.
Flower Carpet-serie
Je zult dol zijn op hoe deze lage, rankende roos ongeveer 60 tot 90 cm hoog en 90 tot 120 cm breed wordt en blijft bloeien boven glanzend, ziekteresistent blad, zonder dat je ooit hoeft te snoeien van uitgebloeide bloemen.
Drift-serie
Deze geeft je de taaiheid van een bodembedekker in een kleine, nette, bolvormige vorm die laag en netjes blijft.
Red Meidiland
Heb je een talud of een onderhoudsarm hoekje te vullen, dan verdient deze krachtige, ziekteresistente roos haar plek met liefde.
Ralph's Creeper
Deze uitwaaierende bodembedekkende roos beloont je met felle oranjerode bloemen die vlak bij de grond gedragen worden.
Zo vermeerder je
Je kunt meer bodembedekkende rozen kweken uit de planten die je al hebt, en dat is echt goed te doen, of je nu een stek beworstelt of een lage tak rechtstreeks de grond in leidt.
StengelstekkenGemiddeld
Groene stekken laat in het voorjaar tot in de zomer, of houtige stekken in de herfst · Enkele weken tot een paar maanden om te wortelen
Je kunt nieuwe planten kweken uit gezonde groei van dit seizoen, door groene stekken te nemen van laat in het voorjaar tot in de zomer of houtige stekken in de herfst, en ze enkele weken tot een paar maanden de tijd te geven om te wortelen. Eén vriendelijke waarschuwing voordat je iets verkoopt: veel met naam bekende bodembedekkende rozen zijn gepatenteerd, dus het is niet legaal om ze voor wederverkoop te vermeerderen.
AfleggenMakkelijk
Voorjaar tot zomer · Één groeiseizoen
Afleggen kan hier bijna niet makkelijker, want die lage, uitwaaierende takken wortelen helemaal vanzelf waar ze op vochtige grond terechtkomen. Zet een tak in het voorjaar of de zomer vast, stop een stuk ervan onder de grond, en laat het een volledig groeiseizoen wortelen voordat je de nieuwe plant losknipt.
Mythes
Rozen zijn giftig voor honden en katten en horen niet geplant te worden waar huisdieren rondlopen.
Deze zorg kun je laten varen, want echte rozen uit het geslacht Rosa zijn volgens de ASPCA niet giftig voor katten, honden en paarden, dus een aangeknaagd blad of bloemblad vergiftigt een huisdier niet. Wat echt prikt, is een doorn, niet de plant zelf. Blijf wel alert op look-alikes, want zoiets als de woestijnroos draagt 'roos' in de naam maar is een compleet andere, mogelijk giftige plant.
Alle rozen hebben jaarlijks zwaar, ingewikkeld snoeiwerk nodig, precies bij de juiste knoppen.
Bodembedekkende en landschapsrozen besparen je al dat nauwkeurige knoppenwerk, dus je kunt gerust ademhalen. Een lichte scheerbeurt en het verwijderen van dode of zieke takken is werkelijk alles wat ze vragen, een wereld van verschil met het zware, precieze snoeiwerk dat een theehybride wil.