De functie van bladnerven draait om het verplaatsen van water, mineralen en suikers door het blad. Deze nerven werken als een tweerichtingsverkeerssysteem in elk blad van de plant. Eén rijbaan brengt water omhoog vanuit de wortels terwijl een andere voedsel terugstuurt naar de rest van de plant. Zonder werkende nerven zou een blad binnen enkele uren uitdrogen en verhongeren op een warme dag.
Ik zag dit systeem in actie toen ik vergat mijn tomatenplanten water te geven op een hete zomerdag. De bladeren hingen 's middags slap en treurig. Na een flinke gieting zat ik te kijken hoe ze in het volgende uur weer opknapten. Het water bewoog zichtbaar door de nerven. Cellen die plat waren geworden vulden zich weer met water. Dat herstel liet me zien hoe snel de bladnerfunctie werkt wanneer water beschikbaar komt. In mijn jaren van groenteteelt heb ik deze cyclus van verwelken en herstellen vele malen gezien.
Twee soorten weefsel genaamd xyleem en floëem lopen gebundeld samen in elke nerf. Xylembuisjes transporteren water en opgeloste mineralen omhoog vanuit de wortels naar het blad. Deze opwaartse stroom werkt door spanning die ontstaat wanneer water verdampt vanaf bladoppervlakken. Zie het als drinken door een rietje. De zuigkracht van verdamping bovenaan trekt water omhoog van onderaf door ononderbroken vloeistofkolommen. Floëembuisjes hebben een andere taak. Zij verplaatsen suikers die tijdens de voedselproductie zijn gemaakt naar waar de plant energie nodig heeft om te groeien.
De bestemmingen voor die suikers veranderen op basis van wat de plant op elk moment nodig heeft. Groeiende toppen krijgen prioriteit wanneer de plant nieuwe bladeren produceert. Ontwikkelende vruchten trekken hard aan de suikervoorraad tijdens de rijpingsfase. Wortels slaan overtollige suikers op voor de winter wanneer de bladeren vallen. De floëembuisjes werken als bezorgwagens die voedsel het hele seizoen naar de juiste plaatsen brengen. Dit flexibele distributiesysteem laat planten reageren op veranderende behoeften gedurende het jaar.
De snelheid van watertransport in bladeren kan in eerste instantie moeilijk te geloven zijn. Een blad dat op een hete dag snel water opneemt kan zijn eigen gewicht aan water elke 10 tot 20 minuten verdampen. De nerven moeten deze vraag bijhouden of het blad zal verwelken en stoppen met werken. Water beweegt de hele dag met een constant en snel tempo door het nerfnetwerk. Het systeem krijgt nooit rust tijdens het groeiseizoen. Zelfs 's nachts gaat enige waterbeweging door om cellen gevuld en klaar te houden voor de volgende dag.
De bladnerfunctie ondersteunt ook de chemie van voedselproductie in elke groene cel. Water dat je bladcellen bereikt levert grondstoffen voor het maken van suikers. Zonlicht drijft dit proces aan. Planten combineren dit water met kooldioxide uit de lucht om suikermoleculen te bouwen. Suikers die via floëembuisjes vertrekken begonnen als water dat via xylembuisjes arriveerde. De twee systemen zijn van elkaar afhankelijk om je planten productief en gevoed te houden.
Je kunt problemen met de nerfunctie herkennen door op bepaalde signalen te letten bij je planten. Bladeren die verwelken terwijl de grond vochtig blijft kunnen geblokkeerde of beschadigde nerven binnenin hebben. Gele vlekken tussen nerven terwijl de nerven groen blijven duidt vaak op problemen met nutriëntentransport. Nieuwe bladeren die bleek of gekruld tevoorschijn komen kunnen wijzen op floëemproblemen bij het verplaatsen van voedsel naar groeiende punten. Deze symptomen vertellen je dat het interne snelwegsysteem ergens is vastgelopen.
Leren over bladnerfunctie helpt je na verloop van tijd een betere plantenverzorger te worden. Wanneer je een plant water geeft, voed je het xyleemsysteem dat bladeren stevig houdt. Wanneer je bemest, lever je mineralen die via diezelfde kanalen naar elke cel reizen. Elk gezond groen blad bewijst dat duizenden kleine buisjes binnenin de klok rond hun werk goed doen.
Lees het volledige artikel: Bladnerfpatronen in de natuur verkennen
