Ja, en de tijdlijn van een springstaartenplaag is korter dan een krioelend terras doet vermoeden. University of New Hampshire Extension meldt dat een plotselinge massa springstaarten binnen zeven dagen uiteenvalt, of zodra het bodemoppervlak opdroogt. Dat geldt voor de menigten die je op nat plaveisel of langs je fundering vindt na dagen regen. Binnenshuis loopt de klok op één ding, en dat is hoe nat de kamer blijft.
De grijze vlek langs mijn eigen kelderplint was na zes dagen weg. De enige verandering was een luchtontvochtiger op het trapbordes. Ik controleerde die strook daarvoor elke ochtend, en het aantal daalde geen enkele keer. Gaan springstaarten vanzelf weg? Buiten wel, zodra de grond opdroogt. Binnen hangt het antwoord ervan af of je je kelder droog krijgt.
Twee verschillende problemen worden een plaag genoemd, en die twee eindigen volgens een ander schema. Een trekgolf is een massa springstaarten die uit doorweekte grond is verdreven, en de golf stopt zodra die grond opdroogt. Een vaste groep is helemaal geen golf. Een vaste groep leeft van luchtvochtigheid en schimmel binnenshuis. Die groep vind je in badkamers en kelders, en het aantal blijft stabiel zolang het vocht aanhoudt. Springstaarten die telkens in je badkamer opduiken zijn een aanwijzing voor vocht, dus een groep die nooit uitdunt vertelt je dat de natte plek er nog steeds is.
Om de twee uit elkaar te houden moet je een paar dagen kijken. Een golf arriveert in één keer na zware regen of een lange sproeibeurt. Je ziet springstaarten op terrassen, funderingsmuren en mulchbedden, en de menigte dunt snel uit zodra de zon de grond bereikt. De vaste soort is kleiner en veel constanter. Je vindt dezelfde groep in dezelfde badkamerhoek of tegen dezelfde keldermuur, week na week, zonder dat er weer achter zit.
Buiten lossen de aantallen zichzelf op zonder dat je een vinger uitsteekt. Dat rapport vat het geval buitenshuis samen in één zin. "De plotselinge grote aantallen springstaarten verdwijnen binnen een week, of zodra de bodem begint op te drogen."
Het opdrogen van de bodem beëindigt de golf voor je, en groepen buiten zijn eerder een curiositeit dan een probleem. Loop een week later langs dat terras en je vindt weer kaal plaveisel. Dat is niet jouw verdienste, en niets wat je oversloeg had het tegengehouden.
Binnenshuis loopt de tijdlijn van een springstaartenplaag op jouw water en niet op de beestjes. Een koudwaterleiding die door een warme kelder loopt, zweet en druppelt op wat eronder staat. Die plek op de vloer blijft lang genoeg nat om een kolonie te herbergen, en je kunt die leiding maandenlang over het hoofd zien. Koud weer levert je hier niets op. Springstaarten planten zich voort bij temperaturen tot 4°C, dus een onverwarmde kelder in januari is nog steeds een prima plek voor een kolonie.
- Ventilate: Move air through the damp room and run a dehumidifier until the humidity comes down.
- Repair: Fix the plumbing leaks feeding your wet spot, including the slow drip under a sink.
- Insulate: Wrap pipes that sweat so condensation stops falling onto the floor and framing below.
- Check the same corner each morning once the room dries, before you change anything else.
Geef de ruimte daarna echt de tijd. Een natte keldervloer houdt water vast in het beton lang nadat de lucht droog aanvoelt, dus de vloer langs de muur kan vochtig blijven terwijl je vochtmeter normaal aangeeft. Leg je hand plat op het beton in de hoek waar je steeds springstaarten vindt. Als het beton koel en een beetje kleverig aanvoelt, is de bron nog actief en daalt het aantal nog niet.
Als je kamer is opgedroogd en het aantal niet is gezakt, neem dan geen genoegen met één antwoord. Loop de bronnen binnen nog eens na, het lek onder een gootsteen en de leiding die je nooit hebt geïsoleerd, en kijk ook naar de grond direct buiten die muur. Springstaarten verdwijnen zodra het water dat ze nodig hebben opdroogt, en uitzoeken welk water ze voedt werkt beter dan gissen waar de groep vandaan kwam.
Lees het volledige artikel: Springstaarten: onschuldige beestjes, echt vochtsignaal
