De kustsequoia heeft helemaal geen penwortel. Zijn wortels gaan maar 3 tot 4 m de diepte in en spreiden zich 20 tot 27 m vanaf de stam uit, aldus de National Park Service. Dat is één soort met harde cijfers erachter. Wortelstelsels van coniferen verschillen enorm per boom, dus neem de sequoia niet als regel voor alle andere. Een sequoia reikt zijwaarts meerdere keren zo ver als hij de diepte in gaat. Breed is het eerlijke woord voor waar je mee te maken hebt. Woekerend is een geladen woord.
Je stelt de vraag waarschijnlijk vanwege een oprit, een rioolbuis of de fundering van een hek. Het bruikbare antwoord is voor jou geen ja of nee. Het is een maat, en die neem je over de grond, want dat is de richting waarin deze cijfers lopen. Een boom die uiteindelijk een cirkel van 49 m breed opeist, wordt een planningsprobleem lang voordat hij een leidingprobleem wordt. Aan een jonge sequoia in een kweekpot zie je die cirkel niet af. Zet de plantafstand goed op de dag dat je plant, en je hoeft er nooit meer over na te denken.
Bij die cijfers over sequoiawortels horen drie afzonderlijke waarnemingen, en die moet je uit elkaar houden. De eerste is de ontbrekende penwortel. De tweede is de bodem. De jaarlijkse neerslag in het sequoiagebied ligt boven de 254 cm, en toch blijft de grond arm aan voedingsstoffen, dus leven de bomen van verterend organisch materiaal. De derde is hoe volwassen sequoia's sterven. Houtkap daargelaten is windworp de meest voorkomende oorzaak.
Je ziet die drie vaak tot één verhaal gevlochten, over een ondiepe boom die verhongert en dan omvalt. Dat staat er niet. De bronnen melden elk punt op zichzelf, zonder verband dat ze aan elkaar knoopt, en drie harde feiten helpen je meer dan één keurige theorie.
De schaal maakt die spreiding het respecteren waard. Een kustsequoia kan 112 m hoog worden en 7 m meten aan de voet. Dat alles rust op een wortelschijf die niet dieper gaat dan ongeveer 4 m, dus de voetafdruk waar je omheen plant, is breed en vlak in plaats van diep en smal.
Nog één eigenschap verrast mensen die een aanplant ongedaan willen maken. Nieuwe scheuten kunnen zich klonen vanaf een stronk, vanuit het wortelstelsel of vanuit een knobbel aan de stamvoet. Zaag de stam om en er blijft levend weefsel in je bodem achter, klaar om nieuwe groei omhoog te duwen waar het maar wil. De top eraf halen is bij een sequoia dus niet hetzelfde als de sequoia verwijderen. Houd rekening met dat verschil.
Meet eerst de ruimte die je hebt, over de grond gemeten, voordat je iets anders doet. Stap uit hoe breed de volwassen boom wordt, en bij een kustsequoia is dat een cirkel die in alle richtingen 20 tot 27 m vanaf de stam reikt. Beschouw die hele cirkel als grond die de boom bezit, want ondiepe boomwortels willen ruimte opzij, en die kun je ze later niet alsnog geven. Beoordeel wortelstelsels van coniferen op de cirkel die ze bedekken, en over tien jaar word je niet verrast. Wees daarna eerlijk over je eigen perceel. Ik zou geen sequoia in een gewone woonwijk zetten, en ik zou elke grote conifeer ruim uit de buurt houden van een fundering of een bestrating waar je aan hecht.
Every figure here describes coast redwood. It is not a measurement of conifer root systems as a group, and this material carries no solid backing on planting distances or cold hardiness. Your regional extension service publishes both for the trees that grow where you live, so ask them before you dig the hole.
Lees het volledige artikel: Coniferen: soorten, kenmerken en harde cijfers
