Zwitserse kaasplant

Zet hem in fel, indirect licht dicht bij een raam, maar uit de felle middagzon, die de bladeren kan verbranden. Hij redt zich prima met gemiddeld licht en wat schaduw, al levert een echt donkere hoek meestal kleine, gave bladeren zonder gaten op.

Wacht tot de bovenste paar centimeter van de grond droog aanvoelt voordat je weer water geeft, wat meestal neerkomt op elke 7 tot 14 dagen. Bouw dit in de herfst en winter flink af naarmate de groei vertraagt. Aangezien drassige grond de snelste manier is om de wortels in de problemen te brengen, is het altijd veiliger om aan de droge kant te blijven.

Geef hem een rijke, goed doorlatende mix met turf en veel luchtige structuur, zodat water er meteen doorheen loopt. Een pH ergens tussen 5,5 en 7,0 houdt hem tevreden, en die open structuur voorkomt dat de wortels nat blijven.

Houd hem in het aangename bereik van 16°C tot 29°C, gewoon de warmte van een normaal huis. Hij houdt niet van koude tocht en overleeft geen vorst, dus zet hem in de winter iets verder van koude ramen.

Bedenk dat dit een regenwoudplant is die van hoge luchtvochtigheid houdt, en droge binnenlucht doet de bladranden vaak bruin en broos worden. Hem bij andere planten zetten, in de buurt van een luchtbevochtiger plaatsen, of op een kiezelbak zetten, verhoogt allemaal het vocht om hem heen.

Geef hem maandelijks tijdens de lente en zomer een gebalanceerde vloeibare meststof, terwijl hij druk aan het groeien is. Laat hem rusten in de herfst en winter, want een rustende plant bemesten laat alleen maar zout opbouwen in de grond.

Snoei in de lente wanneer je hem wilt vormen of terugbrengen naar een handzame grootte. De luchtwortels kun je langs een mospaal leiden, in de grond wegstoppen, of netjes wegknippen, dus kies wat jou het meest aanspreekt.

Verpot hem om de 1 tot 2 jaar, in de lente, en ga slechts één maat omhoog zodra de wortels beginnen te cirkelen of uit de drainagegaten steken. Vertraagde groei en water dat er meteen doorheen loopt zijn andere zachte hints dat hij zijn pot ontgroeid is.

Binnenshuis kan hij tot 1,8 tot 3 m hoog klimmen en 90 tot 250 cm breed worden, dus geef hem echt de ruimte om zich uit te strekken. Een stevige mospaal houdt al die groei rechtop en voorkomt dat de zware stengels afbreken.

'Thai Constellation'

Gekweekt via weefselkweek, zodat de romig witte strepen blijven zitten, bestrooit deze cultivar diepgroene bladeren met sterrenbeeldachtige vlekjes en groeit een tikje trager dan de gewone soort.

'Albo-Variegata'

De opvallende witte en crèmekleurige vlakken komen van een onstabiele chimeer, dus de tekening verschuift van blad tot blad en het loof blijft iets kleiner dan bij de soort.

'Variegata'

Een ruime verzamelnaam voor bontbladige vormen, met getekend loof op bladeren die iets kleiner blijven dan die van de soort.

var. borsigiana

Een kleinere, compactere vorm die botanici nu simpelweg als een andere naam voor Monstera deliciosa beschouwen, in plaats van als een eigen plant.