Krzew · Rosaceae
Róża okrywowa
Rosa
Zapewnij jej pełne słońce i odrobinę przestrzeni, a róża okrywowa pokryje ziemię kwiatami od wiosny aż do przymrozków.
Pełne słońce
Co 3–7 dni
do -29°C
30–90 cm
Przegląd
Róża okrywowa to prawdziwa róża, po prostu wyhodowana tak, by rozkładać się nisko i szeroko zamiast piąć się w górę, co czyni ją wspaniale wybaczającym miejscem na start. Należy do rodzaju Rosa w rodzinie różowatych, a zamiast wymagającej pielęgnacji, jakiej potrzebuje róża wielkokwiatowa, oferuje wytrzymały, rozkładający się pokrój, który schludnie okrywa rabatę lub zbocze. Większość pozostaje poniżej 90 cm wysokości, rozprzestrzeniając się dużo szerzej, więc zaledwie kilka roślin pokrywa zaskakująco dużą powierzchnię.
Prawdziwą radością jest kwitnienie. Te róże kwitną falami od późnej wiosny aż do przymrozków, często bez żadnego usuwania przekwitłych kwiatów, a lepsze odmiany odpierają choroby liści, które dokuczają ich wyższym krewnym. To sprawia, że są ukojącym wyborem na skarpy, rabaty i każde miejsce, gdzie chcesz stałego koloru bez zapisywania się na cotygodniowy obowiązek.
To chyba najbardziej wybaczająca róża, jaką możesz uprawiać, a drobne błędy naprawdę łatwo naprawić. Zapewnij im pełne słońce ze swobodnym przepływem powietrza wokół pędów, trzymaj wodę z dala od liści, a odwdzięczą się długim, hojnym pokazem. Umieść je za to w wilgotnym cieniu, a po prostu zaprosisz czarną plamistość i mączniaka, co jest błędem do naprawienia, a nie katastrofą.
Pielęgnacja
W skrócie: zapewnij pełne słońce, żyzną i dobrze przepuszczalną glebę, głęboki podlew mniej więcej dwa razy w tygodniu przy nasadzie zamiast po liściach, lekkie przycięcie późną zimą i dość miejsca, by powietrze swobodnie przenikało między pędami.
Światło
Zapewnij róży okrywowej pełne słońce, co najmniej sześć godzin dziennie, a odwdzięczy ci się najobfitszym kwitnieniem i najzdrowszymi liśćmi. Poradzi sobie też w częściowym słońcu lub lekkim cieniu, ale kwitnienie zrzednie, a wilgotne, zacienione liście zaczną zapraszać choroby.
Podlewanie
Podlewaj głęboko i regularnie, mniej więcej dwa razy w tygodniu, zależnie od gleby i pogody, i staraj się robić to rano. Kieruj wodę wprost do nasady, bo mokre liście to dokładnie to, od czego zaczyna się czarna plamistość i mączniak.
Podłoże
Sadź ją w żyznej, dobrze przepuszczalnej glebie wzbogaconej dużą ilością materii organicznej. Na szczęście te róże są niewymagające co do odczynu i znoszą wszystko od kwaśnego po obojętny, przy czym zakres 6,0 do 7,0 odpowiada im najlepiej.
Temperatura
Róże okrywowe są wspaniale wytrzymałe w szerokim zakresie temperatur, mrozoodporne mniej więcej od -29°C do 38°C. To właśnie ta odporność na mróz bezpiecznie przeprowadza je przez zimę w strefach od 5 do 9, przy bardzo niewielkiej pomocy z twojej strony.
Wilgotność
Zwykła wilgotność powietrza na zewnątrz nie wymaga żadnej troski, więc nie ma tu liczby do pilnowania. O wiele ważniejszy jest ruch powietrza niż poziom wilgoci, bo to nieruchome, stłoczone powietrze wokół pędów pozwala chorobom liści się zadomowić.
Nawożenie
Nawoź nawozem azotowym o spowolnionym uwalnianiu wiosną i ponownie jesienią, w ilości około pół kilograma azotu na 100 m², rozłożonej na te dwa zabiegi. Delikatne, systematyczne nawożenie utrzymuje kwitnienie bez wywoływania miękkiego, soczystego przyrostu, który przyciąga mszyce.
Przycinanie
Możesz pominąć ciężkie, precyzyjne przycinanie, jakiego wymaga róża wielkokwiatowa, co jest prawdziwą ulgą. Lekko przytnij lub uformuj ją późną zimą lub wczesną wiosną, aby uzyskać pełniejszą, bardziej krzaczastą roślinę, wytnij wszelkie martwe lub chore pędy, a najstarszym łodygom daj co 2 do 3 lat mocniejsze cięcie odmładzające, by pozostały żywotne.
Przesadzanie
Róże okrywowe żyją w gruncie jako krzewy krajobrazowe i rzadko siedzą w doniczce. Jeśli jednak trzymasz taką w pojemniku, przesadź ją, gdy zauważysz korzenie krążące wewnątrz lub wychodzące przez otwory drenażowe.
Rozmiar i rozstawa
Rośliny osiągają około 30 do 90 cm wysokości i rozpościerają się szerzej, niż stoją, mniej więcej 60 do 120 cm. Zostaw każdej dość miejsca, by mogła się rozrosnąć, tak by powietrze swobodnie krążyło, a liście pozostawały suche.
Kiedy sadzić
Róże okrywowe są mrozoodporne w strefach od 5 do 9 i po ukorzenieniu żyją latami. Sadź je wiosną po ostatnim przymrozku, przytnij lekko późną zimą, gdy się budzą, a potem po prostu ciesz się kwitnieniem, które trwa od późnej wiosny aż do przymrozków.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: wiosną po ostatnim przymrozku
- Zbiory: Ciągłe kwitnienie od późnej wiosny lub wczesnego lata do jesieni (maj do przymrozku)
Mrozoodporność
Temperatura: do -29°C
Rozwiązywanie problemów
Większość problemów z różą okrywową pojawia się na liściach i zwykle wynika z wilgotnego listowia oraz nieruchomego, stłoczonego powietrza. Zauważ wczesne oznaki, a szybkie uporządkowanie nie pozwoli drobnemu zmartwieniu urosnąć w poważny problem. Znajdź poniżej to, co pasuje do sytuacji, i działaj, póki jeszcze ma to znaczenie.
Dziwnie kolczaste, czerwone pędy w zdeformowanych skupiskach
To trudna wiadomość, więc powiem ją łagodnie: choroba różanej rozety to wirus przenoszony przez maleńkie roztocze szpeciele, a rośliny, które go dostały, nie da się już uratować. Charakterystyczne oznaki to szybko wystrzelające czerwone pędy, gęstwina dodatkowych kolców i powykrzywiane skupiska typu 'miotła czarownicy', które nigdy się nie prostują. Wykop całą roślinę razem z korzeniami, zamknij ją w worku na śmieci zamiast na kompost, i usuń w pobliżu wszelkie dzikie róże wielokwiatowe, które wciąż przenoszą tę chorobę dalej.
Rozwiązanie:
- Niezwłocznie usuń i zniszcz zainfekowane rośliny, łącznie z korzeniami
- Nie kompostuj zainfekowanego materiału
- Zastąp odpornymi roślinami i unikaj sadzenia róż w tym samym miejscu od razu
Ciemne plamy na liściach obrębione żółcią
Odetchnij, bo czarna plamistość róży to pospolity grzyb, a twoja roślina może się z tego otrząsnąć. Zadomawia się, gdy liście pozostają wilgotne, a powietrze wokół nich stoi w miejscu, zaczynając od dołu i żółknąc, zanim opadną. Zbierz splamione liście, posprzątaj wszystko, co opadło, i podlewaj różę rano przy korzeniach, aby liście szybko wysychały.
Rozwiązanie:
- Usuń i wyrzuć zainfekowane liście oraz opadłe resztki
- Unikaj podlewania z góry i podlewaj rano przy nasadzie
- Popraw cyrkulację powietrza i w razie potrzeby zastosuj fungicyd w wilgotnym klimacie
Blady, mączysty nalot na liściach i pąkach
Ten kredowy, przypominający talk nalot to mączniak prawdziwy, który osadza się na liściach i wierzchołkach pędów, skręcając delikatny młody przyrost. Lubi rośliny stłoczone i zacienione, gdzie powietrze rzadko się porusza, więc nie zniechęcaj się, jeśli się pojawi. Rozświetl roślinę delikatnym przycięciem, ogranicz azot, aby przyrost pozostał jędrny, i sięgnij po fungicyd tylko, jeśli choroba wciąż się rozprzestrzenia.
Rozwiązanie:
- Przytnij, aby poprawić cyrkulację powietrza
- Unikaj nadmiaru azotu, który pobudza miękki przyrost
- W poważnych przypadkach zastosuj odpowiedni fungicyd
Drobne, miękkie owady gromadzące się na świeżych pędach
Te małe skupiska to mszyce, które uwielbiają najmiększe pąki i wierzchołki pędów, gdzie wysysają sok. Zostawiają lepką spadź, która może wywołać czarną plaśń i wykrzywić młody przyrost, ale z tym problemem łatwo sobie poradzić. Zmyj je mocnym strumieniem wody, sięgnij po mydło owadobójcze, jeśli kilka się ostanie, i witaj biedronki, które przyjdą dokończyć za ciebie robotę.
Rozwiązanie:
- Spryskaj rośliny mocnym strumieniem wody, aby zmyć mszyce
- Zastosuj mydło owadobójcze przy dużej populacji
- Zachęcaj naturalnych wrogów, takich jak biedronki
Toksyczność
Oto prawdziwa otucha dla właścicieli zwierząt i rodziców: prawdziwe róże są nietoksyczne dla kotów, psów, koni i ludzi, więc nadgryziony liść czy skradziony płatek nie wyrządzą żadnej chemicznej szkody. Jedyne, na co warto uważać, to zagrożenie mechaniczne. Kolce mogą zadrapać lub ukłuć, więc noś rękawice podczas przycinania i trzymaj pędy tam, gdzie zwierzęta domowe i dzieci się o nie nie otrą.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Możesz się nie martwić o ciekawskiego kota, bo prawdziwa róża go nie otruje, nawet jeśli nadgryzie liść lub płatek. Jedyne, na co warto uważać, to kolce, bo kot może zadrapać nos lub łapki, badając pędy.
Psy Brak
Pies może swobodnie nadgryźć liść lub kwiat bez ryzyka zatrucia, więc możesz być spokojny w tej kwestii. Po prostu delikatnie uważaj na zadrapania, bo kolec może ukłuć pyszczek lub poduszkę łapy.
Konie Brak
Pasący się koń nie dozna żadnej chemicznej szkody od róży, więc nie musisz się martwić o ciekawski kęs. Jedyne, co warto zaplanować, to ostre pędy, więc umieść nasadzenie tam, gdzie koń nie będzie się o nie ocierał.
Króliki Brak
Śmiało pozwól królikom skubać liście i łodygi, bo nie ma dla nich żadnego ryzyka zatrucia. Kolce to jedyne zagrożenie warte uwagi przy tak małych, delikatnych zwierzętach.
Zwierzęta gospodarskie Brak
Bydło, kozy i owce mogą pewnie skubać ulistnienie, bo nic w prawdziwej róży im nie zaszkodzi. Kolczaste pędy to jedyny problem, i nawet wtedy to nic więcej niż zadrapanie.
Ptaki Brak
Ptaki nie mają się czego obawiać ze strony liści, płatków ani owoców róży, więc to przyjazna dla nich roślina. Co więcej, gęste, kolczaste pędy dają małym ptakom mile widziane schronienie i bezpieczne miejsce do siadania.
Ludzie Brak
Możesz bezpiecznie cieszyć się płatkami róż i ich owocami, a owoce są nawet znanym źródłem witaminy C. Kolce to jedyna rzecz, którą warto uszanować, więc zakładaj rękawice, gdy przycinasz lub dotykasz pędów.
Kolce mogą powodować zadrapania lub rany kłute; noś rękawice podczas przycinania lub obchodzenia się z rośliną i umieszczaj ją tam, gdzie zwierzęta domowe i dzieci nie będą ocierać się o pędy.
Odmiany
Róże okrywowe występują w garści uwielbianych serii i nazwanych odmian, z których każda wyhodowana jest z myślą o nieco innym rozmiarze, kolorze lub mrozoodporności. Oto te, na które najczęściej trafisz w szkółce.
seria Flower Carpet
Pokochasz to, jak ta niska, płożąca róża osiąga około 60 do 90 cm wysokości i 90 do 120 cm szerokości, kwitnąc bez przerwy nad błyszczącymi, odpornymi na choroby liśćmi i nigdy nie prosząc o usuwanie przekwitłych kwiatów.
seria Drift
Ta odmiana daje ci wytrzymałość rośliny okrywowej w niewielkiej, schludnej, kopulastej formie, która pozostaje niska i uporządkowana.
Red Meidiland
Jeśli masz zbocze albo niewymagający kącik do wypełnienia, ta krzepka, odporna na choroby róża chętnie zajmie tam swoje miejsce.
Ralph's Creeper
Ta rozłożysta róża okrywowa nagradza cię jaskrawymi, pomarańczowo-czerwonymi kwiatami niesionymi tuż przy ziemi.
Jak rozmnażać
Kolejne róże okrywowe możesz wyhodować z tych, które już masz, i naprawdę łatwo się do tego zabrać, czy to ukorzeniając sadzonkę, czy skłaniając niski pęd wprost do ukorzenienia w glebie.
Sadzonki pędoweŚrednia
Sadzonki zielne późną wiosną do lata lub sadzonki zdrewniałe jesienią · Od kilku tygodni do kilku miesięcy na ukorzenienie
Nowe rośliny możesz uzyskać ze zdrowego przyrostu z bieżącego sezonu, pobierając sadzonki zielne od późnej wiosny do lata lub sadzonki zdrewniałe jesienią, i dając im od kilku tygodni do kilku miesięcy na ukorzenienie. Jedna życzliwa uwaga, zanim cokolwiek sprzedasz: wiele nazwanych róż okrywowych jest opatentowanych, więc rozmnażanie ich na sprzedaż nie jest legalne.
OdkładyŁatwa
Wiosna do lata · Jeden sezon wzrostu
Odkłady nie mogłyby być łatwiejsze, bo te niskie, rozłożyste pędy same się ukorzeniają wszędzie tam, gdzie osiądą na wilgotnej glebie. Przypnij pęd wiosną lub latem, wsuń jego fragment pod ziemię i pozwól mu ukorzeniać się przez cały sezon wzrostu, zanim odetniesz nową roślinę.
Mity
Róże są trujące dla psów i kotów i nie powinno się ich sadzić tam, gdzie chodzą zwierzęta domowe.
Możesz odłożyć tę obawę na bok, bo prawdziwe róże z rodzaju Rosa są nietoksyczne dla kotów, psów i koni według ASPCA, więc nadgryziony liść czy płatek nie otruje zwierzęcia. To, co naprawdę kłuje, to kolec, a nie sama roślina. Zachowaj czujność wobec podobnie brzmiących roślin, bo coś takiego jak różyczka pustyni ma 'różę' w nazwie, a jest zupełnie inną rośliną, która może być toksyczna.
Wszystkie róże wymagają ciężkiego, skomplikowanego, corocznego przycinania w dokładnych miejscach nad pąkiem.
Róże okrywowe i krajobrazowe oszczędzają ci całej tej precyzyjnej pracy nad pąkami, więc możesz odetchnąć z ulgą. Delikatne strzyżenie i usunięcie martwych lub chorych pędów to naprawdę wszystko, czego potrzebują, zupełnie inaczej niż ciężkie, wymagające precyzji przycinanie róży wielkokwiatowej.