Krzew · Bignoniaceae
Bignonia krzyżowa
Bignonia capreolata
Wybaczające, rodzime pnącze, które obdarowuje cię kurtyną wiosennych kwiatów w kształcie trąbek i sprawia, że kolibry wciąż wracają.
Pełne słońce
Co 7–14 dni
do -29°C
9,1–15,2 m
Przegląd
Jeśli obawiasz się pnączy, bignonia krzyżowa to łagodny początek. To zdrewniałe pnącze, rodzime dla południowo-wschodnich Stanów Zjednoczonych, wspina się samodzielnie, chwytając się płotów, ścian i altan za pomocą wąsów zakończonych drobnymi, lepkimi przylgami, więc nie będziesz musiał zajmować się wiązaniem czy kratownicami. Jej nazwa pochodzi od krzyżowego wzoru ukrytego wewnątrz starszego pędu, widocznego po jego przecięciu. Każdej wczesnej wiosny nagradza cię trąbkowatymi kwiatami, które przyciągają kolibry z bliska.
Naprawdę nie potrzebujesz tu smykałki do ogrodnictwa. Bignonia krzyżowa dobrze czuje się zarówno w pełnym słońcu, jak i w głębokim cieniu, wybacza ubogą glebę, znosi suszę po ukorzenieniu i wytrzymuje zimy w strefach od 5 do 9. Jedyne, na co warto zwrócić uwagę, to jak chętnie rośnie. Pozostawiona sama sobie osiąga 9 do 15 m i wypuszcza odrosty korzeniowe, więc podziękuje ci za mocną podporę i przyjazne przycięcie raz w roku.
Warto uniknąć jednej łatwej pomyłki: bywa sprzedawana obok bardziej ekspansywnego trąbowca amerykańskiego, ale to nie ta sama roślina. Bignonia krzyżowa kwitnie wcześniej, zachowuje się kulturalnie i nie sprawi, że twoja skóra będzie swędzieć tak, jak czasem zdarza się w przypadku jej kuzynki.
Pielęgnacja
W skrócie: zapewnij jej pełne słońce, aby uzyskać najwięcej kwiatów, ustaw ją przy solidnej podporze do wspinania się, podlewaj obficie tylko podczas ukorzeniania, a przycinaj mocno zaraz po wiosennym kwitnieniu, aby nie wyszła poza wyznaczone granice. Naprawdę trudno tu o poważny błąd.
Światło
Bignonia krzyżowa dobrze zadomawia się od pełnego słońca po pełny cień, co w dużej mierze tłumaczy jej wybaczający charakter. Naprawdę jednak błyszczy w słońcu, dając bujniejszy wzrost i znacznie więcej wiosennych kwiatów. Umieszczona w głębokim cieniu wybuja i kwitnie skąpo, więc gdy tylko możesz, wybieraj jaśniejsze miejsca.
Podlewanie
Podczas gdy nowe pnącze się ukorzenia, staraj się utrzymywać glebę równomiernie wilgotną, a odwdzięczy się za twoją troskę. Gdy już się zadomowi, staje się naprawdę odporna na suszę, więc obfite podlanie podczas długiego okresu suszy to wszystko, czego potrzebuje. Przez resztę czasu zwykle wystarcza deszcz, więc możesz się rozluźnić.
Podłoże
Nie musisz się martwić o glebę. Przeciętna, dobrze odwadniana gleba gliniasta lub piaszczysta odpowiada bignonii krzyżowej, a roślina dostosowuje się do szerokiego zakresu, czując się dobrze przy pH od 6,0 do 8,0. Najlepiej rośnie w żyznej, bogatej w materię organiczną ziemi, ale poradzi sobie niemal wszędzie, gdzie ją posadzisz.
Temperatura
To wytrzymała, mrozoodporna, rodzima roślina, która bez trudu znosi zakres temperatur od około -29°C do 38°C, obejmujący strefy od 5 do 9. Zima jej nie zachwieje, a letni upał też nie jest problemem, więc możesz ją posadzić i odetchnąć spokojnie.
Wilgotność
Przeciętna wilgotność powietrza na zewnątrz to wszystko, o co prosi bignonia krzyżowa, więc nie ma żadnej docelowej liczby, o którą trzeba by zabiegać. Bardziej pomaga dobry przepływ powietrza, ponieważ to zagęszczony wzrost w nieruchomym, wilgotnym powietrzu zachęca do sporadycznej plamistości liści.
Nawożenie
Nawożenie to jedna troska mniej, ponieważ bignonia krzyżowa niemal go nie potrzebuje. Lekka dawka zbilansowanego nawozu lub kompostu wiosną w zupełności wystarcza tej bujnej, rodzimej roślinie, a przesada z azotem sprawia tylko, że rośnie więcej liści kosztem oczekiwanych kwiatów.
Przycinanie
Sięgnij po sekator zaraz po zakończeniu kwitnienia, aby utrzymać pnącze w porządku na podporze, ponieważ cięcie przed kwitnieniem poświęciłoby tegoroczne kwiaty. Usuwaj odrosty korzeniowe, gdy tylko się pojawią, to drobny, łatwy nawyk, który powstrzymuje roślinę przed wędrówką tam, gdzie tego nie chcesz.
Przesadzanie
Bignonia krzyżowa jest pnączem ogrodowym, więc rzadko żyje długo w doniczce i rzadko będziesz musiał ją przesadzać. Jeśli uprawiasz ją w pojemniku, przesadź do większego dopiero, gdy wyraźnie przerośnie swoją przestrzeń, co objawia się korzeniami owijającymi się lub wychodzącymi z doniczki, szybko przesychającą glebą i zahamowanym wzrostem części nadziemnej.
Rozmiar i rozstawa
Zapewnij temu pnączu mnóstwo miejsca, a odwdzięczy się z nawiązką. Wspina się na wysokość 9 do 15 m i rozrasta się na szerokość 180 do 275 cm, więc wybierz miejsce, gdzie duże, szybko rosnące pnącze jest mile widziane, i zapewnij mu solidną altanę lub ogrodzenie.
Kiedy sadzić
Bignonia krzyżowa jest mrozoodporna w strefach od 5 do 9, a najlepszym momentem na jej posadzenie jest wiosna lub jesień, gdy pogoda jest łagodna, a korzenie mogą się zadomowić, zanim nadejdzie letni upał lub zimowy chłód. Kwitnie od późnej zimy do wczesnej wiosny, przesuwając się w stronę maja lub czerwca w chłodniejszych częściach swojego zasięgu, więc odrobina cierpliwości się opłaca.
Typowe miesiące dla klimatu umiarkowanego: w cieplejszych regionach zaczynaj wcześniej, a tam, gdzie wiosenne przymrozki utrzymują się dłużej, sadź później.
- Sadzenie: wiosną lub jesienią
- Zbiory: od późnej zimy do wczesnej wiosny (maj do czerwca w chłodniejszych strefach)
Mrozoodporność
Temperatura: do -29°C
Rozwiązywanie problemów
Nie martw się: bignonia krzyżowa niemal nigdy nie ma problemów ze szkodnikami czy chorobami. Drobne kłopoty, które się zdarzają, wynikają z jej własnej zapalczywości, nieco zbyt dużego cienia lub przycinania w niewłaściwym momencie, i każdy z nich łatwo naprawić. Znajdź poniżej to, co pasuje do sytuacji, i delikatnie zareaguj.
Pnącze przerasta swoją podporę i pochłania sąsiednie rośliny
Bignonia krzyżowa z natury jest szybkim pnączem, a jej wąsy trzymają się dzięki lepkim przylgom, które chwytają wszystko, co napotkają, więc pewien rozrost jest normalny. Duży cień pogarsza sytuację, ponieważ pnącze wyciąga się w stronę światła. Przytnij je mocno zaraz po przekwitnięciu i ustaw przy solidnej altanie lub ogrodzeniu zbudowanym z myślą o pnączu sięgającym 9 do 15 m, a utrzymasz je pod kontrolą.
Rozwiązanie:
- Przytnij mocno po przekwitnięciu, aby zmniejszyć rozmiar
- Zapewnij solidną, dużą podporę, taką jak altana lub ogrodzenie
- Sadź w pełnym słońcu dla gęstszego, obficiej kwitnącego wzrostu
Nowe pędy pojawiające się na trawniku z dala od głównej rośliny
Te wędrujące pędy to po prostu odrosty korzeniowe, naturalny sposób, w jaki bignonia krzyżowa rozprzestrzenia się pod ziemią, więc z twoją rośliną nic złego się nie dzieje. Wyrywaj lub wykopuj je, gdy tylko je zauważysz, a te, które pojawią się w trawie, po prostu skoś. Jeśli wolisz utrzymać ją w jednym miejscu, wkop barierę korzeniową albo posadź ją w ograniczonym rabacie, gdzie niewielki rozrost nie ma znaczenia.
Rozwiązanie:
- Wyrywaj lub wykopuj odrosty korzeniowe, gdy tylko je zauważysz
- Koś lub przycinaj odrosty na trawniku
- Zainstaluj barierę korzeniową, jeśli chcesz ograniczyć roślinę
Ulistnione, zdrowe pnącze, które ledwie kwitnie
Gdy bignonia krzyżowa rośnie bujnie i zielono, ale wstrzymuje się z kwitnieniem, zwykle winny jest nadmiar cienia. Przycinanie w niewłaściwym momencie też może to spowodować, ponieważ cięcie przed wiosennym kwitnieniem usuwa pąki. Przenieś lub poprowadź pnącze w bardziej słoneczne miejsce, ogranicz azot i przycinaj dopiero po zakończeniu kwitnienia, a kwiaty powinny wrócić.
Rozwiązanie:
- Przenieś lub poprowadź pnącze w bardziej słoneczne miejsce
- Przycinaj dopiero po wiosennym kwitnieniu, nigdy wcześniej
- Unikaj nadmiaru nawozu azotowego
Ciemne plamy rozsiane po liściach
To niemal zawsze zwykła grzybowa plamistość liści, drobna kosmetyczna wada rośliny, która poza tym z łatwością radzi sobie ze szkodnikami i chorobami. Przerzedź wzrost, aby powietrze mogło swobodnie krążyć, usuń najbardziej dotknięte liście i podlewaj przy podstawie zamiast z góry. Bignonia krzyżowa nie ma poważnych problemów z owadami czy chorobami, więc takie plamy rzadko do czegoś prowadzą.
Rozwiązanie:
- Popraw przepływ powietrza, przerzedzając wzrost
- Usuń i wyrzuć mocno dotknięte liście
- Unikaj podlewania z góry
Toksyczność
Wspaniała wiadomość, jeśli masz w domu ciekawskie zwierzęta lub małe dzieci: bignonia krzyżowa jest nietoksyczna. Nie widnieje na liście roślin trujących ASPCA i jest traktowana jako bezpieczna dla kotów, psów i ludzi. Jedyne, o czym warto pamiętać, to nie mylić jej z trąbowcem amerykańskim, spokrewnionym pnączem, którego sok może podrażniać skórę.
Bezpieczna dla
Ludzie · Koty · Psy · Konie · Króliki · Zwierzęta gospodarskie · Ptaki
Koty Bezpieczna
Bignonia krzyżowa nie znajduje się na liście roślin toksycznych ASPCA, więc ciekawski kot, który nadgryzie liść, poczuje się doskonale. Duża porcja jakiejkolwiek rośliny może wywołać niewielkie ślinienie się lub luźniejszy stolec, ale nic bardziej niepokojącego.
Psy Bezpieczna
Psy mogą żuć liście bez żadnej szkody. Najwyżej zauważysz lekki rozstrój żołądka, jeśli pies połknie dużą ilość, a to samo ustąpi.
Konie Bezpieczna
Nie ma tu żadnej toksyny, która szkodziłaby koniom. Mogą bezpiecznie paść się w pobliżu bignonii krzyżowej, choć rozsądnie jest, by żadne zwierzę nie żywiło się wyłącznie jedną rośliną.
Króliki Bezpieczna
Króliki mogą skubać liście bez żadnego ryzyka. Wprowadzaj jednak nową zieleninę stopniowo, ponieważ nagła duża porcja świeżych liści może rozluźnić żołądek królika.
Zwierzęta gospodarskie Bezpieczna
Bydło, kozy i owce nie są narażone na żadne niebezpieczeństwo ze strony tego pnącza. Nie zawiera ono żadnych związków, które czynią niektóre rośliny pastwiskowe powodem do zmartwień.
Ptaki Bezpieczna
Bignonia krzyżowa w ogóle nie stanowi zagrożenia dla ptaków. Jej wiosenne, trąbkowate kwiaty wręcz zapraszają kolibry, które piją nektar bez żadnej szkody.
Ludzie Bezpieczna
To kulturalna bignonia krzyżowa, a nie jej kłująca kuzynka trąbowiec amerykański, więc dotykanie jej nie podrażni twojej skóry. Jest bezpieczna zarówno w obecności dzieci, jak i zwierząt domowych, więc możesz posadzić ją z pełnym zaufaniem.
Nie są wymagane żadne szczególne środki ostrożności; jak w przypadku każdej rośliny, spożycie dużej ilości liści może wywołać łagodny, niespecyficzny rozstrój żołądkowo-jelitowy.
Odmiany
Warto znać kilka nazwanych odmian ze względu na kolor kwiatów i pokrój, a to właśnie te, na które najprawdopodobniej natkniesz się w szkółce.
Tangerine Beauty
Zdecydowanie ulubiona odmiana, Tangerine Beauty pokrywa się ciepłymi, mandarynkowo-morelowymi kwiatami w kształcie trąbek i kwitnie obficiej niż zwykła forma gatunkowa.
Atrosanguinea
Atrosanguinea to łagodniejsza, niższa odmiana o ciemniejszych, purpurowoczerwonych kwiatach i wąskich, lancetowatych listkach.
Dragon Lady
Dragon Lady jest ceniona za głęboko czerwonopomarańczowe kwiaty.
Jak rozmnażać
Rozmnażanie bignonii krzyżowej jest wspaniale proste, a przez większość czasu roślina sama wykonuje tę pracę za ciebie, samosiewnie i ukorzeniając się wszędzie tam, gdzie nisko rosnący pęd dotyka ziemi.
NasionaŚrednia
Jesień lub wiosna, po dojrzeniu strąków · 1 do 2 sezonów wzrostu
Zbierz nasiona z długich, fasolowatych strąków, gdy dojrzeją, a następnie wysiej je jesienią lub wiosną. Bignonia krzyżowa chętnie samosiewa się sama, więc siewki często pojawiają się bez żadnego twojego wysiłku. Daj wysianej roślinie sezon lub dwa na zadomowienie się, a wkrótce nabierze tempa.
Sadzonki pędoweŚrednia
Lato · Kilka tygodni do ukorzenienia
Pobierz sadzonki zielne latem, a ukorzenią się w ciągu kilku tygodni. Sadzonki korzeniowe też się sprawdzają i są udokumentowaną metodą dla tego gatunku, co jest przydatne, gdy chcesz uzyskać kopie ukochanej odmiany.
OdkładyŁatwa
Od wiosny do lata · Jeden sezon
To zdecydowanie najłatwiejsza droga i piękny sposób na zbudowanie pewności siebie. Przypnij nisko rosnący pęd do gleby wiosną lub latem, a ukorzeni się sam w ciągu jednego sezonu, podobnie jak pnącze naturalnie się rozprzestrzenia, gdy się rozrasta.
Mity
Bignonia krzyżowa i trąbowiec to ta sama roślina.
Należą do tej samej rodziny, ale to nie to samo pnącze. Bignonia krzyżowa wspina się za pomocą wąsów zakończonych przylgami, kwitnie wczesną wiosną i pozostaje stosunkowo łagodna. To trąbowiec amerykański jest tym rozrywkowym, kwitnącym latem, a jego liście i sok mogą wywołać swędzenie skóry, więc warto wiedzieć, którą roślinę masz w ogrodzie.