Barszcz Mantegazziego niszczą na trwałe dwie rzeczy. Herbicyd systemiczny naniesiony na liście albo posmarowany na świeżo przyciętych łodygach oraz szpadel, który wyjmuje z ziemi szyję korzeniową razem z rośliną. Każdy plan zwalczania barszczu sprowadza się do jednego z tych dwóch, bo roślina odrasta z tego, co zostawisz w glebie. Virginia Cooperative Extension zaleca, by tę pracę zostawić ludziom z przeszkoleniem, doświadczeniem i właściwym sprzętem. Czytaj więc poniższe jako opis tego, jak wykonuje się zabieg, a nie zachętę, byś zrobił to sam.
Trzy tygodnie po tym, jak przez przydrożny płat przeszła kosiarka, na przyciętych karpach stały świeże liście. Naliczyłem wtedy około tuzina roślin i każda karpa wypuściła nowe pędy od podstawy. Koszenie nie zabija tej rośliny. Ono tylko pobudza pąki, więc przycięta łodyga odpowiada większą liczbą pędów, niż miała wcześniej. Kończysz z większą liczbą łodyg, niż zaczynałeś.
Szyja korzeniowa siedzi tuż przy powierzchni gleby i to w niej znajdują się pąki, z których roślina odbudowuje się w kolejnym cyklu. Zetnij górę i zostaw tę szyję na miejscu, a przytniesz chwast, zamiast go zniszczyć. Nowe liście pojawiają się w ciągu kilku tygodni. Właśnie dlatego samo cięcie i koszenie zawodzą. Usuwasz zieloną część, nie sięgając szyi korzeniowej, kupujesz sobie kilka tygodni, a potem oddajesz roślinie jej własny system korzeniowy do odbudowy.
Herbicyd na barszcz Mantegazziego musi być systemiczny, czyli przemieszczać się w roślinie w dół, aż do korzenia. Wisconsin DNR wymienia glifosat w stężeniu 2,5% substancji czynnej, triklopyr oraz metsulfuron metylowy w dawce 43 g na 3,8 l. Każdy z nich nanosisz jako oprysk nalistny na liście albo bezpośrednio na dopiero co przycięte łodygi. Termin waży tyle samo co wybór preparatu, a rośliny trzeba potraktować przed wydaniem nasion.
Wykopywanie barszczu sprawdza się przy niewielkim skupisku roślin, a ostry szpadel wystarcza do całej pracy. Przetnij korzeń 2,5 do 5 cm pod powierzchnią gleby, wyjmij szyję korzeniową razem z rośliną i skończ przed wydaniem nasion. Duże egzemplarze łatwiej rozłożyć na części, jeśli najpierw zetniesz je nożycami do gałęzi. Szyja i korzenie i tak muszą potem wyjść z ziemi. Zostaw je, a karpa odbije, co cofa cię na start ze straconym sezonem.
Więc co wybrać? Obie drogi zwalczania barszczu Mantegazziego zaczynają się tak samo: od policzenia roślin. Kilka łodyg wzdłuż płotu wychodzi szpadlem za jednym podejściem i dla ekipy jest to praca na popołudnie. Płat, który rozlał się wzdłuż brzegu strumienia albo przez pole, wymaga oprysku i człowieka, który wykonuje zabiegi zawodowo. Tak czy inaczej, zajmij się roślinami zanim otworzą się baldachy, bo to nasiona zamieniają małą robotę w pięcioletnią.
- Bag: Put flowerheads and plant parts into bags and send them out with your regular trash.
- Burn: Burning the flowering heads works as the other route, or you can bag them for the landfill.
- Watch: Check the site for three to five years so the seed bank in the soil runs out.
- Nothing eats this problem for you, since no classical biological control agents are approved.
To, gdzie trafią ścięte baldachy, decyduje o tym, czy spotkasz ten sam płat następnego lata. Nasiona w glebie przetrwają każdą roślinę, którą z niej wyciągniesz. Kontrola po zabiegu liczy się tak samo jak pierwsze podejście, a uczciwa liczba to trzy do pięciu lat sprawdzania stanowiska. University of Maryland Extension zaleca tu licencjonowanego wykonawcę zabiegów i ja też tak decyduję.
Przeczytaj cały artykuł: Barszcz Mantegazziego: jak go rozpoznać i nie ucierpieć