Najciemniejszy kolor róży to bardzo głęboka czerwień, która w cieniu wygląda niemal na czarną. Żadna róża nie jest naprawdę czarna, cokolwiek obiecuje katalog. Płatki potrafią nagromadzić tyle barwnika, że oko się poddaje i nazywa ten kolor czarnym. Przenieś ten sam kwiat w pełne słońce, a czerwień wraca od razu, co zaskakuje większość ludzi, gdy widzą tę zmianę pierwszy raz.
Sprawdzam własną roślinę z zegarkiem w ręku. Róża Black Baccara przy ogrodowym murku wychodzi w południe na zdjęciu jak zwykły czerwony kwiat, płaski i niczym się nieodznaczający. O siódmej wieczorem ten sam kwiat jest już tak ciemny, że można go wziąć za dziurę wybitą w żywopłocie. Ten sam kwiat, ten sam dzień, a zmieniło się tylko to, gdzie stało słońce.
Kolor płatków pochodzi od antocyjanów, a te barwniki mieszczą się w zakresie od czerwieni po niebieskawą czerwień. To cały dostępny zakres. Ahmad ze współpracownikami wykazał, że barwniki te dają odcienie od magenty po czerwonawą purpurę i że to gęsty barwnik sprawia, że oko widzi czerń. Żaden płatek nie zawiera czarnego barwnika. Hodowca może przez dziesiątki lat popychać różę w coraz ciemniejszą stronę i i tak zatrzyma się na głębokiej czerwieni, bo w naturze żadna roślina nie jest czysto czarna.
Pewnie szukasz tu czarnego atramentu na łodydze. Taki kwiat nie istnieje, ani wśród róż, ani nigdzie indziej. Najciemniejszy kolor róży w każdym ogrodzie to czerwień tak nasycona, że oko przestaje w ogóle odczytywać barwę. Porzuć myśl o atramencie, a głębokie czerwienie zrobią się ciekawsze, bo cały urok tych róż polega na tym, jak kolor zmienia się z godziny na godzinę.
Black Baccara to nazwa, na którą natkniesz się jako pierwszą, i ten kwiat zachowuje się dokładnie tak, jak mówi historia o barwnikach. W głębokim cieniu płatki robią się tak ciemne, że gubisz ich krawędzie. W płaskim wieczornym świetle kwiat trzyma czarny wygląd i widać aksamitną powierzchnię. Wystaw ten sam kwiat na mocne południowe słońce, a dostaniesz burgund albo błotnisty brąz w ostry dzień.
To, gdzie posadzisz różę, decyduje o tym, jak często zobaczysz ten efekt. Rabata, która praży się od dziesiątej rano do czwartej po południu, przez większość dnia da ci burgund. Posadź tę samą roślinę po wschodniej stronie muru, a ciemny wygląd utrzyma się przez całe popołudnie, przy czym róża i tak złapie poranne słońce.
Daj roślinie tyle światła, ile róża potrzebuje do dobrego wzrostu, a oglądaj ją gdzie indziej. Ciemniejsze kwiaty pochłaniają więcej światła niż jasne, więc południowy blask za każdym razem zabija kolor. Roślina potrzebuje słońca, żeby kwitnąć, a twoje oczy potrzebują cienia, żeby odczytać kolor, więc potraktuj to jako dwa osobne zadania. Wieczorem utnij pęd i wstaw kwiat do domu. Postaw go przy jasnej ścianie albo białej tkaninie, a efekt czerni się utrzyma.
Zdjęcia to najsłabsze ogniwo przy zakupach. Fotografia zrobiona na tle jasnego nieba spłaszcza płatki do zwykłej czerwieni, a zdjęcie w cieniu przy jasnym płocie sprzedaje ci czarny kwiat. Żadne z nich nie kłamie. Szukaj zdjęcia z jasnym tłem i zacienionymi płatkami, bo taki układ pokazuje najciemniejszy kolor róży w pełnej sile.
Jeśli nie zdobędziesz tej odmiany, inne ciemnoczerwone róże wypadają podobnie, bo efekt bierze się z głębi koloru, a nie z nazwy. Kupuj oczami. Poproś, żeby pokazano ci kwiat w cieniu, zanim zapłacisz, i odpuść wszystko, co już na słonecznej ławce przed sklepem wygląda na jaskrawoczerwone.
Przeczytaj cały artykuł: 10 czarnych kwiatów, które wcale nie są czarne
