Krzew · Nyctaginaceae
Bugenwilla
Bougainvillea spectabilis
Zapewnij jej słońce, odrobinę pragnienia i lekkie niedbalstwo, a bugenwilla odwdzięczy się kolorem.
Pełne słońce
Co 7–14 dni
do -7°C
4,6–12,2 m
Przegląd
Te opadające ściany koloru, które widzisz na płotach i nad łukowatymi bramami w ciepłych miejscach, bardzo często to właśnie bugenwilla. To drzewiasty, kolczasty krzew z Ameryki Południowej, a gdy się dobrze zadomowi i poczuje zadowolona, potrafi piąć się lub rozłazić na 4,6 do 12,2 m, choć w doniczce pozostaje zgrabna i niewielka, jeśli to bardziej ci odpowiada. To, co wygląda jak kwiat, to tak naprawdę miękka masa papierowych przylistków, i właśnie ten papierowy wygląd dał roślinie nazwę kwiatu papierowego.
Ciekawostka warta poznania, ta sama, która zaskakuje początkujących, jest taka, że bugenwilla kwitnie najlepiej, gdy życie jest odrobinę trudne. Potraktuj ją bogatą glebą, hojnym podlewaniem i intensywnym nawożeniem, a zwykle dostaniesz zieloną, liściastą roślinę z bardzo małą ilością koloru do pokazania. Odpuść zamiast tego, daj jej palące słońce i skąpe, suche warunki, a przylistki wysypią się od wiosny aż po jesień. Jeśli teraz masz same liście, to całkowicie da się naprawić.
Na zewnątrz jest w pełni mrozoodporna tylko w strefach USDA 9 do 11, gdzie silny mróz rzadko się pojawia. Jeśli uprawiasz ogród gdzieś zimniej, nie zniechęcaj się: trzymaj ją w pojemniku i zabieraj pod dach na zimę, ponieważ rośnie szybko i dobrze znosi przycinanie. Jedną stałą sprawą są kolce, więc licz grube rękawice jako część rutyny, a wszystko będzie dobrze.
Pielęgnacja
W skrócie: mnóstwo słońca przez cały dzień, szybko odsączająca się gleba i podlewanie dopiero, gdy wierzchnia warstwa wyschnie. Nawoź delikatnie, ogranicz azot, przycinaj po przekwitnięciu i chroń przed mrozem. Naprawdę trudno tu bardzo namieszać.
Światło
Bugenwilli najlepiej służy pełne słońce, co najmniej 6 godzin dziennie, i szczerze mówiąc, im więcej go dostanie, tym lepiej sobie radzi. Zbyt duży cień to najpewniejsza droga do zielonej rośliny bez koloru, ponieważ potrzebuje mocnego światła, zanim w ogóle zawiąże przylistki.
Podlewanie
Podlej ją porządnie, a potem pozwól wierzchniej warstwie gleby wyschnąć przed kolejnym podlaniem, co zwykle wychodzi co 7 do 14 dni, gdy roślina się już zadomowi. Dobrze znosi suszę i faktycznie ładniej się barwi, gdy jest trzymana raczej na sucho, podczas gdy gleba, która pozostaje mokra, daje ci liście zamiast przylistków i może zaprosić zgniliznę korzeni, więc skłanianie się ku suchości to bezpieczny nawyk.
Podłoże
Osadź ją w dobrze przepuszczalnej, piaszczystej lub gliniastej glebie, a odwdzięczy ci się tym. Preferuje pH lekko kwaśne do obojętnego, gdzieś w zakresie 6,0 do 7,0, i naprawdę nie lubi podłoża, które pozostaje podmokłe pod stopami.
Temperatura
Ciepło jej sprzyja, a znosi bez trudu wszystko od około -1°C do 38°C. Mróz to jedyna granica, której nie przekroczy, więc gdy tylko temperatura zbliży się do zera, okryj ją lub przenieś do środka, a nie będziesz mieć się czym martwić.
Wilgotność
Przeciętna wilgotność powietrza jest w zupełności w porządku, i nie ma tu żadnej szczególnej liczby, do której trzeba dążyć. Znacznie bardziej zależy jej na słońcu i suchości przy korzeniach niż na wilgoci w twoim powietrzu.
Nawożenie
Nawoź co miesiąc od wiosny do połowy lata, używając zrównoważonego nawozu w połowie zwykłej dawki. Ogranicz azot, ponieważ bogaty nawóz pobudza wzrost liści i hamuje właśnie te przylistki, na które liczysz.
Przycinanie
Przycinaj późną zimą lub wczesną wiosną, po przekwitnięciu, i wstrzymaj się z większym cięciem, dopóki okres kwitnienia się nie zakończy. Najpierw załóż grube rękawice, bo te kolce naprawdę kłują, a roślina znosi przycinanie z pogodą ducha.
Przesadzanie
Przesadzaj do większej doniczki co 2 do 3 lat lub zawsze, gdy wyraźnie przerośnie tę, w której jest. Ciasna, lekko związana korzeniami bryła faktycznie zachęca ją do kwitnienia, więc nie ma powodu spieszyć się z czymś większym.
Rozmiar i rozstawa
Gdy ma miejsce, pnie się do 4,6 do 12,2 m wysokości, z podobnym rozłożeniem, więc pnącze będzie potrzebować solidnej ściany lub kraty do oparcia. Trzymana w doniczce pozostaje znacznie skromniejsza, a odmiany karłowe są jak stworzone do ciasnych kącików.
Kiedy sadzić
To roślina kochająca ciepło, która po prostu nie zniesie mrozu, więc nie ma powodu się spieszyć. Poczekaj, aż wiosna dobrze się osadzi i chłody naprawdę miną, a potem ciesz się kolorem od wiosny aż po jesień, a czasem nawet zimą tam, gdzie pogoda pozostaje łaskawa.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: gdy wiosną minie wszelkie ryzyko przymrozków
- Zbiory: od wiosny do jesieni, czasem aż do zimy
Mrozoodporność
Temperatura: do -7°C
Rozwiązywanie problemów
Niemal każde potknięcie z bugenwillą sprowadza się do jednej z dwóch rzeczy: zbyt mało koloru albo nagłe opadanie liści. Obie sprawy zwykle mają związek z otoczeniem rośliny, a nie z chorobą, co jest dobrą wiadomością, bo oznacza, że łatwo je naprawić. Przyjrzyj się temu, co pokazuje ci twoja roślina, znajdź poniżej najbliższe dopasowanie i wprowadź małą zmianę. Nadąsany krzew niemal zawsze wraca do formy.
Liście i przylistki opadają wszystkie naraz
Nagłe gubienie liści niemal zawsze następuje tuż po szoku, najczęściej fali chłodu, przeciągu lub przeniesienia w nowe miejsce. Zmrożone liście i pędy nabierają nasiąkniętego wodą wyglądu, a potem czernieją. Ustaw ją w jednym stałym, ciepłym, słonecznym miejscu, podlewaj równym rytmem i wnoś rośliny w pojemnikach do środka, zanim temperatura spadnie w okolice -1°C, a roślina wróci do zdrowia.
Rozwiązanie:
- Chroń przed mrozem i wnoś rośliny w pojemnikach do środka, zanim temperatura spadnie poniżej około -1°C
- Trzymaj roślinę w stabilnym miejscu i unikaj jej przenoszenia
- Utrzymuj równomierne podlewanie, unikając zarówno suszy, jak i podtopienia
Żółte liście z wciąż zielonymi nerwami
Gdy młode liście żółkną, a nerwy pozostają zielone, roślina ma trudności z pobieraniem wystarczającej ilości mikroelementów, zwykle dlatego, że gleba jest zbyt zasadowa albo pozostaje mokra zbyt długo. Trzymaj ją w lekko kwaśnym, dobrze przepuszczalnym podłożu i pozwól glebie wyschnąć między podlewaniami. Dolistny oprysk mikroelementami przeznaczony dla cytrusów lub palm ładnie przywróci zieleń liściom.
Rozwiązanie:
- Utrzymuj lekko kwaśną, dobrze przepuszczalną glebę
- Zastosuj dolistny oprysk mikroelementami odpowiedni dla cytrusów lub palm
- Popraw drenaż i unikaj utrzymywania gleby stale mokrej
Mnóstwo zielonych liści, ale prawie żadnego koloru
Liściasta roślina bez przylistków niemal zawsze oznacza, że ma zbyt łatwe życie. Bugenwilla nabiera koloru, gdy jest lekko zestresowana, więc ogranicz podlewanie, zapewnij jej co najmniej 6 godzin pełnego słońca i odpuść trochę z azotem. Okres suszy, a nawet lekko ciasna, związana korzeniami bryła, skłonią ją do kwitnienia, i żadne z tych działań nie wyrządzi trwałej szkody.
Rozwiązanie:
- Przenieś w miejsce pełnego słońca lub zapewnij je (6 lub więcej godzin bezpośredniego światła)
- Pozwól glebie wyschnąć między głębokimi podlewaniami i ogranicz podlewanie
- Zaprzestań nawożenia bogatego w azot; stosuj zrównoważony nawóz w zmniejszonej dawce
- Pozwól roślinie stać się lekko związaną korzeniami lub zestresowaną, by zachęcić ją do kwitnienia
Pogryzione, powycinane brzegi liści z ciemnymi odchodami
To, co widzisz, to miernikowiec bugenwillowy, gąsienica typu piędzik, która żeruje po zmroku i wycina brzegi liści. Wyjdź wieczorem, a złapiesz je przy pracy, po czym po prostu zbierz je ręcznie. Jeśli jest ich więcej, potraktuj młode larwy preparatem Bt, albo sięgnij po spinosad, który radzi sobie zarówno z młodymi, jak i dorosłymi gąsienicami.
Rozwiązanie:
- Zbieraj gąsienice ręcznie, sprawdzając w nocy, gdy żerują
- Zastosuj Bacillus thuringiensis (Bt), by zwalczyć młode larwy
- Zastosuj spinosad, który zwalcza zarówno młode, jak i dojrzałe larwy
Toksyczność
Oto coś, co uspokoi twój umysł: bugenwilla nie ma znanej toksyny, więc ciekawski kęs nie otruje ani kota, ani psa, ani zwierzęcia pasącego się w pobliżu. To, na co naprawdę warto uważać, ma naturę fizyczną. Wzdłuż łodyg biegną sztywne, ostre kolce, które mogą powodować ukłucia, zadrapania, a czasem podrażnienie skóry, a sok może szczypać wrażliwą skórę, więc zakładaj grube rękawice przed pracą z rośliną.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Nie ma tu żadnego toksycznego związku, więc ciekawski kot, który skubnie roślinę, nie zostanie otruty. Prawdziwym ryzykiem są sztywne kolce, które mogą zadrapać łapę lub pyszczek, więc trzymaj doniczkę z dala od miejsc, gdzie zwykle ląduje skaczący kot.
Psy Brak
Bugenwilla jest bezpieczna dla psów w pobliżu, a przeżuty liść ich nie otruje. Pies przedzierający się przez gałęzie może jednak zaczepić się o kolec, więc uważaj raczej na przypadkowe zadrapanie czy ukłucie niż na jakąkolwiek chorobę.
Konie Bezpieczna
Skubanie nie szkodzi koniowi, ponieważ w roślinie nie ma nic toksycznego. Jedyne, na co trzeba uważać, to ostre kolce, bo koń opierający się o gałęzie może dostać rany kłutej.
Króliki Bezpieczna
Królik może jeść liście bugenwilli bez żadnego ryzyka zatrucia. Trzymaj tylko kolczaste łodygi z dala od małego zwierzęcia, bo pojedynczy kolec naprawdę mógłby zranić delikatną skórę lub oko.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce nie napotykają żadnego toksycznego zagrożenia ze strony tej rośliny. Warto uważać na drewniejące kolce, bo mogą zadrapać skórę lub pyszczek, gdy zwierzęta przedzierają się przez gałęzie.
Ptaki Bezpieczna
Ptaki siadają i gnieżdżą się w bugenwilli bez żadnej szkody, a toksyny nie ma tu w ogóle, więc nie musisz się nią martwić. Gęste, kolczaste gałęzie oferują małym ptakom mile widzianą osłonę.
Ludzie Bezpieczna
Roślina nikogo nie otruje, ale kolce to zupełnie inna sprawa. Ich ukłucia i zadrapania mogą wywołać podrażnienie skóry albo, rzadko, infekcję, a mleczny sok może szczypać wrażliwą skórę, więc sięgaj po grube rękawice, gdy tylko przycinasz roślinę lub z nią pracujesz.
Nie jest trująca chemicznie, ale roślina ma ostre, drewniejące kolce, które powodują rany kłute i zadrapania (rzadko infekcję skóry lub podrażnienie), a sok może wywołać łagodne podrażnienie skóry u osób wrażliwych. Prawdziwym zagrożeniem są fizyczne kolce, a nie zatrucie chemiczne. Zakładaj grube rękawice podczas przycinania lub pracy z rośliną.
Odmiany
Bugenwilla występuje w przepięknej gamie kolorów i rozmiarów, od rozłożystych pnączy po niewielkie odmiany karłowe, które dobrze czują się w doniczce. Oto te, które najprawdopodobniej spotkasz, a każda z nich to łagodny wybór dla początkującego.
Barbara Karst
Silnie rosnąca odmiana, która wypuszcza intensywnie czerwone do purpurowych przylistki w obfitych falach.
San Diego Red
Uwielbiana, duża czerwona odmiana ceniona za to, jak swobodnie kwitnie.
Raspberry Ice
Zwarty wybór z przebarwionymi liśćmi zestawionymi z różowoczerwonymi przylistkami.
California Gold
Wyróżnia się ciepłymi, żółtymi do złotych przylistkami zamiast typowych różów i czerwieni.
Pixie
Karłowa, naturalnie zgrabna forma, która świetnie czuje się w pojemniku.
Helen Johnson
Karłowa, zwarta odmiana, która dobrze znosi uprawę w doniczkach i wiszących koszach.
Jak rozmnażać
Rozmnażanie bugenwilli jest łatwiejsze, niż mogłoby się wydawać, o ile uzbroisz się w odrobinę cierpliwości. Najłagodniejszą drogą jest skopiowanie rośliny, którą już masz, zamiast zaczynać od nasion.
Sadzonki pędoweŚrednia
Lato · Od kilku tygodni do kilku miesięcy
Najczęstszą drogą do nowych roślin są sadzonki pobierane latem. Odetnij fragment przyrostu z bieżącego sezonu, wetknij go w mieszankę piasku i torfu i zostaw w spokoju, ponieważ korzenie mogą pojawić się od kilku tygodni do kilku miesięcy. Cierpliwość to jedyna prawdziwa umiejętność, jakiej tu potrzeba.
OdkładyŚrednia
Sezon wegetacyjny · Od kilku tygodni do kilku miesięcy
Kolejną łagodną opcją jest odkładanie w sezonie wegetacyjnym: przypnij nisko rosnącą łodygę do ziemi, by ukorzeniła się, wciąż będąc połączona z rośliną matką. Daj jej od kilku tygodni do kilku miesięcy, zanim nowa część ukorzeni się na tyle, by odciąć ją samodzielnie.
NasionaWymagająca
Ciepła pora roku · Powolne i zmienne
Zaczynanie od nasion jest możliwe w ciepłej porze roku, ale jest to powolne, nieprzewidywalne, a siewki rzadko przypominają roślinę matkę. Właśnie dlatego nazwane odmiany niemal zawsze wyhodowuje się z sadzonek lub odkładów zamiast z nasion.
Mity
Kolorowe części bugenwilli to kwiaty.
Te jaskrawe, papierowe płatki to tak naprawdę zmodyfikowane liście zwane przylistkami, a wcale nie kwiaty. Prawdziwe kwiaty to małe, białe lub kremowe rurki tkwiące w środku każdego skupiska, i łatwo je przeoczyć przy tak dużej ilości koloru.