Roślina doniczkowa · Araceae
Scindapsus pstry
Scindapsus pictus
Zapewnij mu jasne, rozproszone światło i łagodne ciepło, a jego satynowe, srebrem nakrapiane liście będą pięknie zwisać kaskadą przez lata.
Jasne rozproszone
16–29°C
do 4°C
0,9–3 m
Przegląd
Scindapsus pstry to piękna roślina do uprawy, o liściach jakby muśniętych delikatnym srebrem na tle głębokiej, świecącej zieleni. Należy do rodziny obrazkowatych i pochodzi z tropikalnej Azji Południowo-Wschodniej, gdzie pnie się po pniach drzew w stronę światła. W domu równie chętnie zwisa kaskadą z półki lub wiszącej doniczki, więc naprawdę nie ma złego sposobu na jej trzymanie.
A oto mała niespodzianka: mimo nazwy to wcale nie jest prawdziwy potos. To Scindapsus pictus, bliski kuzyn, który naśladuje ten sam łatwy charakter i piękny wygląd. Wraz z wiekiem liście grubieją i lekko marszczą się, a srebrne wzory pozostają najjaśniejsze, gdy roślina stoi w obfitym, rozproszonym świetle.
Krzepiące dla początkującego jest to, że ta roślina wybacza błędy. Trzymaj ją w cieple, z dala od palącego słońca, i pozwól wierzchniej warstwie ziemi przeschnąć między podlewaniami, a odwdzięczy się długimi, zdrowymi pędami. Nawet jeśli raz czy dwa przesadzisz z podlewaniem, złagodzenie go zwykle wystarcza, by korzenie znów wróciły do formy.
Pielęgnacja
W skrócie: jasne, rozproszone światło i przytulne pomieszczenie o temperaturze powyżej 16°C. Utrzymuj glebę równomiernie wilgotną, ale nigdy nie podmokłą, używaj torfowego, dobrze przepuszczającego podłoża i podawaj odrobinę zbalansowanego nawozu co miesiąc wiosną i latem.
Światło
Zapewnij mu jasne, rozproszone światło, a srebrne wzory pozostaną wyraziste i czyste. Poradzi sobie też w ciemniejszym kącie, choć wzory zbledną, a wzrost zwolni, a jedyne, czego trzeba unikać, to mocne bezpośrednie słońce, które parzy liście.
Podlewanie
Staraj się utrzymywać glebę równomiernie wilgotną, ale nigdy podmokłą, pozwalając samej wierzchniej warstwie lekko przeschnąć przed kolejnym podlaniem. Zimą roślina znacznie zwalnia, więc potrzebuje dużo mniej wody. Jeśli masz wątpliwości, odrobinę zbyt suche podłoże jest tu łaskawsze niż stale mokre, które szkodzi korzeniom.
Podłoże
Torfowe, organiczne podłoże, które swobodnie przepuszcza wodę, daje korzeniom dokładnie to, co lubią, najlepiej lekko kwaśne, o pH do 6,0. Luźna, przewiewna ziemia pozwala wodzie swobodnie przepływać, dzięki czemu nic nie zalega tam, gdzie znajdują się korzenie.
Temperatura
Ciepło utrzymuje tę roślinę w dobrej formie, a temperatura między 16°C a 29°C jest w sam raz. Naprawdę nie znosi chłodu, a liście cierpią, gdy powietrze spada poniżej dolnej granicy tego zakresu, dlatego trzymaj ją z dala od przeciągów przy oknach i drzwiach.
Wilgotność
Zwykła domowa wilgotność w zupełności wystarczy, więc nie musisz martwić się żadną konkretną liczbą. Roślina chętnie skorzysta z bardziej wilgotnego miejsca, jeśli takie masz, a ponieważ to właśnie suche zimowe powietrze często ściąga przędziorki, odrobina dodatkowej wilgoci w powietrzu może tylko pomóc.
Nawożenie
Podczas wiosny i lata, gdy roślina intensywnie rośnie, podawaj raz w miesiącu zbalansowany nawóz do roślin doniczkowych. Gdy nadchodzą ciemniejsze miesiące, roślina przestaje łaknąć pokarmu, więc możesz odstawić nawóz i pozwolić jej odpocząć.
Przycinanie
Delikatne przycinanie pędów co jakiś czas utrzymuje roślinę w porządku i zachęca ją do bujniejszego wzrostu. Miłym dodatkiem jest to, że każdy kawałek odcięty z długiego pędu może stać się nową sadzonką.
Przesadzanie
Przesadzaj ją do nieco większej doniczki co 1 do 2 lat, albo trochę wcześniej, jeśli korzenie zaczną wystawać przez otwory drenażowe, a woda będzie przepływać zbyt szybko. Świeże podłoże i odrobina więcej miejsca to wszystko, czego potrzebuje, by rosnąć równomiernie.
Rozmiar i rozstawa
Gdy dasz jej możliwość pięcia się lub zwisania, pędy wyciągają się na 90 cm do 3 m długości i rozrastają się na 60 do 120 cm szerokości. Pozwól pędom opadać kaskadą z wysoka albo zaproponuj im podporę do wspinania się, a pięknie się zadomowią.
Rozwiązywanie problemów
Niemal każdy problem ze scindapsusem pstrym sprowadza się do podlewania albo drobnego szkodnika, który przywędrował z sąsiedniej rośliny, a liście zwykle wcześnie o tym informują. Spokojnie przyjrzyj się temu, co się zmieniło, dopasuj objaw poniżej, a naprawisz sytuację, zanim wymknie się spod kontroli.
Ciemne, rozmiękłe korzenie o nieprzyjemnym zapachu
Gnicie korzeni wkrada się, gdy podłoże pozostaje podmokłe, a korzenie nie mogą już oddychać. Delikatnie wyjmij roślinę, przytnij wszystko, co ciemne lub rozmiękłe, i posadź ją w suchym, dobrze przepuszczającym podłożu. Od tej pory podlewaj rzadziej i pozwalaj podłożu wysychać między podlewaniami, bo ten problem po zadomowieniu potrafi rozwijać się szybko.
Rozwiązanie:
- Usuń zgniłe korzenie
- Przesadź w suche, dobrze przepuszczające podłoże
- Ogranicz podlewanie
Miękkie, żółte liście nad mokrym podłożem
Gdy liście miękną i żółkną nad podmokłym podłożem, niemal zawsze stoi za tym łagodne przelanie, a słaby drenaż tylko pogarsza sprawę. Pozwól wierzchniej warstwie podłoża wyschnąć przed kolejnym podlaniem i posadź roślinę w doniczce, z której woda swobodnie odpływa. Jeśli korzenie ucierpiały, świeże podłoże i lżejsza ręka z konewką pomogą jej wrócić do formy.
Rozwiązanie:
- Ogranicz podlewanie
- Popraw drenaż
- Przesadź w świeże podłoże
Cienka pajęczynka i pyliście brązowawy odcień liści
Przędziorki zwykle pojawiają się, gdy powietrze staje się gorące i suche, zostawiając cienką pajęczynkę i cętkowany, brązowawy odcień na spodniej stronie liści. Zmyj je energicznie strumieniem wody, a następnie zastosuj mydło insektycydowe lub olejek ogrodniczy i powtarzaj co tydzień, aż ustąpią. Bardziej wilgotne miejsce sprawia, że roślina staje się dla nich znacznie mniej gościnna.
Rozwiązanie:
- Zmyj energicznie wodą
- Zastosuj mydło insektycydowe lub olejek ogrodniczy
- Powtarzaj co tydzień
Białe watowate kłębki ukryte w kątach liści
Te małe białe, watowate skupiska w kątach liści to wełnowce, a zdradza je lepka spadź, którą zostawiają po sobie. Dotknij każdego z nich patyczkiem zamoczonym w alkoholu, następnie zastosuj mydło insektycydowe i odetnij mocno zaatakowane fragmenty. Szybkie sprawdzenie nowych roślin, zanim dołączą do pozostałych, zapobiega ich rozprzestrzenianiu się.
Rozwiązanie:
- Przetrzyj patyczkiem z alkoholem
- Zastosuj mydło insektycydowe
- Wytnij zaatakowane fragmenty
Woskowate guzki przyczepione do pędów i liści
Czerwce wyglądają jak drobne woskowate tarczki mocno przyczepione do pędów i liści i niemal wcale się nie poruszają. Delikatnie zeskrob je ręcznie, przetrzyj miejsce patyczkiem z alkoholem, a na koniec zastosuj mydło insektycydowe lub olejek, by wyłapać młode larwy. Dokładne obejrzenie każdej nowej rośliny zapobiega temu, by w ogóle się pojawiły.
Rozwiązanie:
- Zeskrob ręcznie
- Przetrzyj patyczkiem z alkoholem
- Zastosuj mydło insektycydowe lub olejek
Ciemne plamy lub miękka, szara pleśń na liściach
Brązowo-czarne plamy lub puszysta szara pleśń wskazują na grzybiczą plamistość liści lub szarą pleśń (botrytis), a obie te choroby uwielbiają mokre liście i nieruchome powietrze. Zerwij zaatakowane liście, unikaj zwilżania liści podczas podlewania i zapewnij roślinie nieco lepszy przepływ powietrza. Podlewanie przy samej ziemi i danie jej trochę oddechu zwykle powstrzymuje nawrót problemu.
Rozwiązanie:
- Usuń zaatakowane liście
- Unikaj zwilżania liści
- Popraw przepływ powietrza
Zwinięte, zwiotczałe liście przy suchym podłożu
Liście, które zwijają się i opadają nad suchym podłożem, po prostu odczuwają pragnienie, a to jedna z najłatwiejszych rzeczy do naprawienia. Podlej roślinę porządnie, aż woda zacznie wypływać z dna doniczki, a potem staraj się utrzymać bardziej regularny rytm. Liście zwykle się wyprostowują, gdy korzenie nadrobią zaległości, więc nie ma powodu do zmartwień.
Rozwiązanie:
- Podlej dokładnie
- Utrzymuj równomierną wilgotność
Srebrzyste smugi nakrapiane drobnymi czarnymi punkcikami
Srebrzyste smugi nakrapiane drobnymi czarnymi punkcikami to znak rozpoznawczy wciornastków, a gdy już je zauważysz, łatwo się z nimi uporać. Potraktuj roślinę mydłem insektycydowym, wystaw niebieskie lepowe pułapki, by złapać dorosłe osobniki, i spłucz liście, by usunąć resztę. Trzymanie nowych roślin osobno przez pewien czas nie pozwala im dotrzeć do pozostałych.
Rozwiązanie:
- Zastosuj mydło insektycydowe
- Użyj niebieskich lepowych pułapek
- Spłucz liście
Toksyczność
To roślina, którą warto podziwiać z bezpiecznej odległości od ciekawskich pysków. Każda jej część zawiera nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia, które pieką i powodują obrzęk jamy ustnej w chwili, gdy zwierzę lub dziecko w nią ugryzie. Żadna jej część nie jest przeznaczona do jedzenia, dlatego wysoka półka lub wiszące miejsce zapewnią spokój wszystkim, a roślinie dobre samopoczucie.
Toksyczna dla
Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki · Ludzie
Koty Średnia
Kot, który ugryzie liść, odczuje ostre pieczenie od kryształów szczawianu wapnia. Obserwuj ślinienie się, drapanie po pysku, wymioty i wkrótce potem opuchnięty pyszczek, i trzymaj roślinę tam, gdzie kot po prostu nie sięgnie.
Psy Średnia
Pies, który pogryzie kawałek, od razu poczuje pieczenie w pysku, często ze ślinieniem się, odruchami wymiotnymi i widocznym obrzękiem warg i języka. Zwykle mija samo, ale najlepiej trzymać roślinę wysoko, z dala od zwierzęcia.
Konie Średnia
Te same kryształy podrażniają koniowi pysk i gardło, wywołując silne ślinienie się i obrzęk, choć konie rzadko wymiotują. Trzymaj zwisające pędy tam, gdzie koń nie sięgnie.
Króliki Toksyczne
Te liście nie są bezpieczne dla nadgryzającego je królika, ponieważ kryształy podrażniają jamę ustną i przewód pokarmowy. Trzymaj zwisające pędy wysoko, poza zasięgiem ciekawskiego królika.
Zwierzęta gospodarskie Toksyczne
Zwierzęta pastwiskowe, które zdołają ugryźć kęs, doświadczą tego samego pieczenia w pysku i rozstroju żołądka, dlatego najbezpieczniej traktować tę roślinę jako niedostępną dla jakiejkolwiek hodowli.
Ptaki Toksyczne
Ptak, który dziobie liście, może zranić sobie dziób i wole na kryształach, dlatego najlepiej trzymać roślinę z dala od miejsc, gdzie ptaki siadają i się poruszają.
Ludzie Ostrożnie
Żadna część tej rośliny nie jest przeznaczona do jedzenia, a ugryzienie powoduje pieczenie warg, obrzęk języka i ślinienie się. Myj ręce po każdym przycinaniu i trzymaj roślinę poza zasięgiem małych dzieci.
Żucie soku powoduje podrażnienie jamy ustnej; myj ręce po kontakcie z rośliną
Numery alarmowe
Polska
Ośrodek toksykologiczny (Warszawa): 22 619 66 54
Odmiany
Kilka nazwanych odmian wnosi do rodziny własne kształty liści i srebrne wzory, i to właśnie one najczęściej czekają na ciebie w centrum ogrodniczym.
'Argyraeus'
Jej małe liście mają srebrzysto-białe brzegi i są delikatnie przyprószone miękkimi szarymi plamkami.
'Exotica'
Większe, sercowate liście noszą wyraziste srebrne plamy, które naprawdę rzucają się w oczy.
'Silvery Ann'
Smukłe, lancetowate liście są obficie pokryte srebrnymi plamami.
Shimmering Falls Silver Splash
Gęste srebrne nakrapianie pokrywa jej liście od brzegu do brzegu.
Jak rozmnażać
Jeśli rozmnażanie roślin zawsze wydawało ci się trudne, to dobre miejsce, by zacząć, bo naprawdę wystarczy jedna zdrowa sadzonka.
Sadzonki pędoweŁatwa
Wiosną lub wczesnym latem · Ukorzenia się w kilka tygodni
Wiosną lub wczesnym latem odetnij sadzonkę o długości 10 cm i postaw ją w szklance z wodą albo w doniczce z wilgotnym podłożem. Korzenie pojawiają się w ciągu kilku tygodni, a wkrótce masz zupełnie nową roślinę, identyczną z tą, z której pochodzi.
Mity
Scindapsus pstry to tak naprawdę prawdziwy potos.
Nazwa wprowadza wiele osób w błąd. Ta roślina to Scindapsus pictus, należący do rodzaju Scindapsus, podczas gdy prawdziwy potos należy do rodzaju Epipremnum. Obie rośliny wyglądają i rosną podobnie, więc pomyłkę łatwo wybaczyć, ale to dwie odrębne rośliny.
Scindapsus pstry jest bezpieczny w otoczeniu zwierząt.
Niestety nie jest. ASPCA wymienia go jako toksycznego dla kotów, psów i koni, ze względu na nierozpuszczalne kryształy szczawianu wapnia w jego tkankach, które przy kontakcie pieką i powodują obrzęk jamy ustnej. Najlepiej trzymać go z dala od zwierząt.
Dobrze znosi głęboki cień lub bardzo słabe światło.
Zniesie słabsze światło, ale naprawdę nie rozkwitnie w takich warunkach. Aby zachować swoje jasne srebrne wzory, potrzebuje obfitego, rozproszonego światła, a ostre bezpośrednie słońce idzie za daleko w drugą stronę i parzy liście.
Bez trudu znosi niskie temperatury.
Jako roślina tropikalna ma niewielką tolerancję na chłód. Liście ulegają uszkodzeniu poniżej około 16°C, dlatego ciepłe pomieszczenie z dala od zimnych przeciągów zapewni jej komfort.