Twee dingen doden reuzenberenklauw voorgoed. Een systemisch herbicide op de bladeren of gestreken op vers afgesneden stengels, en een schop die de wortelkroon met plant en al uit de grond licht. Elk plan om reuzenberenklauw te doden komt op een van die twee neer, want de plant loopt weer uit vanuit alles wat je in de bodem achterlaat. Virginia Cooperative Extension zegt dat je dit werk moet overlaten aan mensen met training, ervaring en de juiste uitrusting. Lees wat volgt dus als een beschrijving van hoe de klus wordt geklaard, niet als een aansporing om het zelf te doen.
Drie weken nadat een maaier door een haard in de berm was gegaan, stond er vers blad op de afgemaaide stompen. Ik telde er ongeveer twaalf toen ik die plek nakeek, en elke stomp had vanaf de voet nieuwe scheuten gemaakt. Maaien doodt deze plant niet. Het prikkelt juist de knopvorming, dus een afgesneden stengel antwoordt met meer scheuten dan hij eerst droeg. Je houdt er meer stengels aan over dan waar je mee begon.
De wortelkroon zit precies op grondniveau en bevat de knoppen die de volgende groeironde dragen. Haal je de bovenkant weg en laat je die kroon zitten, dan heb je onkruid gesnoeid in plaats van gedood. Binnen enkele weken staat er nieuw blad. Daarom falen snijden en maaien allebei op zichzelf. Haal je het groen weg zonder de kroon te raken, dan koop je een paar weken tijd en geef je de plant vervolgens haar eigen wortelstelsel om zich mee te herstellen.
Een herbicide tegen reuzenberenklauw moet systemisch zijn, dus het moet door de plant heen tot in de wortel zakken. Wisconsin DNR noemt glyfosaat op 2,5% werkzame stof, triclopyr, of metsulfuron-methyl op 43 g per 3,8 L. Je brengt ze aan als bladbespuiting over het loof, of rechtstreeks op zojuist afgesneden stengels. Timing weegt net zo zwaar als het middel dat je kiest, en de planten moeten behandeld worden voordat ze zaad zetten.
Uitgraven past bij een kleine groep planten, en een scherpe schop doet het hele werk. Steek de wortel 2,5 tot 5 cm onder het bodemoppervlak door, licht de kroon met de plant eruit en wees klaar voordat het zaad rijpt. Grote planten vallen makkelijker uiteen als je ze eerst met een takkenschaar omlaag haalt. De kroon en de wortels moeten daarna nog steeds eruit. Laat je ze zitten, dan loopt de stomp opnieuw uit en sta je weer aan het begin met een seizoen verlies.
Welke methode kies je dan? Beide routes beginnen op dezelfde manier: met tellen hoeveel planten er staan. Een paar stengels langs een erfafscheiding haal je er in één ronde met een schop uit, en dat is voor een ploeg een middagje werk. Een haard die langs een beekoever of over een veld is uitgelopen, vraagt om spuitwerk, en om iemand die daar zijn beroep van maakt. Wees er in beide gevallen bij voordat de bloemschermen opengaan, want zaad maakt van een kleine klus een klus van vijf jaar.
- Bag: Put flowerheads and plant parts into bags and send them out with your regular trash.
- Burn: Burning the flowering heads works as the other route, or you can bag them for the landfill.
- Watch: Check the site for three to five years so the seed bank in the soil runs out.
- Nothing eats this problem for you, since no classical biological control agents are approved.
Waar de afgesneden bloemschermen belanden, bepaalt of je dezelfde haard volgende zomer terugziet. Zaad in de bodem overleeft elke plant die je eruit trekt. Je nazorg telt net zo zwaar als de eerste ronde, en drie tot vijf jaar de plek nakijken is het eerlijke getal. University of Maryland Extension vraagt hier om een erkende toepasser van bestrijdingsmiddelen, en dat is ook mijn keuze.
Lees het volledige artikel: Reuzenberenklauw: zo herken je hem en blijf je veilig