Drzewo jest zimozielone, gdy utrzymuje żywe ulistnienie z jednego sezonu w następny. To cała definicja drzewa zimozielonego i obejmuje ona znacznie więcej niż sosny i świerki. Część tych drzew nosi igły. Inne mają szerokie, płaskie liście, których nikt nie podejrzewałby o przynależność do tej samej grupy. Łączy je ulistnienie, które pozostaje żywe przez zimę, zamiast opadać w jednym krótkim zrywie każdej jesieni.
Przejdź obok sosny w listopadzie — igły, które widzisz, nie są wszystkie nowe. Penn State Extension podaje, że liść żyje od roku do sześciu lat, zależnie od gatunku, więc duża część tego, na co patrzysz, wyrosła we wcześniejszych sezonach i po prostu została na miejscu. Drzewo przeprowadziło ją już przez jedną zimę. Prawdopodobnie przeprowadzi przez kolejną.
Co liczy się jako roślina zimozielona? Liście muszą żyć dłużej niż rok, zanim opadną. Te drzewa gubią liście i robią to co roku, ale jednocześnie wypuszczają nowe przyrosty, więc korona nigdy nie jest pusta. Klon pozbywa się wszystkiego w jakieś trzy tygodnie każdej jesieni i stoi nagi aż do wiosny. Twoje drzewo zimozielone nigdy nie zostaje bez liści, bo zrzucanie i wzrost nakładają się na siebie.
To nakładanie się możesz zobaczyć na własne oczy. Co roku pojawiają się nowe igły, podczas gdy starszy rocznik dochodzi do momentu opadania. Lekkie żółknięcie w głębi sosny czy choiny to zwykłe porządki, a łatwo odczytać je jako chorobę drzewa, choć nic złego się nie dzieje. Popatrz, gdzie siedzi przebarwienie. Stare, wewnętrzne igły, które puszczają, to rutyna, a świeży przyrost na zewnątrz mówi ci, że drzewo ma się dobrze.
Test rocznego wieku liścia to definicja drzewa zimozielonego w działaniu. Sosna, świerk i jodła to pierwsze nazwy, jakie przychodzą do głowy, tuż za nimi jałowiec, choina i cyprys. Nic w tym teście nie mówi jednak, że liść musi być igłą. Kiedy porzucisz to założenie, obok iglaków na liście pojawiają się zimozielone drzewa liściaste, a ich liście są szerokie, często grube i błyszczące, i zielone przez całe chłodne miesiące.
- Pine, fir and spruce, the needled shapes most people picture first.
- Juniper and cypress, which show up as low shrubs and as full trees.
- Hemlock, including Canada hemlock, the state tree of Pennsylvania.
- Holly, and American holly in particular, with stiff leaves that hang on all winter.
- Rhododendron and mountain laurel, both wide-leaved and both green in January.
- Boxwood, pieris and mahonia, smaller-leaved members of the same group.
Rozmiar też niczego tu nie przesądza. Same iglaki obejmują zakres od karłowych krzewów po duże drzewa leśne i na każdym szczeblu pozostają zielone przez cały rok. Choina kanadyjska (Tsuga canadensis) dorasta do 15 do 18 m i znosi zimy do strefy 4. Inne rośliny z tej samej grupy nigdy nie przerastają twoich kolan. Etykieta mówi ci, co robią liście, a nie jak wysokie będzie twoje drzewo.
Właśnie tu planowanie ogrodu schodzi na manowce. Traktujesz stożkowaty zarys jako sygnał, więc kupujesz kolejny świerk, choć ostrokrzew albo różanecznik pasowałby w to miejsce lepiej. Oba zachowują liście. Oba zasłaniają widok z okna sąsiada w lutym. Ale jeden z nich daje ci dodatkowo kwiaty i owoce, a to realny wybór, którego możesz dokonać.
Sprawdzaj więc liść, a nie sylwetkę. Popatrz na roślinę późną zimą, gdy nic się nie ukryje, i zobacz, czy wciąż nosi żywe, zielone ulistnienie. Jeśli tak, masz roślinę zimozieloną, niezależnie od kształtu liści i budowy korony. To jedno spojrzenie w lutym powie ci więcej niż metka przypięta do doniczki.
Przeczytaj cały artykuł: Drzewa zimozielone: 8 rodzajów i jak wybrać
