Kamerplant · Araceae

Zwarte Fluwelen Alocasia

Alocasia reginula 'Black Velvet'

Een petieterig juweel-alocasia met fluweelzwart blad doorweven met zilveren nerven, klaar om een zorgzame aanpak te belonen.

Licht

Helder indirect

Winterhardheid

tot -1°C

Volwassen formaat

46 cm

Giftig voor katten, honden, paarden en meer
Zwarte Fluwelen Alocasia

Overzicht

Onder de kleine juweel-alocasia's valt de Black Velvet op door haar dikke, bijna zwarte bladeren, doorstikt met heldere zilveren nerven. Ze houdt een net, klein kader aan en wordt op haar hoogst maar ongeveer 46 cm, dus zie haar eerder als een tafelbladgezel dan als het reusachtige olifantsoor dat je misschien voor ogen hebt. Ze maakt deel uit van de aronskelkfamilie, met wortels die teruggaan naar de regenwouden van Borneo.

Geniet je van een plant die om een beetje aandacht vraagt, dan is dit een heerlijke match. Ze neemt haar tijd om te groeien, heeft geen affiniteit met kou, en gaat rotten zodra haar grond te lang nat blijft, dus de hele kneep zit in aanvoelen wat ze wil en het rustig aan doen met water. Je kunt het ritme absoluut onder de knie krijgen, en als dat lukt, wordt dat donkere, getextureerde blad een van de mooiste bladplanten die je binnenshuis kunt kweken.

Nog een zachte waarschuwing voordat je begint: elk deel bevat calciumoxalaatkristallen die mond en huid doen prikken. De plant is echt giftig voor huisdieren en een reëel gevaar voor kleintjes, dus zet haar ergens waar nieuwsgierige pootjes en mondjes er simpelweg niet bij kunnen.

Verzorging

De korte versie: bied fel indirect licht, volop luchtvochtigheid en gestage warmte, en geef pas water nadat de bovenste helft van de grond is opgedroogd. Te veel water geven is de ene fout die de meeste schade aanricht, dus ga zachtjes te werk.

Licht

Zet haar in fel, indirect licht, de zachte gloed naast een raam zonder de felle middagzon die dat donkere blad zou verschroeien. Ze redt zich in halfschaduw, al vertraagt te weinig licht een toch al langzame groeier en dooft het die fluweelachtige kleurdiepte.

Water

Water geven struikelt de meeste kwekers, dus laat het je gerustheid sturen. Wacht tot de bovenste helft van de grond is opgedroogd voordat je opnieuw water geeft, en bouw af tijdens de winter, want het geslacht rot snel als het nat blijft staan. Eén simpele gewoonte helpt het meest: laat de pot nooit in een schoteltje met stilstaand water staan.

Bodem

Grijp naar een vochtige maar goed doorlatende, organisch rijke mix die een beetje water vasthoudt zonder in een moeras te veranderen. Een pH van 5,0 tot 8,0 is prima, maar drainage telt veel zwaarder dan een exact getal raken, want dichte, verzadigde grond leidt tot wortelrot.

Luchtvochtigheid

Als hoge-luchtvochtigheid-plant voelt ze zich het meest thuis in de vochtige lucht van een regenwoudbodem. Droge binnenlucht stresst haar en lokt spintmijten, dus een vochtig hoekje, een kiezelbakje, of een kleine luchtbevochtiger maakt een echt verschil.

Bemesting

Voed haar tijdens de actieve lente- en zomerperiode, en bouw dan af of stop helemaal tijdens de winterrust. Een voedingspatroon per seizoen past haar goed, want er valt niets te winnen bij het opdringen van voedingsstoffen aan een rustende plant.

Snoeien

Er hoeft helemaal geen vorm gegeven te worden, wat het makkelijk houdt. Verwijder gewoon dood, vergeeld, of beschadigd blad zodra je het opmerkt om de plant netjes te houden en plagen minder verstopplekken te geven.

Verpotten

Verpot alleen wanneer het echt nodig is, want deze cultivar houdt niet van gestoord worden en groeit toch al traag. Lente of zomer is jouw venster, en je kunt tegelijk delen voor meer planten, terwijl een verse, snel afwaterende mix bij elke verpotbeurt helpt rot buiten de deur te houden.

Overwinteren

Vlak voor de eerste herfstvorst breng je potten naar een vochtige, koele plek rond 16°C tot 18°C en bouw je het water geven af. Vriesweer neemt het blad weg, maar de plant kan de winter rustig uitzitten en nieuw blad opsturen zodra de warmte terugkeert.

Formaat & plantafstand

Kijk uit naar een compacte kleine plant, tot ongeveer 46 cm hoog wanneer ze volgroeid is. Haar trage tempo en bescheiden formaat maken haar een comfortabele match voor een plank of tafelblad in plaats van de vloer.

Problemen oplossen

Bijna alles wat deze plant dwarszit, is terug te voeren op water, luchtvochtigheid, of kou, en als je dat weet, krimpen de zorgen. Bekijk het blad en de grond samen, want één symptoom kan net zo goed op te veel water wijzen als op lucht die te droog is. Zoek hieronder de match, grijp vroeg in, en meestal betrap je het voordat het zich verspreidt.

Ernstig

Een slap hangende plant met zachte, vergelende groei, zelfs als de grond vochtig aanvoelt

Wat je ziet is wortelrot, en de gebruikelijke oorzaak is simpelweg iets te veel water, vastgehouden door een zware mix die nooit opdroogt. Haal de plant uit de pot en voel de wortels: gezonde blijven stevig en bleek, terwijl verrotte bruin of zwart en zacht worden. Maak je geen zorgen, dit is herstelbaar. Geef vanaf nu minder water, knip de papperige wortels en elke ingezakte groei weg, en zet de plant in een vers, grindachtig, snel afwaterend medium.

Oplossing:

  • Verminder onmiddellijk het watergeven
  • Verpot in een vers, grindachtig, snel afwaterend medium
  • Verwijder verrotte wortels en elke ingezakte groei
Terugslag

Bruine plekken die op bladeren vormen terwijl de grond drassig blijft

Deze bladvlekken verschijnen meestal wanneer de grond te lang nat blijft, en NC State groepeert ze samen met wortelrot als teken van te veel water geven. Het goede nieuws is dat de oplossing zacht en simpel is. Geef wat minder vaak water, open de drainage en de lucht rond de plant, en verwijder de meest beschadigde bladeren. Zodra het blad stopt met in vocht te staan, houden nieuwe vlekken meestal op te vormen.

Oplossing:

  • Verminder de frequentie van water geven
  • Verbeter de drainage en luchtcirculatie
  • Verwijder ernstig aangetaste bladeren
Terugslag

Een stoffig, gevlekt uiterlijk met delicate webbing over het blad

Dat gespikkelde, verbleekte uiterlijk komt van spintmijten, die dol zijn op binnenplanten zodra de lucht opdroogt. Draai een blad om en kijk goed naar de piepkleine mijten en hun fijne webbing, die allebei erger worden bij lage luchtvochtigheid. Ze zijn heel goed te beheersen: spoel de bladeren af, verhoog de luchtvochtigheid rond de plant, en blijf zachtjes behandelen tot de mijten verdwenen zijn.

Oplossing:

  • Spoel het blad af
  • Verhoog de luchtvochtigheid
  • Behandel zoals passend voor spintmijten
Terugslag

Kleverig laagje en kleine wattige klontjes weggestopt in de bladoksels

Die tekenen wijzen meestal op wolluizen, en soms schildluizen ernaast, allebei planten aantrekkend die binnenshuis worden gehouden. Kijk in de bladoksels en langs de onderkant naar die zachte witte clusters. Wees gerust, een gestage hand ruimt ze op: veeg alles weg wat je kunt vinden, behandel de rest, en bekijk de plant af en toe zodat een paar overlevenden nooit de kans krijgen om terug te komen.

Oplossing:

  • Veeg zichtbare plagen weg
  • Behandel de plaag zoals passend
Terugslag

Blad dat vervaagt zodra het seizoen kil wordt

Meestal is dit koudeschade en natuurlijke winterrust, geen plant die op sterven ligt. Vriesweer neemt het blad weg, maar in milde zones keert de plant terug vanaf de basis zodra de warmte terugkomt, en een plant in een pot kan het seizoen simpelweg binnenshuis uitzitten. Voor de vorst toeslaat, verplaats je potten naar een vochtige, koele plek rond 16°C tot 18°C, geef je minder water, en laat je haar rusten tot je nieuwe groei ziet opkomen.

Oplossing:

  • Breng potten voor de vorst naar binnen naar een vochtige, koele plek rond 15,6-18,3°C
  • Verminder het water geven over de winter
  • Laat de plant rusten en de groei hervatten zodra de warmte terugkeert

Giftigheid

Behandel dit alsjeblieft als een giftige plant, dan blijven jullie allebei veilig. Elk deel bevat onoplosbare calciumoxalaatkristallen, piepkleine naaldachtige spikkels die de mond en keel doen prikken bij het kauwen en de huid rood en jeukerig maken waar het sap raakt. Houd haar goed uit de buurt van huisdieren, vee en kleine kinderen, en was je handen na het werken ermee.

Giftig voor

Katten · Honden · Paarden · Konijnen · Vee · Vogels · Mensen

Katten Gemiddeld

Neemt een kat een hapje, dan komt de reactie snel: een brandende mond, gezwollen lippen, tong, en keel, veel kwijlen, braken, en moeite met voedsel binnenkrijgen.

Honden Gemiddeld

Een hond die op een deel kauwt, loopt tegen dezelfde pijnlijke prik aan, met een gezwollen, zere mond, kwijlen, poten naar de snuit, braken, en moeite met slikken.

Paarden Gemiddeld

Bij paarden brengen de oxalaatkristallen een tere, gezwollen mond en keel met zich mee, samen met kwijlen en slikproblemen, dus zet haar ver weg van elke plek waar een grazend dier erbij kan.

Konijnen Giftig

Diezelfde prikkende kristallen maken de plant ook onveilig voor konijnen, dus zorg dat ze nooit de kans krijgen om aan de bladeren te knabbelen.

Vee Giftig

Runderen, geiten, en schapen lopen hetzelfde gevaar, want het calciumoxalaat irriteert mond en darmen, dus de plant heeft simpelweg niets te zoeken waar vee grondt.

Vogels Giftig

De kristallen kunnen ook huisvogels pijn doen, dus houd hun kooien en zitstokken goed weg van het blad.

Mensen Let op

Geen deel van deze plant is voedsel voor wie dan ook. Een hap laat de mond brandend en gezwollen achter, en het sap kan de huid rood en jeukerig maken, dus was je handen achteraf en houd haar weg van kleine kinderen.

Alle delen bevatten calciumoxalaatkristallen; sap kan contactdermatitis veroorzaken.

Noodnummers

Nederland

Alarmnummer (spoed): 112

België

Antigifcentrum: 070 245 245

Zo vermeerder je

Gelukkig is er maar één betrouwbare manier om meer van deze plant te kweken, en die vraagt eerder om een zachte hand dan om expertkennis.

ScheurenGemiddeld

Lente tot zomer · Enkele weken

Delen is de meest betrouwbare route, en NC State noemt het scheiden van de uitlopers als de manier om alocasia te vermeerderen. Streef naar lente of zomer terwijl de plant actief groeit. Til haar voorzichtig op, maak de wortelstokken en uitlopers voorzichtig los van elkaar, pot elk stuk apart op, en geef ze enkele weken om zich te vestigen en te wortelen voordat er vers blad bovenkomt.

Mythes

Mythe

Een alocasia die haar blad verliest in de winter moet wel dood zijn.

Werkelijkheid

Wanneer het blad wegvalt bij koud weer en rust, kan dat angstaanjagend ogen, maar de plant is zelden verdwenen. Vriesweer doodt het blad echt, maar in milde zones spruit ze weer uit vanaf de basis zodra de warmte terugkeert, en een exemplaar in een pot dat naar binnen wordt gehaald, komt ook terug. Laat haar rusten en geef haar de tijd voordat je beslist dat het voorbij is.

Bronnen