Roślina ozdobna · Montiaceae
Lewizja
Lewisia cotyledon
Zapewnij jej ostry drenaż i suchą koronę, a lewizja odwdzięczy się co wiosnę jasnymi kwiatami w formie rozetek.
Częściowe słońce
Co 7–14 dni
do -34°C
15–30 cm
Przegląd
Lewizja to przyjazna zimozielona roślina do ogrodu skalnego, pochodząca z gór zachodniej Ameryki Północnej, gdzie zadomawia się w żwirowych szczelinach na chłodnych, dobrze przepuszczalnych zboczach. Wytwarza schludną rozetkę grubych, mięsistych liści, a potem późną wiosną unosi lekkie kiście kwiatów. Możesz cieszyć się ciepłymi różami, morelowymi barwami, pomarańczem i żółcią, często z delikatnymi cukierkowymi paskami przebiegającymi przez płatki.
Każda część tej rośliny jest ukształtowana do życia na skalnej półce, co jest dobrą wiadomością dla ciebie, bo roślina wymaga tak niewiele. Mięsiste liście magazynują wodę na czas suszy, a głęboki korzeń trzyma się cienkiej, żwirowej ziemi, która wygłodziłaby bardziej wymagającą roślinę. Ta twardość to również powód, dla którego lewizja nie lubi mokrych stóp, więc pamiętaj, że potrzebuje ostrego drenażu rodzimego rumowiska skalnego, a nie żyznej, wilgotnej rabaty, jaką lubi większość kwiatów.
Umieść ją w korytku, podwyższonym ogrodzie skalnym albo bokiem w szczelinie muru, a będzie ci towarzyszyć przez lata. Jest wytrzymała i długowieczna, znosząc srogie zimy bez trudu w obrębie swoich stref mrozoodporności, i prosi jedynie o odrobinę ostrożności z wodą. Popraw drenaż, a przekonasz się, że reszta przychodzi z łatwością.
Pielęgnacja
W skrócie: osadź lewizję w piaszczysto-żwirowej, ostro odsączającej się glebie z koroną ustawioną wysoko i sucho, zapewnij jej jasne światło z odrobiną popołudniowego cienia tam, gdzie lata bywają gorące, i podlewaj delikatnie u podstawy, dopiero gdy wierzchnia warstwa gleby wyschnie.
Światło
Lewizja najlepiej czuje się w jasnym świetle z popołudniowym cieniem, co ma największe znaczenie tam, gdzie lata bywają gorące. Zniesie pełne słońce w chłodniejszych miejscach i toleruje półcień, ale gorące popołudniowe słońce na odsłoniętym stanowisku może przypalić rozetkę, więc daj jej łagodną odsapkę w czasie upałów.
Podlewanie
Zawsze podlewaj u podstawy i nigdy w środek rozetki, bo woda zbierająca się tam szybko powoduje gnicie korony. Pozwól wierzchniej warstwie gleby przeschnąć między podlewaniami, co zwykle wypada mniej więcej co 7 do 14 dni, i mocno ogranicz podlewanie, gdy roślina odpoczywa w letnim spoczynku.
Podłoże
Sadź ją w piaszczysto-żwirowej, ostro odsączającej się glebie złożonej ze żwiru i piasku, podobnej do górskiego rumowiska skalnego. pH od 5,5 do 7,0 jej odpowiada, a jedyna rzecz, której naprawdę nie wybacza, to ciężka, podmokła ziemia zatrzymująca wodę wokół korzeni.
Temperatura
To twarda, mała roślina, która znosi mróz do -20°C, a ciepło do około 24°C. Wyższy upał to element wymagający uwagi, więc zapewnij jej chłodne korzenie i popołudniowy cień w gorące lato.
Wilgotność
W głębi duszy to roślina lubiąca niską wilgotność powietrza, czująca się jak w domu w suchym górskim powietrzu. Wilgotne, zastałe warunki sprzyjają gniciu, więc delikatny przepływ powietrza wokół korony daje znacznie więcej korzyści niż jakakolwiek wilgotność powietrza.
Nawożenie
Nawoź delikatnie wiosną i wczesnym latem rozcieńczonym, zrównoważonym nawozem o niskiej zawartości azotu. Obfite nawożenie pobudza miękki, soczysty wzrost, który łatwo gnije, więc lepiej stosować oszczędne dawki niż hojne, a roślina pozostanie krzepka.
Przycinanie
Odetnij przekwitłe łodygi kwiatowe, gdy kwiaty zwiędną, i usuń wszelkie zwiędłe zewnętrzne liście, aby gnicie nie zdołało się zadomowić. Nie potrzeba tu mocnego cięcia, tylko odrobiny przyjaznego porządkowania, a nie prawdziwej redukcji.
Przesadzanie
Przesadzaj co 2 do 3 lata, albo nieco wcześniej, jeśli rozetka zaczyna ciasno wypełniać doniczkę, robiąc to wczesną wiosną do świeżego, piaszczysto-żwirowego podłoża. Ustaw koronę na poziomie gleby lub tuż nad nim, a niech korzenie wychodzące przez otwory drenażowe lub słabsze kwitnienie będą twoim delikatnym sygnałem.
Rozmiar i rozstawa
Spodziewaj się zwartej rośliny o wysokości mniej więcej 15 do 30 cm i szerokości około 20 do 30 cm. Jej niewielki, wolno rosnący pokrój świetnie pasuje do korytek, szczelin i przedniego rzędu ogrodu skalnego.
Kiedy sadzić
Lewizja to wytrzymała bylina dla stref od 4 do 8, więc towarzyszy ci na długo, a nie tylko przez jeden sezon. Sadź młode rośliny wiosną, gdy tylko da się obrobić ziemię, a potem z radością obserwuj, jak rozetka wypuszcza kwiaty od późnej wiosny do wczesnego lata.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Zbiory: Od późnej wiosny do wczesnego lata
Mrozoodporność
Temperatura: do -34°C
Rozwiązywanie problemów
Niemal każdy problem z lewizją sprowadza się do jednej łagodnej zasady: woda zalegająca w niewłaściwym miejscu. Przyglądaj się przyjaźnie koronie i świeżemu przyrostowi, bo tam kłopoty zwykle pojawiają się najpierw. Zauważ je wcześnie, a zwykle uda ci się wszystko naprawić.
Rozetka opadła, a korona wygląda na brązową i miękką
Nabierz otuchy, bo to gnicie korony, które bierze się z wody zalegającej w środku rozetki lub z gleby, która pozostaje zbyt mokra. Jeśli szyjka zmiękła i nieprzyjemnie pachnie, ta jedna roślina może być już nie do uratowania, ale możesz ochronić resztę. Podlewaj delikatnie u podstawy, obłóż koronę żwirem i żwirowym kołnierzem, a jeśli twoja ziemia zatrzymuje wilgoć, przesadź roślinę na niewielkie wzniesienie, aby mogła oddychać.
Rozwiązanie:
- Przestań podlewać z góry i podlewaj wyłącznie u podstawy
- Popraw drenaż, dodając żwir i żwirowy kołnierz
- Wykop i przesadź na zbocze lub w szczelinę, jeśli gleba pozostaje mokra
- Usuń mocno zgniłe rośliny, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się
Lepkie, skręcające się młode liście z drobnymi skupiskami owadów
Nie martw się, te drobne, miękkociałe owady zbierające się na świeżych liściach i łodygach kwiatowych to po prostu mszyce, a lepki nalot to spadź, którą zostawiają. Delikatny strumień wody skierowany na podstawę zmywa większość z nich, a jeśli kilka wciąż wraca, uspokoi je mydło insektycydowe. Zaproś też do ogrodu biedronki, a resztę cicho wykonają za ciebie.
Rozwiązanie:
- Zmyj delikatnym strumieniem wody u podstawy
- Zastosuj mydło insektycydowe, jeśli problem się utrzymuje
- Zachęcaj naturalnych drapieżników, takich jak biedronki
Toksyczność
Oto uspokajająca wiadomość dla domów ze zwierzętami i dziećmi: lewizja jest nietoksyczna. Rodzaj ma długą historię jako pokarm, a spokrewniony bitterroot był wykopywany i jedzony przez pokolenia, więc przypadkowe nadgryzienie nie powinno spędzać ci snu z powiek. Najgorsze, co może spotkać ciekawskiego pupila, to lekki rozstrój żołądka po przesadzeniu z jakąkolwiek rośliną.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Możesz być spokojna, mając w domu kota. Ciekawskie nadgryzienie go nie otruje, choć jak przy każdej roślinie, większa porcja może zaburzyć delikatny żołądek.
Psy Brak
Nic tutaj nie zaszkodzi psu. Ten, który pogryzie liść lub podrapie koronę, może poczuć lekkie mdłości, ale nie musisz się obawiać prawdziwego niebezpieczeństwa.
Konie Bezpieczna
Pasący się koń jest całkowicie bezpieczny w pobliżu lewizji, która nie zawiera żadnych związków mogących mu zaszkodzić.
Króliki Bezpieczna
Króliki mogą bezpiecznie skubać mięsiste liście, choć mogą zjeść młodą rozetkę szybciej, niż zdąży ona odrosnąć.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce mogą przechadzać się obok niej w ogrodzie skalnym, nie ryzykując żadnego zatrucia.
Ptaki Bezpieczna
Ptaki ogrodowe i drób podwórkowy mogą dziobać liście lub nasiona i wyjść z tego bez szkody.
Ludzie Bezpieczna
Tutaj jesteś na bezpiecznym gruncie, bo rodzaj od dawna służy jako pokarm, a spokrewniony korzeń bitterroot był wykopywany i jedzony przez pokolenia.
Odmiany
Większość ogrodowych lewizji to formy Lewisia cotyledon, sprzedawane jako linie z nasion lub nazwane mieszańce. Kilka z nich szczególnie warto poszukać z nazwy.
Sunset Group / Sunset Strain
To linia z nasion, którą pokochasz za ciepłe kolory, dająca kwiaty od pomarańczu i moreli po róż i żółć.
'Elise'
Zgrabny, drobny mieszaniec F1, który wynagradza twoją cierpliwość, kwitnąc szybko z nasion i chętnie zakwitając ponownie przez cały sezon.
var. heckneri
Dzika odmiana, którą rozpoznasz po ząbkowanych, falistych brzegach biegnących wzdłuż liści rozetki.
Jak rozmnażać
Możesz rozmnożyć lewizję z nasion albo oddzielić drobne rozetki, które roślina wytwarza sama. Żadna z tych dróg nie jest szybka, ale obie są łagodne i niezawodne, o ile utrzymasz podłoże piaszczysto-żwirowe, a wilgoć skromną.
NasionaŚrednia
Wysiej świeże nasiona jesienią lub późną zimą; korzysta ze stratyfikacji chłodem · 1 do 2 lat do osiągnięcia rozmiaru kwitnącego
Rozsyp świeże nasiona na powierzchni piaszczysto-żwirowego podłoża jesienią lub późną zimą i trzymaj je w chłodzie, bo to okres chłodu budzi nasiona i daje lepsze wschody. Gdy pojawią się drobne siewki, podchodź do oczekiwań łagodnie, bo potrzebują 1 do 2 lat, aby osiągnąć rozmiar kwitnący.
Odrosty i rozetki przybyszoweŚrednia
Wiosna lub wczesne lato, gdy uformują się boczne rozetki · Kilka tygodni do ukorzenienia, pełne zadomowienie w ciągu jednego sezonu
Gdy wiosną lub wczesnym latem pojawią się boczne rozetki, delikatnie odkręć odrost z niewielkim fragmentem korony i odłóż go na kilka godzin do wyschnięcia. Umieść go w lekko wilgotnym, piaszczysto-żwirowym podłożu, a ukorzeni się w ciągu kilku tygodni i w pełni zadomowi w ciągu jednego sezonu.
Mity
Lewizja to pustynna sukulentowa roślina, która pragnie gorących, suchych, wypiekających warunków.
Łatwo zrozumieć, skąd bierze się to przekonanie, bo liście są mięsiste, a roślina rzeczywiście potrzebuje ostrego drenażu. W rzeczywistości to alpejska roślina skalnych szczelin, która lubi chłodne korzenie i odrobinę popołudniowego cienia tam, gdzie lata robią się gorące. Daj jej suchy, pustynny upał, a zamiast rosnąć, będzie się dąsać, więc traktuj ją jako roślinę górską, którą naprawdę jest.