Duivelsgras is de veelgebruikte bijnaam voor Bermudagras (Cynodon dactylon). Het kreeg deze naam omdat het zo snel verspreidt dat het onmogelijk lijkt om het kwijt te raken. Zodra het zich vestigt in je tuin of border, wacht je een gevecht.
Ik leerde hoe de invasieve eigenschappen van Bermudagras werken op de harde manier. Het kroop in één zomer vanuit het gazon van mijn buurman mijn bloembedden in. Het stuurde uitlopers onder mijn randen door, door de mulch en rond de wortels van mijn planten. Ik trok het drie weekenden achter elkaar met de hand eruit. Elk klein stukje wortel dat ik achterliet, groeide binnen dagen uit tot een nieuwe plant. De naam "duivelsgras" was me na die verloren strijd volkomen duidelijk.
De invasieve kracht van Bermudagras komt van een dubbel verspreidingssysteem. Bovengronds stuurt het stengels uit, stolonen genaamd, die over de grond kruipen en bij elke knoop wortelen. Ondergronds duwen wortelstokken zich in alle richtingen door de aarde. Ze kunnen meerdere meters afleggen voordat ze nieuwe scheuten omhoog sturen. Knip een stolon doormidden en beide stukken groeien uit tot nieuwe planten. Graaf een wortelstok op en elk klein achtergebleven stukje herstart de invasie. Deze tweeledige aanval laat het open terrein sneller overnemen dan bijna elk ander gras.
Bermudagras gedijt bij hitte die je Kentucky bluegrass zou doden. Het kan temperaturen boven 35°C probleemloos aan. Het groeit het sterkst in USDA-zones 7 tot en met 10. Dat zijn dezelfde gebieden waar bluegrass in rust gaat of volledig afsterft. Kentucky bluegrass geeft de voorkeur aan koel weer onder 24°C en kan niet tegen lange zuidelijke zomers. De twee grassen staan aan tegenovergestelde uiteinden van de hitteschaal. Als je bluegrass kweekt, wil je Bermudagras nergens in de buurt van je terrein. In mijn ervaring kan zelfs een klein stukje Bermudagras in één hete zomer een deel van je tuin overnemen.
De strijd duivelsgras versus bluegrass speelt zich het vaakst af in zones 6 en 7. Beide grassen kunnen daar overleven, maar geen van beide domineert het hele jaar. Bermudagras neemt het over tijdens hete zomermaanden. Kentucky bluegrass vult aan tijdens lente en herfst. Je eindigt met een vlekkerig gemengd gazon dat van kleur verandert met de seizoenen. De strijd duivelsgras versus bluegrass is de grootste frustratie voor huiseigenaren in de overgangszone.
Je kunt Bermudagras in je bluegrass-gazon beheersen met barrières en gerichte producten. Installeer 15 cm diepe plastic of metalen randen langs grenzen waar Bermudagras bij de buren groeit. Dit blokkeert de meeste stolonen en ondiepe wortelstokken om je tuin binnen te dringen. Voor plekken die al in je gazon zitten, probeer herbiciden met fluazifop. Deze producten richten zich op Bermudagras zonder je Kentucky bluegrass te beschadigen. Breng ze aan tijdens de zomer wanneer het Bermudagras snel groeit en je bluegrass rust.
Sommige huiseigenaren in de overgangszone kiezen ervoor de mix te accepteren en met beide grassen te werken. Bermudagras geeft je groen tijdens zomerhitte. Kentucky bluegrass neemt het over in koelere maanden. Samen zorgen ze voor jaarrond groen dat geen van beide grassen alleen kan bieden. Maai op 5 tot 6 cm en bemest in zowel lente als vroege herfst om deze mix te ondersteunen. Het is geen perfect gazon, maar het is beter dan een oorlog voeren tegen duivelsgras die je niet kunt winnen.
Lees het volledige artikel: Gids voor Kentucky Bluegrass Gazononderhoud
