De bekendste mythe van de lathyruswinde komt uit de Chinese folklore. Het vertelt het verhaal van twee geliefden die door de goden werden gescheiden en elkaar maar één keer per jaar mochten zien. De lathyruswinde werd hun symbool omdat elke bloem maar één ochtend opengaat. De bloem verwelkt, net als de korte tijd die het stel samen heeft.
Deze legende van de lathyruswinde draait om een jonge koeherder en een wevende maagd. De goden straften hen voor hun liefde door hen aan weerszijden van de Zilveren Rivier te plaatsen, die wij kennen als de Melkweg. Eén keer per jaar vormen eksters een brug zodat het stel voor één nacht herenigd kan worden. De korte bloei van de lathyruswinde weerspiegelt die vluchtige hereniging, en daarom staat deze bloem in de Chinese cultuur voor korte maar diepe liefde.
Ik las een paar jaar geleden over het Iriya Lathyruswindefestival in Tokio, en de foto's waren adembenemend. Verkopers staan langs de straten met zeldzame lathyruswindeplanten die in wilde vormen en kleuren zijn gekweekt. De Japanners kweken deze bloemen al sinds de achtste eeuw, tijdens de Nara-periode. Wat begon als geneeskrachtige plant groeide uit tot een kunstvorm. Kwekers besteden jaren aan het creëren van nieuwe bloembladvormem die totaal niet lijken op de simpele trompetvorm die je in de meeste tuinen ziet.
De folklore rond de lathyruswinde reikt veel verder dan Azië. In Engeland hakten steenbewerkers lathyruswinde-ranken in grafstenen. De afbeeldingen stonden voor een kort leven en vrede na de dood. Je kunt ze nog steeds vinden op grafstenen uit de 19e eeuw op oude begraafplaatsen in New England. De plant groeit richting het ochtendlicht, en families zagen het als een teken van hoop en nieuw leven na de dood.
Het verhaal wordt nog verrassender als je naar Midden-Amerika kijkt. Oude Meso-Amerikaanse volkeren gebruikten het sap van de lathyruswinde om een soort rubber te maken. Ze vormden dit rubber tot ballen voor ceremoniële spelen. De Azteken gebruikten ook lathyruswindezaden bij spirituele rituelen. Deze bloemen waren niet alleen mooi om naar te kijken. Ze speelden duizenden jaren lang een echte rol in het dagelijks leven en de religieuze praktijk van vele culturen.
Als je geïnteresseerd bent in bloemsymboliek, dragen lathyruswindes meer betekenis dan de meeste planten die je kunt kweken. Ze staan voor liefde, vernieuwing en de schoonheid van dingen die niet eeuwig duren. Je kunt ze planten in een herinneringstuin ter ere van iemand die je verloren hebt. De dagelijkse cyclus van bloeien en verwelken is een stille herinnering dat elke ochtend een nieuw begin is. Iets moois hoeft niet de hele dag te duren om ertoe te doen.
Je kunt ook lathyruswindezaden als betekenisvol cadeau geven aan iemand die een moeilijke tijd doormaakt. Ik gaf een zakje aan mijn zus nadat ze vorig jaar haar hond verloor. Ik schreef een briefje over nieuwe beginnen en stopte de zaden in de kaart. Toen die ranken op haar veranda begonnen te bloeien, vertelde ze me dat ze elke ochtend aan hem dacht. De mythe en betekenis achter deze bloemen maken ze meer dan alleen een mooie klimplant aan je hek.
Als je zelf een stukje van deze geschiedenis in je tuin wilt kweken, begin dan met Grandpa Ott-lathyruswindes. Dit oude erfgoedras heeft dieppaarse bloemen met een rode ster in het midden. Ik kweek het al jaren en het geeft altijd een prachtig schouwspel. Je vindt de zaden bij de meeste tuincentra voor ongeveer €2 per zakje. Plant ze bij een klimrek of hek in de volle zon en je hebt bloemen tegen het midden van de zomer.
Lathyruswindes dragen verhalen van over de hele wereld. Weinig tuinbloemen hebben zo'n cultureel gewicht. Plant ze in je tuin en je sluit je aan bij een traditie die meer dan duizend jaar teruggaat. Dat is een hoop geschiedenis in een klimplant die je een paar euro en een zonnig plekje kost. Als je je lathyruswindes bij zonsopgang ziet opengaan, deel je een moment met tuiniers die duizend jaar geleden hetzelfde deden. Die verbinding met het verleden krijg je niet van de meeste planten in je plaatselijke tuincentrum.
Lees het volledige artikel: Gids voor de Winde (Morning Glory)