Roślina ozdobna · Boraginaceae
Brunera wielkolistna
Brunnera macrophylla
Zapewnij jej cień i stałą wilgotność, a brunera odwdzięczy się, rozjaśniając najciemniejsze kąty posrebrzanymi liśćmi i drobnymi, niebieskimi wiosennymi kwiatami.
Półcień
do -40°C
30–46 cm
Przegląd
Brunera to wybaczający przyjaciel cienia, gdzie jej duże liście w kształcie serca kontynuują pokaz długo po przekwitnięciu kwiatów. Należy do rodziny ogórecznikowatych, znana też jako żmijowiec syberyjski, i tworzy powoli rosnącą, kępiastą bylinę, która delikatnie rozprzestrzenia się z pełzającego kłącza. Wczesną wiosną wypuszcza przewiewne wiechy drobnych, niebieskich kwiatów tak podobnych do niezapominajek, że zyskała miano fałszywej niezapominajki.
To liście najczęściej podbijają serca. U gatunku wyjściowego są zwyczajnie zielone, ale ulubione odmiany noszą srebrzysty szron, jasne nerwy lub miękkie, kremowe brzegi, które chwytają to niewiele światła, jakie przenika do zacienionej rabaty. Roślina pozostaje niska, około 30 do 46 cm wysokości, i powoli zaokrągla się w schludny kopczyk, który dobrze czuje się obok hosty i paproci.
Gdy już się zadomowi, wymaga od ciebie bardzo niewiele. Brunera chce cienia, żyznej gleby i wody, na którą może liczyć, i pogodnie znosi zarówno jelenie, jak i króliki. Jedyne, czego łatwo nie wybacza, to upał i susza, które brązowią brzegi liści i sprawiają, że w środku lata wygląda na zmęczoną, choć chłodniejszy, bardziej zacieniony dom szybko stawia ją na nogi.
Pielęgnacja
W skrócie: półcień do pełnego cienia, z dala od gorącego popołudniowego słońca, gleba utrzymywana równomiernie wilgotna i nigdy niewysychająca do sucha, oraz żyzna ziemia pokryta ściółką, która zatrzymuje wilgoć i utrzymuje korzenie w chłodzie.
Światło
Brunera to prawdziwa roślina cienia, więc zapewnij jej półcień do pełnego cienia, osłonięty od gorącego popołudniowego słońca. Bezpośrednie światło poparza liście i wypłukuje ich kolor, podczas gdy cętkowane miejsce pod drzewami pozwala jej wyglądać najlepiej.
Podlewanie
Utrzymuj glebę stale i równomiernie wilgotną, ponieważ sucha ziemia to jedyna rzecz, której brunera nie zniesie. Warstwa ściółki zatrzymuje tę wilgoć i utrzymuje korzenie w chłodzie, co ma największe znaczenie podczas letnich upałów.
Podłoże
Zapewnij jej żyzną, bogatą w materię organiczną glebę gliniastą, która swobodnie odprowadza wodę, a jednocześnie pozostaje równomiernie wilgotna. Bez problemu znosi szeroki zakres pH, gdziekolwiek od 6,0 do 8,0, więc większość rabat wzbogaconych odrobiną kompostu będzie jej w sam raz odpowiadać.
Wilgotność
Zwykła ogrodowa wilgotność w zupełności wystarcza, więc nie ma tu żadnej docelowej wartości do pilnowania. To, co naprawdę wyczerpuje brunerę, to gorące, wilgotne lata, takie jak te typowe dla głębokiego południa, gdzie upał i wilgoć razem męczą roślinę.
Nawożenie
Nawoź z umiarem przez cały sezon wegetacyjny zrównoważonym nawozem, albo po prostu wmieszaj kompost i materię organiczną w glebę co wiosnę. Żyzna ziemia utrzymuje bujne liście i to niemal wszystko, o co kiedykolwiek prosi ta bezproblemowa roślina.
Przycinanie
Usuwaj poparzone lub podarte liście, gdy tylko się pojawią, i przycinaj przekwitłe łodygi kwiatowe, gdy niebieskie kwiaty przekwitną. Późną jesienią lub wczesną wiosną zetnij stare liście tuż przy ziemi, aby świeży wzrost mógł pojawić się bez przeszkód.
Rozmiar i rozstawa
Rośliny osiągają wysokość około 30 do 46 cm i powoli poszerzają się na 46 do 76 cm. Daj każdej kępie tę odrobinę miejsca, a wypełni się w schludny, okrywowy kopczyk, który da ci satysfakcję.
Kiedy sadzić
Brunera to bylina, więc gdy już znajdzie się w ziemi, nie trzeba się martwić corocznym sadzeniem od nowa. Sadź nowe rośliny lub podziały wiosną lub jesienią, gdy pogoda jest łagodna, a potem ciesz się niebieskimi kwiatami od wczesnej do środkowej wiosny, zanim liście przejmą rolę na resztę sezonu.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Siew: Zwykle rozmnażana przez podział, a nie z nasion; siew w domu jest rzadko stosowany.
- Sadzenie: Sadź wiosną lub jesienią, w łagodną pogodę, aby uniknąć stresu upałowego lub chłodowego.
- Zbiory: Kwitnie od wczesnej do środkowej wiosny (mniej więcej kwiecień do maja), czasem aż do wczesnego lata.
Mrozoodporność
Temperatura: do -40°C
Rozwiązywanie problemów
Brunera wymaga niewiele i rzadko przysparza zmartwień, a gdy już coś pójdzie nie tak, zwykle sprowadza się to do zbyt dużej ilości słońca lub zbyt małej ilości wody. Zerkaj od czasu do czasu na brzegi liści i całą roślinę w pełni lata, ponieważ to tam problem pojawia się najpierw. Dopasuj to, co widzisz, do listy poniżej i zareaguj wcześnie, a roślina chętnie wróci do formy.
Opadający, zmęczony wzrost, gdy nadchodzi letni upał
Jeśli twoja roślina dąsa się w upale, to normalne, ponieważ brunera trudno znosi gorącą, wilgotną pogodę, taką jak ta osiadająca nad głębokim południem i wszędzie tam, gdzie lata są ciepłe. Zapewnij jej głęboki cień i stałą wodę przez najgorszy okres oraz obficie ściółkuj, aby korzenie pozostały chłodne i wygodne. Najlepiej czuje się w strefach od 3 do 8, więc chłodniejszy, bardziej zacieniony kąt to najżyczliwsza pomoc, jakiej możesz jej udzielić.
Rozwiązanie:
- Zapewnij głęboki cień i stałą wilgotność gleby latem
- Ściółkuj obficie, aby schłodzić glebę
- Uprawiaj w chłodniejszych mikroklimatach lub północnych strefach, gdy to możliwe
Brzegi liści brązowieją i stają się kruche, a kolor blaknie
Nie martw się, jeśli to zauważysz, to po prostu poparzenie liści, co po prostu oznacza, że roślina złapała za dużo gorącego słońca lub jej gleba wyschła w upale. Delikatnie przenieś ją w miejsce w półcieniu do pełnego cienia, gdzie popołudniowe słońce nie sięga, utrzymuj glebę równomiernie wilgotną i otul ją ściółką, aby zatrzymać tę wilgoć. Odetnij najgorsze liście, a wkrótce zobaczysz świeże, które wyrosną na ich miejsce.
Rozwiązanie:
- Przenieś lub przesadź w miejsce w półcieniu do pełnego cienia z popołudniowym zacienieniem
- Utrzymuj glebę stale wilgotną
- Ściółkuj, aby schłodzić i zachować wilgoć gleby
- Usuń mocno poparzone liście, aby pobudzić świeży wzrost
Wygryzione otwory w liściach i pozostawione błyszczące ślady
Nie martw się, te dziury i błyszczące ślady oznaczają po prostu, że ślimaki nagie i winniczki znalazły chłodny, wilgotny cień, który lubi twoja brunera. Wyjdź o zmierzchu i zbierz je ręcznie, co jest łatwiejsze, niż się wydaje. Uporządkuj mokrą ściółkę i ściółkę liściową, pod którą się chronią, a jeśli kilka wciąż wraca, odrobina przynęty z fosforanu żelaza je uspokoi.
Rozwiązanie:
- Zbieraj ślimaki ręcznie wieczorem
- Ogranicz nadmiar wilgoci i usuń kryjówki z resztek roślinnych
- W razie potrzeby zastosuj przynętę na ślimaki z fosforanem żelaza
Toksyczność
Oto uspokajająca wiadomość dla właścicieli zwierząt i rodziców: brunera jest nietoksyczna. Nie znajduje się na liście ASPCA roślin niebezpiecznych dla kotów i psów, a nie jest znane żadne zagrożenie dla innych zwierząt ani dla ludzi. Możesz sadzić ją swobodnie w ogrodzie dzielonym ze zwierzętami domowymi i dziećmi i być spokojny.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Brak
Możesz się rozluźnić w towarzystwie ciekawskiego kota, ponieważ brunera nie znajduje się na liście toksycznych roślin ASPCA, a powąchanie lub nadgryzienie mu nie zaszkodzi.
Psy Brak
Pies, który spróbuje liścia, nie jest tu w żadnym niebezpieczeństwie, ponieważ roślina nie zawiera żadnej znanej toksyny, która mogłaby mu zaszkodzić.
Konie Bezpieczna
Konie pasące się w pobliżu nie są narażone na żadne ryzyko zatrucia, więc nie ma się czego obawiać.
Króliki Bezpieczna
Króliki zwykle omijają brunerę, a nawet skradziony kęs nic im nie zrobi.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce mogą bezpiecznie ją podjadać, choć rzadko wzbudza ich zainteresowanie.
Ptaki Bezpieczna
Ptaki są przy niej całkowicie bezpieczne, ponieważ ani nasiona, ani liście nie dają powodów do obaw.
Ludzie Bezpieczna
Nie ma tu niczego toksycznego, co mogłoby martwić opiekunów czy dzieci, więc łagodnie sprawdza się w uprawie w rodzinnym ogrodzie. To roślina ozdobna, a nie jadalna, więc po prostu nie ma potrzeby jej jeść.
Odmiany
Większość ogrodników uprawia brunerę ze względu na nazwane odmiany liściowe, a nie zwykły zielony gatunek, i to właśnie z nimi najprawdopodobniej się spotkasz i je pokochasz.
Jack Frost
Rozpoznasz ją po oszronionych, srebrnych liściach przetykanych zielonymi nerwami i wąskim zielonym rąbkiem, na łagodnej roślinie o wysokości około 30 do 38 cm.
Looking Glass
Jej liście w kształcie serca lśnią niemal jednolitym metalicznym srebrem, z ledwie widocznym śladem zieleni.
Variegata
Szerokie, kremowobiałe brzegi otaczają jej zielone liście na roślinie o wysokości mniej więcej 30 do 38 cm i wnoszą prawdziwą radość do zacienionego kąta.
Alexander's Great
Ta hojna odmiana rośnie duża, unosząc wielkie, posrebrzane liście z zielonymi nerwami i obwódką, na wysokość około 30 do 46 cm.
Jak rozmnażać
Brunera rozmnaża się w najprostszy możliwy sposób, przez dzielenie ugruntowanej kępy zamiast zamartwiania się nasionami, więc to wspaniałe miejsce, aby zacząć jako nowy ogrodnik.
PodziałŁatwa
Dziel kępy wczesną wiosną lub jesienią. · Zwykle zadomawia się w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego.
Rozmnażanie brunery jest wyjątkowo proste dzięki jej pełzającemu kłączu. Wykop ugruntowaną kępę wczesną wiosną lub jesienią, delikatnie rozdziel kłącza rękami i posadź poszczególne fragmenty, a każdy z nich zadomowi się w ciągu jednego sezonu wegetacyjnego. Jedno łagodne przypomnienie: opatentowanych odmian nie wolno legalnie rozmnażać, więc zerknij na nazwę, zanim zaczniesz dzielić.
Mity
Brunera to po prostu kolejna niezapominajka.
To łatwa pomyłka, ponieważ kwiaty rzeczywiście wyglądają podobnie, a jedna z popularnych nazw to fałszywa niezapominajka. Mimo to Brunnera macrophylla wyróżnia się jako osobna, kłączowa bylina z rodziny ogórecznikowatych. Ogrodnicy uprawiają ją dla dużych liści w kształcie serca, a nie jako prawdziwy Myosotis, i właśnie w tym tkwi jej urok.
Brunera nie zakwitnie, jeśli nie dostanie miejsca w pełnym słońcu.
Możesz odłożyć to zmartwienie na bok, ponieważ w głębi serca to roślina kochająca cień. Świetnie rośnie w półcieniu do pełnego cienia, osłonięta od gorącego popołudniowego słońca, a zbyt dużo słońca poparza liście, zamiast pomagać kwiatom.